Przetargi publiczne

Zobowiązanie podmiotu trzeciego

Z przepisów nie wynika wprost, za pomocą jakich dokumentów oraz w jakiej ilości wykonawca powinien udowodnić zamawiającemu, że będzie dysponował zasobami podmiotów trzecich. Pisemne zobowiązanie jest tylko jedną z możliwości.

Fot. A. Szczęsna

Ustawa z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (DzU nr 206, poz. 1591), czyli tzw. mała nowelizacja, wprowadziła art. 26 ust. 2b do ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. DzU z 2010 r. nr 113, poz. 759 ze zm.), dalej: pzp.

Dopuszczono tym samym możliwość powoływania się na zasoby podmiotów trzecich w szerokim zakresie. Określono też jeden z możliwych sposobów potwierdzania faktu ich udostępniania wykonawcy, wskazując na „pisemne zobowiązanie”.

Forma i treść zobowiązania

Z dyspozycji art. 26 ust. 2b pzp nie wynika wprost, za pomocą jakich dokumentów oraz w jakiej ilości wykonawca powinien udowodnić zamawiającemu, że będzie dysponował zasobami podmiotów trzecich.

Rys. D. Stańda

Wspomniane wyżej pisemne zobowiązanie tych podmiotów jest tylko jedną z możliwości, o czym świadczy zwrot „w szczególności”. Zrezygnowano również z odgórnego ustalania rodzaju i treści, jakim powinno ono odpowiadać.

Zasadny zatem wydaje się pogląd, zgodnie z którym dopuszczalne jest posługiwanie się (w celu wykazania dysponowania zasobami podmiotu trzeciego) zarówno jedną z umów nazwanych, regulowanych postanowieniami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (DzU nr 16, poz. 93 ze zm.), dalej: kc, jak i umowami nienazwanymi czy oświadczeniami woli podmiotu trzeciego.

[...]

Irena Skubiszak-Kalinowska
Radca prawny, były arbiter z listy Prezesa UZP, wykładowca, ekspert zamówień publicznych przy Ministerstwie Gospodarki oraz członek Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Konsultantów Zamówień Publicznych.