Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Dobry lobbing nie jest zły

Data publikacji: 04-05-2009 Autor: Przemysław Kuderczak
Autor: Bartłomiej Brosz

Lobbing w swej czystej postaci wydaje się być pożytecznym instrumentem, służącym przekonywaniu władzy do wprowadzania konkretnych rozwiązań. W rzeczywistości, jak na razie, wygląda to jednak zupełnie inaczej.

Lobbing jako zjawisko często określany jest mianem rzecznictwa interesów. Kwestia ta jest trudna do zdefiniowania zarówno przez obserwatorów, jak i praktyków. Najbardziej rozpowszechnioną formą lobbingu jest lobbing gospodarczy, jednak nie mniejszą rolę we współczesnych państwach demokratycznych pełni też lobbing społeczny i polityczny. W państwach tych lobbing traktowany jest jako swego rodzaju ogniwo pośredniczące pomiędzy obywatelami i różnymi grupami interesu a instytucjami władzy, które często przybiera postać dialogu. I chociaż taka forma kontaktu nie jest czymś nowym, to jednak w ostatnich latach przybrała (zwłaszcza w Polsce) na wielowymiarowości i wieloaspektowości.

 

Demokracja w obecnej postaci traktuje lobbing jako zjawisko konieczne, w istotny sposób wspierające aktywność obywateli w kształtowaniu i kontroli władzy. Tego typu działania podejmowane są nie tylko poprzez partie polityczne, ale również rozmaite grupy interesów. Współcześnie do prawidłowego funkcjonowania państwa demokratycznego potrzebna jest rozbudowana siatka podmiotów, które ogólnie można nazwać stowarzyszeniem, a państwo staje się czymś na kształt „stowarzyszenia stowarzyszeń”. Możliwość oddziaływania na proces podejmowanych decyzji pobudza obywateli do aktywności i wymusza wypracowanie kompromisu.

Kierunek – Unia Europejska

Do tej pory nie powstała jeszcze definicja lobbingu, która w wyczerpujący sposób oddawałaby wszystkie jego cechy. Można jednak wyodrębnić pewne kryteria, których spełnienie warunkuje zaliczenie danej aktywności do lobbingu. Są to przede wszystkim:

 

1) zamiar wywierania wpływu (określone działanie musi być zainicjowane dzięki staraniom i pod wpływem lobbysty),

2) działalność, której celem jest wpływanie na podejmowane decyzje organów i instytucji, władzy publicznej; nie będzie więc lobbingiem działanie podejmowane wobec osób prywatnych,

3) komunikacja między obywatelami, grupami interesu a przedstawicielami władzy odbywa się poprzez podmiot pośredniczący; samodzielnie we własnym imieniu i przy użyciu własnych środków działanie obywatela niekoniecznie będzie traktowane jako lobbing,

4) lobbing winien być zawsze zgodny z obowiązującym prawem i z poszanowaniem obowiązujących norm moralnych.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: Przetargi Publiczne

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne