Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Współpraca Urzędu Zamówień...

02 Październik 2017 
1 września 2017 r. pani Małgorzata Stręciwilk, Prezes UZP, i pan Marek Niechciał, Prezes...

Debata dotycząca środków...

02 Październik 2017 
12 września 2017 r. odbyła się debata dotycząca środków ochrony prawnej w kontekście...

Wzrost liczby przetargów z...

02 Październik 2017 
Jak wynika z raportu UZP, Wyniki monitoringu stosowania przez administrację rządową...

Gdy najkorzystniejsza oferta jest za droga

Data publikacji: 11-05-2017 Autor: Konrad Różowicz
Autor: Rys. B. Brosz

Konsekwencją zamkniętego katalogu przesłanek unieważnienia postępowania jest konieczność precyzyjnego ustalenia, czy konkretna sytuacja faktyczna – nieraz bardzo skomplikowana – umożliwia podjęcie takiej decyzji.

Oczekiwany i zasadniczy efekt przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego został odzwierciedlony w samej nazwie tego procesu. Niemniej jednak w trakcie tego postępowania mogą zaistnieć sytuacje, które uzasadniają odmienny sposób jego zakończenia – unieważnienie. W pzp szczegółowo uregulowano materię zakończenia postępowania bez udzielenia zamówienia, w tym enumeratywnie wymieniono przesłanki jego unieważnienia. Jedna z nich odwołuje się do sytuacji, w której cena najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (art. 93 ust. 1 pkt 4 pzp). Przytoczona przesłanka ostatni raz w sposób bezpośredni została zmodyfikowana przepisami ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (DzU z 2009 r. nr 223, poz. 1778). Jednak na sposób jej stosowania przez zamawiających wpływ mają również zmiany pośrednie, wynikające z uchylenia innych przepisów, ich zmodyfikowania lub wejścia w życie nowych. W ramach niniejszego artykułu zostaną omówione wybrane zagadnienia związane ze stosowaniem art. 93 ust. 1 pkt 4 pzp ukształtowanego przez ostatnie nowelizacje pzp.

Unieważnienie zamówienia podzielonego na części

Wejście w życie ustawy nowelizującej z dnia 22 czerwca 2016 r. (DzU z 2016 r., poz. 1020) zwiększyło liczbę regulacji prawnych dotyczących podziału zamówień publicznych na części. Podstawowym przepisem normującym tę kwestię jest art. 36aa pzp, w którego ust. 1 wskazano, że zamawiający jest uprawniony do podziału zamówienia publicznego. Warto jednak zwrócić również uwagę na regulację art. 96 ust. 1 pkt 11 pzp, zgodnie z którą, jeżeli gospodarz postępowania po rozważeniu zasadności podziału zamówienia na części uzna to za niecelowe, zobowiązany jest do wskazania w protokole postępowania powodów, dla których podjął tę decyzję. Konieczność wskazania przyczyn odstąpienia przez zamawiającego od podziału zamówienia na części jest czynnikiem skłaniającym do dokonania podziału zamówienia.
 

  • Wyrok KIO z 12 stycznia 2015 r. (KIO 2729/14)

 

„Poszczególne części zamówienia, są w istocie odrębnie kontraktowanymi i finansowanymi zamówieniami, które łączy jedynie ten sam przedmiot i tożsame wszczęcie procedury przetargowej i pewne jej elementy, a których wartość szacuje się łącznie jedynie na potrzeby ich odniesienia do progów stosowania odpowiednich przepisów. Natomiast na każdą część zamówienia składane są odrębne oferty, dokonywany oddzielny wybór najkorzystniejszej oferty i zawierane odrębne stosunki umowne. Odrębnie dla każdej części ocenia się więc również spełnienie przesłanek unieważnienia postępowania w sprawie zamówienia, o których mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4 p.z.p.”.

Podzielenie zamówienia na części skutkuje zatem koniecznością ustalenia w stosunku do każdej z nich, czy cena najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie danej części zamówienia. W związku z analizowaną przesłanką aktualna pozostaje okoliczność, że zamawiający, dopuszczając możliwość składania ofert częściowych, zobowiązany jest do podania kwot, jakie zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia również co do poszczególnych części, a nie tylko kwoty dotyczącej całości (zob. wyrok KIO z 11 września 2014 r., KIO 1765/14, KIO 1766/14).

Istotne w omawianym kontekście jest zauważenie, że zamawiający nie musi unieważniać postępowania, jeżeli ma możliwość zwiększenia kwoty, którą zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, do wysokości ceny najkorzystniejszej oferty.

[...]

Konrad Różowicz
prawnik współpracujący z Kancelarią r.pr. M. Różowicza w Poznaniu, doktorant na Wydziale Prawa i Administracji UAM w Poznaniu

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2012 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne