Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modyfikacje systemu...

31 Grudzień 2020 
Od 14 grudnia ub.r. zamawiający i wykonawcy mogą korzystać ze zmienionego systemu do...

Kanał przez Mierzeję Wiślaną

31 Grudzień 2020 
Budową drugiego etapu budowy kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną, drogi wodnej z...

Fundusz Inwestycji Lokalnych

31 Grudzień 2020 
Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych – czyli program bezzwrotnego wsparcia dla...

Zamówienia sektorowe pod rządami nowej ustawy

Data publikacji: 03-12-2020 Autor: Andrzela Gawrońska-Baran

Prawo zamówień publicznych, które zacznie obowiązywać 1 stycznia 2021 r., w odniesieniu do zamówień sektorowych przewiduje zarówno nowe rozwiązania, jak i regulacje w pewnym stopniu zmieniające lub doprecyzowujące dotychczasowe przepisy.

 

Zmiany przewidziane w ustawie z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (DzU z 2019 r., poz. 2019; dalej: nowe pzp) dotyczą różnych zagadnień z zakresu zamówień sektorowych – począwszy od sposobu zdefiniowania tych zamówień, przez określenie katalogu podmiotów będących zamawiającymi sektorowymi czy trybów udzielania zamówień oraz specyficznych możliwości w zakresie warunków udziału w postępowaniu i przesłanek wykluczenia wykonawcy, aż po nowy obowiązek dotyczący zamieszczenia ogłoszenia o wykonaniu umowy.

 

Analizując te zagadnienia, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na to, kiedy mamy do czynienia z zamówieniem sektorowym. W art. 7 pkt 35 nowego pzp zamówienie takie zdefiniowano jako zamówienie udzielane przez zamawiającego sektorowego w celu prowadzenia jednego z rodzajów działalności sektorowej, o której mowa w art. 5 ust. 4 nowego pzp. Zamówienia sektorowe to zatem – ogólnie rzecz ujmując – zarówno zamówienia specyficzne dla danego rodzaju działalności sektorowej (np. zakup autobusów przez przedsiębiorstwo autobusowej komunikacji miejskiej, zakup elementów do sieci energetycznej przez przedsiębiorstwo energetyczne), jak i pozostałe zamówienia konieczne dla sprawnego jej prowadzenia (np. budowa nowego budynku administracyjnego mającego mieścić zarząd przedsiębiorstwa autobusowej komunikacji miejskiej, obsługa prawna przedsiębiorstwa energetycznego w zakresie przedsięwzięć energetycznych).

 

Kiedy stosuje się nowe pzp do zamówień sektorowych

 

Z mocy art. 2 ust. 1 pkt 2 nowego pzp ustawę tę stosuje się do zamówień sektorowych oraz konkursów organizowanych przez zamawiających sektorowych dopiero, gdy ich wartość jest równa progom unijnym lub ją przekracza. Wnioskując a contrario, należy uznać, że do zamawiających sektorowych przepisy ustawy nie mają zastosowania, jeżeli wartość zamówienia jest mniejsza od progów unijnych. Progi te, zmienione od 1 stycznia 2020 r., są określone w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 16 grudnia 2019 r. w sprawie kwot wartości zamówień oraz konkursów, od których jest uzależniony obowiązek przekazywania ogłoszeń Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej (DzU z 2019 r., poz. 2450). Wynoszą one odpowiednio: dla dostaw lub usług – 428 000 euro, a dla robót budowlanych – 5 350 000 euro.

 

Warto przypomnieć, że w dotychczasowym orzecznictwie KIO utrwalona została linia orzecznicza (zachowująca co do istoty aktualność), z której wynikało, że każdy zamawiający, w tym również zamawiający sektorowy, może prowadzić postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy, nawet jeśli ze względu na przepisy szczególne pzp nie ma takiego obowiązku. Brak zatem podstaw do wyciągania sankcji względem zamawiającego, który do postępowania stosuje przepisy pzp, choć nie ma takiego obowiązku (zob. np. uchwała KIO z 12 lipca 2018 r., KIO/KD 28/18). Mimo to nie należy opowiadać się za nadmiernym formalizowaniem procesu udzielania zamówienia sektorowego, którego wartość jest mniejsza od progów unijnych, czyli za stosowaniem nowego pzp wtedy, gdy prawo nie przewiduje takiego obowiązku.

 

Kto jest zamawiającym sektorowym

 

Katalog zamawiających sektorowych został określony w art. 5 ust. 1 nowego pzp. Mogą nimi być nawet zamawiający publiczni – w zakresie, w jakim wykonują jeden z rodzajów działalności sektorowej, o której mowa w art. 5 ust. 4 nowego pzp. Niemniej jednak znaczna część zamawiających sektorowych to – inne niż przywołani zamawiający publiczni – podmioty, które wykonują jeden z rodzajów działalności sektorowej, o której mowa w art. 5 ust. 4 nowego pzp, oraz na które zamawiający publiczni, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot wywierają dominujący wpływ, w szczególności:

 

  • posiadają ponad połowę udziałów albo akcji lub
  • posiadają ponad połowę głosów wynikających z udziałów albo akcji, lub
  • mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego.

 

Zamawiającymi sektorowymi są także inne niż określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 2 nowego pzp podmioty, które wykonują jeden z rodzajów działalności sektorowej, o której mowa w art. 5 ust. 4, jeżeli działalność ta jest wykonywana na podstawie praw szczególnych lub wyłącznych. Są to prawa przyznane w drodze ustawy lub decyzji administracyjnej, polegające na zastrzeżeniu wykonywania określonej działalności dla jednego lub większej liczby podmiotów, wywierające istotny wpływ na możliwość wykonywania tej działalności przez inne podmioty, z wyłączeniem praw przyznanych w drodze ogłoszonego publicznie postępowania na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów, w szczególności postępowania obejmującego ogłoszenie o zamówieniu lub wszczęcie postępowania o udzielenie koncesji na roboty budowlane lub usługi czy też prowadzonego na podstawie przepisów ogłoszonych w obwieszczeniu Prezesa UZP (zob. art. 5 ust. 2 nowego pzp).

 

Należy zauważyć, że określony w art. 5 ust. 4 nowego pzp zakres działalności sektorowej stanowi odwzorowanie przepisów art. 7–14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylającej dyrektywę 2004/17/WE (DzUrz UE L 94 z 28.03.2014, s. 243 ze zm.; dalej: dyrektywa 2014/25/UE), łącznie z wyłączeniami dotyczącymi prowadzenia działalności sektorowej jako działalności ubocznej. Inaczej niż dotychczas wyłączenia te – w ślad za prawem europejskim – dotyczą jedynie zamawiających sektorowych niebędących zamawiającymi publicznymi. Można się pokusić o stwierdzenie, że zastosowana nowa „technika” zapisów (większa ich precyzja) sprzyja właściwej interpretacji nowych regulacji. Do działalności sektorowej zalicza się zatem następujące „grupy” z uszczegółowieniem działalności: w zakresie gospodarki wodnej, energii elektrycznej, gazu i energii cieplnej, usług transportowych, portów, przystani i portów lotniczych, usług pocztowych oraz wydobycia paliw.

 

[...]

 

Andrzela Gawrońska-Baran

radca prawny, doktor nauk prawnych; były wiceprezes Urzędu Zamówień Publicznych oraz wieloletni dyrektor departamentu zamówień publicznych w dużej instytucji zamawiającej

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne