Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Rozporządzenie ws. inwestycji...

29 Październik 2020 
Rząd pracuje nad rozporządzeniem, które określi listę inwestycji towarzyszących, która...

Projekt nowelizacji ustawy o...

29 Październik 2020 
Klub KO przygotował projekt nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19,...

Przesunięcie terminu wejścia...

29 Październik 2020 
Związek Powiatów Polskich alarmuje, że choć nowe Prawo zamówień publicznych ma zacząć...

Działalność komornicza jako zamówienie

Data publikacji: 07-04-2016 Autor: Agnieszka Dylong
Tagi:    roboty budowlane

Od października 2015 r. komornicy zaczęli wystawiać faktury VAT za świadczenie czynności egzekucyjnych, wskutek czego wśród zamawiających powstały wątpliwości dotyczące klasyfikowania wydatku z tytułu takiej faktury.

Na skutek interpretacji ogólnej wydanej 9 czerwca 2015 r. przez Ministra Finansów1 (dalej również: MF) powstały wątpliwości dotyczące tego, czy czynności egzekucyjne wykonywane przez komorników podlegają przepisom ustawy Prawo zamówień publicznych. W interpretacji tej, skierowanej do Dyrektorów Izb Skarbowych i Dyrektorów Urzędów Kontroli Skarbowej, Minister Finansów stwierdził, że działalność wykonywana przez komorników sądowych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Ponieważ jednak dotychczas komornicy nie byli traktowani jako podatnicy tego podatku, Minister Finansów zwolnił ich z obowiązku zapłaty VAT do końca września 2015 r.2 W konsekwencji, począwszy od października 2015 r., komornicy zaczęli wystawiać faktury VAT za świadczone przez siebie czynności egzekucyjne (za opłaty egzekucyjne, zaliczki). Wśród zamawiających powstały zatem wątpliwości dotyczące klasyfikowania wydatku z tytułu takiej faktury, w tym czy został on dokonany na podstawie pzp.

Publicznoprawny charakter czynności komorników

Polskie organy podatkowe od wielu lat traktowały czynności egzekucyjne świadczone przez komorników jako mające charakter wyłącznie publicznoprawny i niepodlegający ustawie o podatku od towarów i usług (dalej: uptu). Podstawą do tego była interpretacja ogólna prawa podatkowego wydana przez MF 30 lipca 2004 r.3, w której stwierdzono, że komornicy sądowi „w zakresie w jakim, stosując środki przymusu zastrzeżone dla władzy publicznej, wykonują władztwo publiczne wynikające z funkcji organu egzekucyjnego, są uznawani za organ władzy publicznej i tym samym są objęci regulacją art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.” Zatem zdaniem Ministra Finansów czynności egzekucyjne świadczone przez komorników podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 6 uptu, który stanowi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa.

Powyższa interpretacja odpowiadała stanowisku prezentowanemu w orzecznictwie, zgodnie z którym pomiędzy wierzycielem a komornikiem nie zachodzi żaden stosunek cywilnoprawny.
 

  • Uchwała Sądu Najwyższego z 22 października 2002 r. (III CZP 65/02)


„(…) stosunek zachodzący w postępowaniu egzekucyjnym (zmierzającym do wykonania zabezpieczenia) pomiędzy wierzycielem, na którego wniosek wszczęto to postępowanie, a komornikiem, który je prowadzi jako organ egzekucyjny, jest stosunkiem o charakterze publiczno-prawnym. (…) sprawa z powództwa komornika przeciwko wierzycielowi o zapłatę nieuiszczonej opłaty egzekucyjnej za wykonanie zabezpieczenia nie jest sprawą cywilną w rozumieniu art. 1 k.p.c., a zatem droga sądowa jest w niej niedopuszczalna”.

Taki pogląd jest podtrzymywany także w nowszych orzeczeniach.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne