Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Rozporządzenie ws. inwestycji...

29 Październik 2020 
Rząd pracuje nad rozporządzeniem, które określi listę inwestycji towarzyszących, która...

Projekt nowelizacji ustawy o...

29 Październik 2020 
Klub KO przygotował projekt nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19,...

Przesunięcie terminu wejścia...

29 Październik 2020 
Związek Powiatów Polskich alarmuje, że choć nowe Prawo zamówień publicznych ma zacząć...

Optymalna ochrona ubezpieczeniowa

Data publikacji: 06-07-2015 Autor: Paweł Sikora
Tagi:    wadium   szkoda   siwz   fidic

Standard monachijski oferuje najszersze i najbardziej kompleksowe  ubezpieczenie tzw. wszystkich ryzyk budowy. Takiego pokrycia ubezpieczeniowego oczekują inwestorzy oraz wykonawcy robót.

W polskim prawie nie ma zwyczaju tworzenia oficjalnych lub powszechnie uznanych wzorców umownych. Takie wsparcie dla stron umowy za niezbędne i wręcz oczywiste uznają inne ustawodawstwa. W procesie stosowania prawa wzorce umowne pozwalają na uniknięcie rozlicznych błędów, luk i problemów praktycznych. Przydają się szczególnie w przypadku kontraktów budowlanych, które należą do najobszerniejszych i najbardziej złożonych. Nie mając własnych, musimy sięgać do obcych zbiorów wzorców umownych i procedur inżynieryjno-zarządczych, jak np. niemiecki VOB/B (Vergabe- und Vertragsordnung für Bauleistungen) czy szwajcarski zbiór stworzony i propagowany przez FIDIC – dodajmy: zbiór najbardziej ceniony i rozpowszechniony ze względu na uznanie organów Unii Europejskiej oraz Banku Światowego. FIDIC stawia również wymogi w zakresie konieczności ubezpieczania.

Ubezpieczenie inwestycji budowlanych związane jest z funkcjonowaniem innych zbiorów klauzul umownych. Jeden z najbardziej znanych nosi nazwę warunków monachijskich. Powstał, gdyż funkcjonowanie ubezpieczeń związane jest z koniecznością reasekuracji. Ubezpieczyciel dzieli się ryzykiem (możliwością wypłaty odszkodowania) z podmiotami zwanymi reasekuratorami. Jednym z największych na świecie reasekuratorów jest firma Münchener Rück A.G. (obecnie Munich Re) z Monachium. To właśnie ona opracowała i rozpowszechniła zbiór postanowień umownych uznawanych za wzorcowe w tego typu ubezpieczeniach i znanych pod skrótem CAR/EAR (CAR – Contractors’ All Risk; EAR – Erection All Risk). Większość firm ubezpieczeniowych, w tym polskie, oferuje produkty na podstawie systemu monachijskiego. Wynika to z konieczności ich reasekuracji, ale przede wszystkim ze świadomego zapotrzebowania rynku.

Standard monachijski charakteryzuje się trójdzielną budową. Ubezpieczenie obejmuje:

 

  • mienie znajdujące się na budowie oraz samą substancję budowlaną jako tzw. ubezpieczenie wszystkich ryzyk budowy i montażu (CAR/EAR),
  • odpowiedzialność cywilną inwestora i wszystkich wykonawców robót (OC),
  • straty inwestora z tytułu przerw w realizacji kontraktu z powodu zdarzeń objętych powyższymi ubezpieczeniami (AloP – Advanced Loss of Profits).


W tym artykule zajmiemy się jedynie pierwszym elementem standardu monachijskiego.

Ubezpieczenie wszystkich ryzyk budowy

W ubezpieczeniach mienia w ogólności (nie tylko w CAR/EAR) mamy do czynienia z dwoma systemami ubezpieczania. W systemie tradycyjnym określa się listę zdarzeń szkodowych, za jakie ubezpieczyciel poniesie odpowiedzialność (np. pożar, powódź, kradzież). Coraz popularniejszy system anglosaski (all risk, czyli wszystkich ryzyk) polega na objęciu ubezpieczeniem wszelkich szkód powstałych z jakiejkolwiek przyczyny, jeśli te nie zostały wcześniej wyraźnie wyłączone z ochrony. 

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne