Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Nowe prawo zamówień...

02 Październik 2019 
11 września 2019 r. Sejm RP na 86. posiedzeniu uchwalił długo wyczekiwaną nową ustawę...

Zmiany w prawie oddziałujące...

02 Październik 2019 
W ustawie z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz...

Rząd stawia na PPP

02 Październik 2019 
W nowej perspektywie unijnej 2021–2027 należy się spodziewać mniejszego dofinansowania...

Naruszenie integralności informacji

Data publikacji: 21-09-2016 Autor: Kamil Stolarski
Autor: Rys. B. Brosz

Za uzyskanie dostępu do informacji przez osobę, dla której informacja ta nie była przeznaczona, grozi odpowiedzialność karna. Ale sankcjami objęte jest też m.in. zakłócanie pracy systemu komputerowego lub sieci teleinformatycznej.

Przestępstwu polegającemu na uzyskaniu dostępu do informacji przez osobę, dla której informacja ta nie była przeznaczona, często towarzyszą inne czyny zabronione, takie jak: niszczenie, uszkadzanie, usuwanie lub zmienianie zapisów informacji, danych informatycznych czy też zakłócanie pracy systemu komputerowego lub sieci teleinformatycznej. Działania takie bywają podstawowym celem przestępcy, który uzyskuje dostęp do informacji niejednokrotnie właśnie po to, aby wpłynąć na jej integralność bądź też uniemożliwić do niej dostęp.

Artykuł 268 § 1 kk

Artykuł 268 § 1 ustawy Kodeks karny (dalej: kk) przewiduje, że odpowiedzialności karnej podlega ten, kto nie będąc do tego uprawnionym, niszczy, uszkadza, usuwa lub zmienia zapis istotnej informacji albo w inny sposób udaremnia lub znacznie utrudnia osobie uprawnionej zapoznanie się z nią. Wówczas grozi mu: grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch. Odpowiedzialność ta jest większa, jeśli osoba taka wyrządziła znaczną szkodę majątkową (w takich okolicznościach podlega karze pozbawienia wolności od trzech miesięcy do pięciu lat). Przypomnijmy, że przez pojęcie znacznej szkody należy rozumieć szkodę, której wartość przekracza 200 tys. zł. Przy czym: „należy jednak zaznaczyć, że znaczna szkoda majątkowa nie może polegać wyłącznie na uszczerbku majątkowym wynikającym z samego zniszczenia lub uszkodzenia nośnika informacji, ale musi wynikać z naruszenia prawa do dysponowania informacją”1.

Jak wskazuje się w piśmiennictwie, art. 268 kk „chroni prawo do dysponowania informacją w aspekcie prawa do zachowania integralności informacji oraz prawa dostępu do informacji”2. Określenie w tym przepisie czynności doprowadzających do naruszenia tego prawa jest zasadniczo jasne i nie rodzi specjalnych wątpliwości interpretacyjnych. Zasadniczo oczywiste jest, że „zmiana zapisu informacji polega na modyfikacji jej treści w porównaniu ze stanem pierwotnym”3, a „udaremnienie zapoznania się z informacją osobie uprawnionej oznacza całkowite uniemożliwienie takiej osobie zrozumienia sensu zapisu informacji”4. Na większą swobodę interpretacyjną pozwala jednak określenie: „znaczne utrudnienie”. Jest to niewątpliwie pojęcie nieostre. Znaczne utrudnienie może „polegać zarówno na tym, że odczytanie informacji wymaga znacznego nakładu czasu lub wysiłku, bądź też na tym, że informacja, z którą zapoznaje się osoba uprawniona, ma charakter niekompletny lub znacznie zniekształcony”5.

Co istotne, przestępstwo z art. 268 § 1 kk można popełnić tylko wówczas, gdy opisany w nim czyn dotyka istotnej informacji. To także jest pojęcie bardzo nieostre. W piśmiennictwie wskazuje się, że: „ocena, czy dana informacja ma charakter istotny, musi być dokonywana w każdym konkretnym przypadku na podstawie kryteriów obiektywnych i subiektywnych (z punktu widzenia osoby uprawnionej do zapoznania się z informacją)”6. Niemniej funkcjonuje też opinia stanowiąca, że „o istotności informacji jako jednej z przesłanek odpowiedzialności karnej decydować powinny kryteria obiektywne”7, których uzupełnienie elementami subiektywizującymi powinno nastąpić jedynie w pewnych wypadkach. Natomiast zgodnie z innymi opiniami „oceny istotności informacji należy dokonywać według kryteriów obiektywnych, biorąc wszakże pod uwagę interesy osoby uprawnionej do zapoznania się z nią”8. W tym miejscu zaznaczmy jeszcze, że przestępstwa określone w art. 268 kk ścigane są na wniosek pokrzywdzonego i mogą być popełnione wyłącznie umyślnie.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne