Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Przetarg czy żart?

06 Listopad 2014 
Telefonu, notebooka i samochodów zażyczył sobie zarząd dróg od firmy, która wygra...

Sprzeciw wobec zmian w...

06 Listopad 2014 
Polska Izba Gospodarki Odpadami zgłosiła zdecydowany sprzeciw wobec propozycji...

Co nowego w pzp?

06 Listopad 2014 
Zerwanie z dyktatem najniższej ceny przy rozstrzyganiu przetargów i umożliwienie wymogu...

Uprawnienia budowlane

Data publikacji: 01-06-2006 Autor: Władysław Kulon, Paweł Żmija
Tagi:    oświadczenie

Od wieków procesem inwestycyjnym kierowały osoby do tego uprawnione. Jedyne, co do dziś uległo w tym względzie zmianie, to kryteria uzyskiwania owych uprawnień.

W Polsce pierwszym aktem prawnym regulującym kwestię uzyskiwania uprawnień budowlanych było rozporządzenie Prezydenta RP z 1928 r., które określało zasady dopuszczania osób do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, polegających na projektowaniu i kierowaniu robotami budowlanymi. Aktualnie źródeł uczestniczenia osób posiadających odpowiednie uprawnienia w procesie budowlanym należy doszukiwać się w ustawie Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. – DzU z 2003 r. nr 207, poz. 2016 z późn. zm. (dalej: Pb). Art. 5 ust. 1 przywołanej ustawy wskazuje, że: „Obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej”. Zawarty wprost nakaz projektowania i budowania obiektu zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, artykułuje nakaz zapewnienia udziału profesjonalnej obsługi, poczynając od etapu projektowania, przez realizację aż do oddania do użytkowania. Natomiast, by brać czynny udział w procesie inwestycyjnym, należy pełnić samodzielną funkcję w budownictwie. Legalną definicję samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie zawiera art. 12 ust. 1 Pb.

Regulacje prawne

Prawo budowlane nie zawiera jednak pełnego katalogu wskazującego opis dziedzin przedmiotowej działalności. Twierdzenie to zwrot „w szczególności” w definicji samodzielnej funkcji technicznej. Tego typu zabieg miał zapewne dwie przyczyny. Po pierwsze – ewentualne pojawienia się nowych funkcji technicznych w budownictwie nie będzie wymagać zmiany ustawy, gdyż wystarcza w tym względzie jej wykładnia systemowa, a po drugie – spore znaczenie przypisano aktom wykonawczym w postaci rozporządzeń, którymi bez specjalnych problemów można dokonywać stosownych regulacji. Niemniej jednak w art. 12 ust. 2 Pb zastrzeżono, że: „Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, określone w ust. 1 pkt. 1-5, mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją, stwierdzone decyzją, zwaną dalej uprawnieniami budowlanymi”. Powyższy zapis ogranicza możliwość uzyskania uprawnień budowlanych – wyznaczając dość ogólne kryteria – jak wykształcenie i praktyka zawodowa.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2012 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne