Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Rozporządzenie ws. inwestycji...

29 Październik 2020 
Rząd pracuje nad rozporządzeniem, które określi listę inwestycji towarzyszących, która...

Projekt nowelizacji ustawy o...

29 Październik 2020 
Klub KO przygotował projekt nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19,...

Przesunięcie terminu wejścia...

29 Październik 2020 
Związek Powiatów Polskich alarmuje, że choć nowe Prawo zamówień publicznych ma zacząć...

Zamówienia a odpowiedzialność

Data publikacji: 03-12-2015 Autor: Marcin Piątek
Tagi:    kontrola

System zamówień publicznych potrzebuje prospołecznego ukierunkowania biurokracji opartej na racjonalizacji wydatków publicznych, celowościowym charakterze zakupów oraz efektywności ekonomicznej i społecznej.

Współczesna administracja publiczna musi być w pełni przygotowana do zmieniających się warunków gospodarczych i społecznych, zarówno w państwie, jak i w środowisku międzynarodowym. Jest to efekt tego, co Zygmunt Bauman nazwał „płynną nowoczesnością”, wymuszającą doskonalenie w społeczeństwie i państwie mechanizmów adaptacyjnych oraz absorpcyjnych w niepewnych czasach.

Budowanie nowych relacji administracji z otoczeniem jest kluczowym elementem kształtowania się nowej jakości życia politycznego, gospodarczego i społecznego, czego ważnym składnikiem – w procesie zarządzania publicznego – jest „inteligentna biurokracja” oparta na szerokiej partycypacji społecznej.

Od końca lat 70. XX wieku zmienia się na świecie model zarządzania w sektorze publicznym, będący adekwatną odpowiedzią na oczekiwania obywateli wobec roli i zadań państwa w sferze publicznej. Kontestacja głównych założeń koncepcyjnych modelu tradycyjnej biurokracji w administracji publicznej m.in. wg Maxa Webera (zob. tabela 1) spowodowała wyłonienie się nowego podejścia w tej dziedzinie, określanego „urynkowieniem” czy też „marketyzacją” sektora publicznego, pociągającego za sobą nowe zarządzanie publiczne (ang. New Public Management, dalej również: NPM)1.

Według klasycznego ujęcia M. Webera biurokracja miała być gwarantem profesjonalnie zarządzanego państwa, jednak z biegiem lat model klasyczny ukazywał coraz większe ułomności, wyrażające się przede wszystkim w braku elastycznego dostosowywania się do ewoluującego otoczenia, co prowadziło do wyobcowania administracji przez:

 

  • rutynowość urzędniczą – brak przygotowania na zmiany;
  • zbędny formalizm – silny nacisk wyłącznie na realizację przepisów prawa;
  • omnipotencję biurokratyczną – bezduszną, wszechmocną administrację.


Nowy sposób zarządzania w sektorze publicznym rozwinął się najpierw w Australii, Nowej Zelandii oraz Wielkiej Brytanii, a następnie w Stanach Zjednoczonych, Irlandii i Francji. Najbardziej znanymi politykami wdrażającymi ten system zarządzania na początku lat 80. ubiegłego wieku byli: prezydent USA Ronald Reagan oraz premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne