Przetargi publiczne

Między miękkim a twardym prawem

Udzielanie zamówień publicznych z Europejskiego Funduszu Społecznego nie powinno się różnić od udzielania zamówień finansowanych ze środków własnych zamawiającego. Na zamawiających ciążą jednak dodatkowe obowiązki.

Rys. B. Brosz

Pozornie udzielanie zamówień publicznych z Europejskiego Funduszu Społecznego (dalej: EFS) nie powinno się różnić się od udzielania zamówień finansowanych ze środków własnych zamawiającego. Niezależnie od źródła pochodzenia są to środki publiczne i jako takie muszą być wydatkowane zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Jednak tylko pozornie. Na zamawiającym ciążą bowiem dodatkowe obowiązki, które nie wynikają wprost z przepisów prawa krajowego – przede wszystkim z ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. z 2010 r. nr 113, poz. 759 ze zm.), dalej: pzp. W odniesieniu do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego odpowiednie zastosowanie oprócz przepisów prawa krajowego mają również przepisy prawa wspólnotowego – w szczególności dyrektywa klasyczna i dyrektywa sektorowa, dyrektywy odwoławcze, a także wytyczne w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach poszczególnych programów operacyjnych (zob. ramka „Przepisy prawa wspólnotowego mające zastosowanie w odniesieniu do postępowań o zamówienie publiczne”). Warto choć przez moment zastanowić się, dlaczego zamawiający zobowiązany jest stosować wszystkie te zapisy i jak dalece kształtują one obowiązki zamawiającego.

Między prawem unijnym a krajowym

Polska jako członek Unii Europejskiej zobowiązana jest przestrzegać zasady nadrzędności prawa unijnego nad prawem krajowym.

[...]

Agnieszka Piwowarczyk
Kierownik Działu Zamówień Publicznych Uniwersytetu Śląskiego, doktorantka w Katedrze Publicznego Prawa Gospodarczego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.