Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modyfikacje systemu...

31 Grudzień 2020 
Od 14 grudnia ub.r. zamawiający i wykonawcy mogą korzystać ze zmienionego systemu do...

Kanał przez Mierzeję Wiślaną

31 Grudzień 2020 
Budową drugiego etapu budowy kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną, drogi wodnej z...

Fundusz Inwestycji Lokalnych

31 Grudzień 2020 
Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych – czyli program bezzwrotnego wsparcia dla...

Obowiązki inwestora

Data publikacji: 03-12-2020 Autor: Andrzej Polaszek

Omawiamy najważniejsze zmiany, jakie przewidziano w ramach nowelizacji prawa budowlanego, kluczowe z punktu widzenia inwestora – zamawiającego.

 

Dnia 19 września 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (DzU z 2020 r., poz. 471; dalej: ustawa nowelizująca). Jest to największa od lat nowelizacja ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (DzU z 2020 r., poz. 1333; dalej: pr. bud.). W uzasadnieniu projektu ustawy nowelizującej wskazano, że: „Potrzeba wprowadzenia zmian w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (…) wynika z konieczności uproszczenia i przyspieszenia procesu inwestycyjno-budowlanego oraz zapewnienia większej stabilności podejmowanych w nim rozstrzygnięć”1. W opinii większości ekspertów zastosowane przez ustawodawcę rozwiązania mogą istotnie przyspieszyć i uprościć postępowania w sprawach rozpatrywanych przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Nowelizacja jednoznacznie rozstrzyga również kilka kwestii, które dotychczas wywoływały wątpliwości w praktyce administracyjnej i rozbieżności w orzecznictwie. Większość zmian oceniana jest pozytywnie.

 

Koncepcja projektu budowlanego

 

Najwięcej wątpliwości budzi nowa koncepcja projektu budowlanego. Wprowadzono ją „w celu uczynienia bardziej czytelnym zakresu odpowiedzialności projektanta oraz organów administracji”. Zmiana polega na tym, że wprowadzono podział projektu budowlanego na trzy części:

 

  • projekt zagospodarowania działki lub terenu;
  • projekt architektoniczno-budowlany;
  • projekt techniczny.

 

Zdaniem autorów nowelizacji rozróżnienie elementów projektu budowlanego, które będą podlegały weryfikacji przez organ administracji publicznej (projekt zagospodarowania działki lub terenu i projekt architektoniczno-budowlany), od elementów, za których prawidłowe sporządzenie odpowiadać będą wyłącznie projektanci (projekt techniczny), sprawi, że „wydawanie decyzji pozwolenia na budowę czy też przyjęcie zgłoszenia wraz z projektem będzie przebiegało sprawniej i szybciej”. Opinie w sprawie tego rozwiązania są jednak podzielone, a szczegółowe zapisy rodzą pytania i kontrowersje.

 

Obszar oddziaływania obiektu

 

Nowością, która niewątpliwie będzie miała pozytywny wpływ na czas trwania i przebieg procesu budowlanego, jest zmieniona definicja obszaru oddziaływania obiektu. W art. 3 pkt 20 pr. bud. w brzmieniu sprzed nowelizacji definiowano ów obszar jako „teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu”. Artykuł 20 ust. 1 pkt 1c pr. bud. po nowelizacji stanowi, że określenie obszaru obowiązywania obiektu należy do podstawowych obowiązków projektanta. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa określenie obszaru oddziaływania obiektu w projekcie budowlanym nie zwalnia jednak organów administracji architektoniczno-budowlanej od obowiązku dokonania weryfikacji określonego przez projektanta obszaru oddziaływania obiektu. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest w tym zakresie związany ustaleniem dokonanym przez projektanta (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5 kwietnia 2017 r., II SA/Gd 119/17).

 

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że – ze względu na użyte przez ustawodawcę sformułowanie „ograniczenia w zagospodarowaniu” – obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć szeroko, w sposób wykraczający poza materię regulowaną przepisami pr. bud. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w uzasadnieniu wyroku z 2 sierpnia 2018 r. (II SA/Łd 467/18) stwierdził, że pojęcia „ograniczenia w zagospodarowaniu terenu” w rozumieniu art. 3 pkt 20 pr. bud. nie można zawężać do samych tylko „ograniczeń zabudowy” tego terenu. Ograniczenia zabudowy są bowiem jedynie wymienionym przez ustawodawcę przykładowym rodzajem ograniczeń w zagospodarowaniu terenu. W związku z powyższym pojęcie „ograniczenia w zagospodarowaniu” ma niewątpliwie szerszy zakres znaczeniowy niż „ograniczenia zabudowy”. W konsekwencji analizę ograniczeń, których występowanie wyznacza granice obszaru oddziaływania obiektu, należy prowadzić, uwzględniając nie tylko normy pr. bud., lecz także ograniczenia w gospodarowaniu nieruchomością związane z tzw. immisjami, a więc: hałasem, wibracjami, zakłóceniami elektrycznymi albo zanieczyszczeniem powietrza, wody lub gleby, bądź też pozbawieniem lub ograniczeniem możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej, środków łączności. W konsekwencji za „odrębne przepisy” w rozumieniu art. 3 pkt 20 pr. bud., będące podstawą do wyznaczenia obszaru dotkniętego ograniczeniami w gospodarowaniu nieruchomością, należy uznać m.in. regulacje ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. DzU z 2020 r., poz. 1740; dalej: kc). Gwarantuje ona właścicielowi nieruchomości wyłączne prawo korzystania z niej zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa (art. 140 kc), a właścicielowi nieruchomości sąsiedniej nakazuje, aby przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywał się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych (art. 144 kc). A zatem obszar oddziaływania obiektu sięga tak daleko, jak immisje, które ten obiekt generuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z 14 września 2018 r. (II SA/Kr 557/18) stwierdził, że nawet „znaczące zintensyfikowanie ruchu po prywatnej drodze dojazdowej może być właśnie rozumiane jako zmiana zagospodarowania nieruchomości”.

 

[...]

 

Andrzej Polaszek

radca prawny, partner w Kancelarii Adwokatów i Radców Prawnych Polaszek & Rosada sp.p.; specjalizuje się w prawie budowlanym, posiada bogate doświadczenie w obsłudze projektów finansowanych ze środków UE

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne