Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Konferencja „Przeszłość dla...

10 Lipiec 2019 
10 czerwca 2019 r. w Warszawie odbyła się konferencja „Przeszłość dla przyszłości....

Projekt nowego pzp przyjęty

10 Lipiec 2019 
19 czerwca 2019 r. Stały Komitet Rady Ministrów przyjął projekt nowej ustawy – Prawo...

Mosty zero waste

10 Lipiec 2019 
W Krakowie trwa budowa mostów kolejowych przez Wisłę. Nowe przeprawy zastąpią użytkowany...

Działalność komornicza jako zamówienie

Data publikacji: 07-04-2016 Autor: Agnieszka Dylong
Tagi:    roboty budowlane

Od października 2015 r. komornicy zaczęli wystawiać faktury VAT za świadczenie czynności egzekucyjnych, wskutek czego wśród zamawiających powstały wątpliwości dotyczące klasyfikowania wydatku z tytułu takiej faktury.

Na skutek interpretacji ogólnej wydanej 9 czerwca 2015 r. przez Ministra Finansów1 (dalej również: MF) powstały wątpliwości dotyczące tego, czy czynności egzekucyjne wykonywane przez komorników podlegają przepisom ustawy Prawo zamówień publicznych. W interpretacji tej, skierowanej do Dyrektorów Izb Skarbowych i Dyrektorów Urzędów Kontroli Skarbowej, Minister Finansów stwierdził, że działalność wykonywana przez komorników sądowych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Ponieważ jednak dotychczas komornicy nie byli traktowani jako podatnicy tego podatku, Minister Finansów zwolnił ich z obowiązku zapłaty VAT do końca września 2015 r.2 W konsekwencji, począwszy od października 2015 r., komornicy zaczęli wystawiać faktury VAT za świadczone przez siebie czynności egzekucyjne (za opłaty egzekucyjne, zaliczki). Wśród zamawiających powstały zatem wątpliwości dotyczące klasyfikowania wydatku z tytułu takiej faktury, w tym czy został on dokonany na podstawie pzp.

Publicznoprawny charakter czynności komorników

Polskie organy podatkowe od wielu lat traktowały czynności egzekucyjne świadczone przez komorników jako mające charakter wyłącznie publicznoprawny i niepodlegający ustawie o podatku od towarów i usług (dalej: uptu). Podstawą do tego była interpretacja ogólna prawa podatkowego wydana przez MF 30 lipca 2004 r.3, w której stwierdzono, że komornicy sądowi „w zakresie w jakim, stosując środki przymusu zastrzeżone dla władzy publicznej, wykonują władztwo publiczne wynikające z funkcji organu egzekucyjnego, są uznawani za organ władzy publicznej i tym samym są objęci regulacją art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.” Zatem zdaniem Ministra Finansów czynności egzekucyjne świadczone przez komorników podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 6 uptu, który stanowi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa.

Powyższa interpretacja odpowiadała stanowisku prezentowanemu w orzecznictwie, zgodnie z którym pomiędzy wierzycielem a komornikiem nie zachodzi żaden stosunek cywilnoprawny.
 

  • Uchwała Sądu Najwyższego z 22 października 2002 r. (III CZP 65/02)


„(…) stosunek zachodzący w postępowaniu egzekucyjnym (zmierzającym do wykonania zabezpieczenia) pomiędzy wierzycielem, na którego wniosek wszczęto to postępowanie, a komornikiem, który je prowadzi jako organ egzekucyjny, jest stosunkiem o charakterze publiczno-prawnym. (…) sprawa z powództwa komornika przeciwko wierzycielowi o zapłatę nieuiszczonej opłaty egzekucyjnej za wykonanie zabezpieczenia nie jest sprawą cywilną w rozumieniu art. 1 k.p.c., a zatem droga sądowa jest w niej niedopuszczalna”.

Taki pogląd jest podtrzymywany także w nowszych orzeczeniach.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne