Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Velostrada na Górnym Śląsku

01 Kwiecień 2020 
Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia (GZM) przygotowuje budowę bezkolizyjnej trasy...

Jawne otwarcie ofert a...

01 Kwiecień 2020 
W związku z sytuacją zagrożenia epidemiologicznego u zamawiających pojawiają się pytania...

Jak wprowadzać zmiany do umów...

01 Kwiecień 2020 
W trakcie prac nad nowym pzp wykonawcy wskazywali, że większa elastyczność w zakresie...

Zastrzeganie tajemnicy przedsiębiorstwa

Data publikacji: 26-02-2020 Autor: Sylwia Mosur-Blezel

Przypominamy o obowiązkach wykonawcy i zamawiającego związanych z zastrzeganiem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.

 

Od ustanowionej w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamó­wień publicznych (dalej: pzp) zasady jawności postępowania prawodawca przewidział wyjątek, wskazując w ust. 3 wspomnianego artykułu, że nie podlegają ujawnieniu informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Wykonawca musi jednak zastrzec informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa nie później niż w terminie składania ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu i dodatkowo wykazać, że zastrzeżone przez niego informacje faktycznie stanowią tajemnicę jego przedsiębiorstwa.


Co jest, a co nie jest tajemnicą przedsiębiorstwa


W art. 8 ust. 3 pzp ustawodawca wskazał, jakie informacje zawarte w ofercie nie mogą stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa. Są to informacje podawane przez zamawiającego podczas otwarcia ofert, tj.: nazwy (firmy) oraz adresy wykonawców, informacje dotyczące ceny, terminu wykonania zamówienia, okresu gwarancji oraz warunków płatności. Katalog tych informacji został wyszczególniony w art. 86 ust. 4 pzp.
Z analizy treści przepisu art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej: uznk) wynika, że uznanie konkretnych informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa wymaga spełnienia łącznie następujących przesłanek:

 

  1. informacje nie mogą być ujawnione do wiadomości publicznej;
  2. muszą to być informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą;
  3. przedsiębiorca musi podjąć niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

 

Oznacza to, że tajemnicą przedsiębiorstwa są takie informacje, których wykorzystanie pozwoliłoby innemu przedsiębiorcy zaoszczędzić wydatki lub zwiększyć zyski, zapewnić przewagę biznesową, a w przyszłości utrudnić lub nawet uniemożliwić wykonawcy przedkładanie porównywalnych ofert. Dysponując takimi informacjami, konkurenci mogliby m.in. zastosować analogiczny sposób kalkulacji ceny, w tym zasad określania marży, poziomu kosztów własnych czy kreowania polityki wynagrodzeń (zob. wyrok KIO z 26 października 2018 r., KIO 2063/18). Nie mają znaczenia subiektywne odczucia wykonawcy co do roli, jaką dla jego oferty odgrywać będzie objęcie części informacji tajemnicą.


Należy odróżnić podejmowanie przez przedsiębiorcę działań w zakresie zachowania poufności pewnych informacji od braku działania polegającego na rozgłaszaniu tych informacji. Informacja nieujawniona do wiadomości publicznej to informacja nieznana ogółowi lub osobom, które ze względu na prowadzoną działalność są zainteresowane jej posiadaniem. Informacja ta staje się „tajemnicą przedsiębiorstwa”, kiedy przedsiębiorca ma wolę, by pozostała ona tajemnicą dla pewnych kół odbiorców, konkurentów, a wola ta dla innych osób musi być rozpoznawalna. Bez takiej woli, choćby tylko dorozumianej, informacja może być nieznana, ale nie będzie tajemnicą. Informacja nieujawniona do wiadomości publicznej nie może korzystać z ochrony prawnej, gdy inny przedsiębiorca może do niej dotrzeć zwykłą i dozwoloną drogą, np. gdy informacja jest przedstawiana w pismach fachowych lub gdy z towaru wystawionego na widok publiczny każdy fachowiec poznać może, jaką metodę produkcji zastosowano.

 

Wyrok KIO z 7 maja 2018 r. (KIO 749/18)
„(…) tajemnica nie traci zaś swego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji w tej sprawie, jak pracownicy przedsiębiorstwa lub inne osoby, którym przedsiębiorca powierza informację. Podjęcie niezbędnych działań w celu zachowania poufności informacji powinno prowadzić do sytuacji, w której chroniona informacja nie może dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony”.

 

[...]

 

Sylwia Mosur-Blezel
główny specjalista w instytucji współfinansującej projekty unijne i środowiskowe; odznaczona przez Prezydenta RP brązowym medalem za długoletnią służbę

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne