Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Rozporządzenie ws. inwestycji...

29 Październik 2020 
Rząd pracuje nad rozporządzeniem, które określi listę inwestycji towarzyszących, która...

Projekt nowelizacji ustawy o...

29 Październik 2020 
Klub KO przygotował projekt nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19,...

Przesunięcie terminu wejścia...

29 Październik 2020 
Związek Powiatów Polskich alarmuje, że choć nowe Prawo zamówień publicznych ma zacząć...

Ryczałt a kosztorys – pułapki rozliczeń

Data publikacji: 08-04-2015 Autor: Agnieszka Łuszpak-Zając, Magdalena Przydróżna-Urbanowicz

Wynagrodzenie wykonawcy stanowi jeden z elementów przedmiotowo istotnych w umowie o roboty budowlane. Odnosząc się do art. 647 kc, należy uznać, że z samej istoty tej umowy wynika konieczność dokładnego określenia wynagrodzenia.

Mimo że wynagrodzenie należy do essentialia negotii umowy o roboty budowlane, to przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (dalej: kc) regulujące ten typ umowy nie przewidują zasad ustalania wynagrodzenia ani nie zawierają w tym zakresie wyraźnego odesłania. Kwestia sposobu ustalenia wynagrodzenia w umowie o roboty budowlane została więc pozostawiona stronom umowy. Wynagrodzenie przyjmującego zamówienie w umowie o roboty budowlane jest zwykle kosztorysowe lub ryczałtowe. Aktualnie za utrwalony należy uznać pogląd, że do wynagrodzenia w umowie o roboty budowlane przez analogię można stosować art. 629–632 kc dotyczące wynagrodzenia w umowie o dzieło. W takim tonie niejednokrotnie wypowiadał się Sąd Najwyższy (dalej: SN), m.in. w wyrokach: z 29 marca 2012 r., I CSK 333/2011; z 4 lutego 2011 r., III CSK 143/2010; z 20 listopada 2008 r., III CSK 184/2008; z 29 września 2009 r., III CZP 41/2009.

Regulacje dotyczące wynagrodzenia kosztorysowego i ryczałtowego mają znaczenie również w przypadku umów zawieranych w związku z udzieleniem zamówienia publicznego. Obecnie bowiem ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp) nie zawiera definicji ceny (wynagrodzenia), w związku z czym, stosownie do odesłania z art. 139 ust. 1 pzp, w tym zakresie niezbędne jest stosowanie przepisów kc.

Zdania na temat tego, jakie wynagrodzenie jest najkorzystniejsze dla inwestora, są podzielone. Popularny pogląd głosi, że dla zamawiającego najkorzystniejszą formą jest wynagrodzenie ryczałtowe, ponieważ wtedy ryzyko przenosi się na wykonawcę. Nie zawsze jest to jednak najlepszy pomysł.

Wynagrodzenie kosztorysowe

W wypadku wyboru modelu kosztorysowego wysokość wynagrodzenia jest ustalana na podstawie kosztorysu, czyli zestawienia planowanych prac i przewidywanych kosztów ze wskazaniem określonych cen jednostkowych, stawek (np. robocizny) lub jednostek obmiarowych. Wynagrodzenie określone w kosztorysie jest szacunkowe – jego ostateczna wysokość zależy od końcowego rozmiaru świadczenia składającego się na wykonanie dzieła. Jednak właśnie to szacunkowe wynagrodzenie, a nie ceny jednostkowe, przyjmuje się przy wyborze najkorzystniejszej oferty.

Kosztorys wiąże strony w zakresie ustalenia zasad obliczenia wysokości wynagrodzenia, wskazując ceny i stawki jednostkowe w powiązaniu z zestawieniem zaplanowanych robót. Wyznaczone w kosztorysie wielkości mogą być zmienione:

 

  • w przypadku cen i stawek jednostkowych – tylko w razie ziszczenia się przesłanek z art. 629 kc,
  • w przypadku zestawienia planowanych prac – po spełnieniu przesłanek z art. 630 kc.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne