Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

UZP o zamówieniach na...

11 Marzec 2021 
Zamówieniami publicznymi na innowacje określa się wszelkie zamówienia obejmujące zakup...

Wodny plac zabaw w Katowicach

11 Marzec 2021 
W Katowicach rozpoczyna się właśnie budowa wodnego placu zabaw na Osiedlu Tysiąclecia w...

Polska największym...

11 Marzec 2021 
Jak wynika z analizy Polskiego Instytutu Ekonomicznego, eksport autobusów elektrycznych...

Kontrola zamówień publicznych

Data publikacji: 10-03-2021 Autor: Lidia Więcław-Bator

Analizujemy metodologiczne ramy przeprowadzania kontroli udzielenia zamówień publicznych przez organy wskazane w art. 596 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych.

 

Doktryna i literatura podają wiele definicji pojęcia kontroli. Słownik języka polskiego PWN1 wskazuje, że przez termin „kontrola” należy rozumieć: „sprawdzanie czegoś, zestawianie stanu faktycznego ze stanem wymaganym”, „nadzór nad kimś lub nad czymś” oraz (potocznie) „instytucję lub osobę sprawującą nad czymś nadzór”. W przypadku kontroli państwowych trafne wydaje się wskazanie, że jest to proces (działalność) polegający na badaniu zgodności stanu faktycznego ze stanem wymaganym (postulowanym), pozwalającym na ustalenie zasięgu i przyczyn rozbieżności2.
Do organów kontroli państwowej zalicza się m.in.:

 

 

  1. Najwyższą Izbę Kontroli (dalej: NIK) – będącą naczelnym organem kontroli, kontrolującym działalność organów administracji rządowej, Narodowego Banku Polskiego, państwowych osób prawnych i innych państwowych jednostek organizacyjnych z punktu widzenia legalności, gospodarności, celowości i rzetelności. NIK może kontrolować działalność organów samorządu terytorialnego, komunalnych osób prawnych i innych komunalnych jednostek organizacyjnych z punktu widzenia legalności, gospodarności i rzetelności. Może też kontrolować z punktu widzenia legalności i gospodarności działalność innych jednostek organizacyjnych i podmiotów gospodarczych w zakresie, w jakim wykorzystują one majątek lub środki państwowe lub komunalne oraz wywiązują się ze zobowiązań finansowych na rzecz państwa.
  2. Centralne Biuro Antykorupcyjne – będące służbą specjalną powołaną do zwalczania korupcji w życiu publicznym i gospodarczym, w szczególności w instytucjach państwowych i samorządowych, a także do zwalczania działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa.
  3. Centralne Biuro Śledcze Policji – będące jednostką organizacyjną Policji służby śledczej, która realizuje zadania w zakresie rozpoznawania, zapobiegania i zwalczania przestępczości zorganizowanej na obszarze całego kraju, w tym przestępczości o charakterze ekonomicznym.
  4. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – będącego centralnym organem administracji państwowej właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów.
  5. Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych (dalej: Prezes UZP) – będącego centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach zamówień publicznych, czuwającym nad przestrzeganiem zasad systemu zamówień, w szczególności poprzez dokonywanie kontroli procesu udzielania zamówień pod względem legalności.
  6. Organy, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (ministrowie, kierownicy urzędów centralnych, przewodniczący komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, wojewodowie, a także organy administracji rządowej zespolonej i niezespolonej), które są uprawnione do dokonywania kontroli udzielania zamówień publicznych pod względem legalności, celowości, rzetelności i gospodarności (o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej).
  7. Regionalne izby obrachunkowe (dalej: RIO) – będące państwowymi organami nadzoru i kontroli gospodarki finansowej jednostek samorządu terytorialnego i udzielanych przez nie zamówień publicznych pod względem legalności, celowości, rzetelności i gospodarności.
  8. Instytucję audytową oraz instytucje zarządzające w rozumieniu przepisów dotyczących realizacji programów w zakresie polityki spójności oraz programów realizowanych z wykorzystaniem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz funduszy wspierających sektory morski lub rybacki.


Z uwagi na liczebność organów kontroli oraz niejednolite interpretacje przepisów o zamówieniach publicznych zdarzają się przypadki, w których to różne organy kontroli dublują kontrole tych samych postępowań, wydając przy tym rozbieżne oceny. Sytuacje takie prowadzą do podważenia racjonalności funkcjonowania Państwa oraz zasady pewności prawa3. Aby uporządkować system kontroli zamówień publicznych i zwiększyć jego skuteczność4, prawodawca w dziale XI rozdziału I ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp) określił jednolite ramy metodologiczne przeprowadzania – przez organy wskazane w art. 596 ust. 2 (tj.: Prezesa UZP, organy, o których mowa w art. 6 ustawy o kontroli w administracji rządowej z wyłączeniem Prezesa Rady Ministrów, RIO, instytucji audytowej oraz instytucji zarządzających) – kontroli w zakresie zgodności udzielenia zamówienia z pzp.

 

[...]

 

Naczelnik w Urzędzie m.st. Warszawy; ekspert z zakresu zamówień publicznych MNiSW; biegły sądowy z zakresu zamówień publicznych oraz budownictwa ogólnego i komunikacyjnego; rzeczoznawca zamówień publicznych OSRiKZP

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne