Przetargi publiczne

Procedura publiczna, partner prywatny (cz. 2)

Zasady stosowania ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym w zakresie trybu wyboru oferty najkorzystniejszej i partnera prywatnego.

Analizując uzasadnienie do ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym (dalej: uppp) i jego powiązania z ustawą o koncesji na roboty budowlane lub usługi (dalej: ukrbu) oraz ustawą Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp), można mieć wątpliwości, czy w ukrbu i uppp ustawodawca świadomie oddzielił - i czy potrzebnie - przepisy o koncesjach od przepisów o partnerstwie publiczno-prywatnym.

Jak wynika z uzasadnienia rządowego projektu uppp (druk sejmowy nr 1180):

"Przedsięwzięcie w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego powinno być w istotnym stopniu, a nawet w całości, realizowane przez partnera prywatnego. Stąd definicja przedsięwzięcia wymaga, aby wyżej wspomniane działania były "połączone z eksploatacją, utrzymaniem lub zarządzaniem składnikiem majątkowym, który jest przedmiotem partnerstwa publiczno-prywatnego lub z nim związanym". Dopiero wówczas można mówić o partnerstwie publiczno-prywatnym. Przykładowo, jeżeli partner prywatny świadczy usługi bez eksploatacji urządzeń niezbędnych do wykonywania takich usług, to w istocie jest to - w zależności od formy wynagrodzenia - "zwykłe" zamówienie publiczne lub koncesja na usługi. Taka umowa jest oczywiście możliwa, ale nie będzie ona podlegała regulacji ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym. Ustawa o partnerstwie publiczno-prywatnym ma regulować stosunki między partnerami, które wykraczają poza to, co zwykle jest przedmiotem zamówienia publicznego lub koncesji na usługi. Podobnie rzecz przedstawia się z wzniesieniem obiektu budowlanego. Jeżeli zobowiązanie partnera ma polegać wyłącznie na wzniesieniu obiektu budowlanego, za co przewidziana jest zapłata sumy pieniężnej (zamówienie publiczne na roboty budowlane) albo prawo do pobierania opłat od użytkowników (koncesja na roboty budowlane), to do zawarcia takiej umowy zastosowanie przepisów ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym nie jest potrzebne".

Jakie przepisy zastosować

W tym miejscu trzeba postawić pytania: Czy polska ustawa o koncesji dotyczy innych umów o koncesji niż te, o których stanowi dyrektywa? Czy w rozumieniu polskiej ustawy o koncesji, jak stanowi powyższe uzasadnienie, rzeczywiście zawierane są umowy, w ramach których koncesjonariusz wznosi obiekt budowlany, a jego eksploatacją, utrzymaniem lub zarządzaniem zajmuje się partner publiczny, przy czym opłaty od użytkowników pobiera koncesjonariusz?

Jeżeli bowiem w postanowieniach umowy podmiot publiczny przewidzi, że utrzymanie lub zarządzanie składnikiem majątkowym, przykładowo wzniesionym w ramach umowy obiektem budowlanym, zostanie włączone do obowiązków podmiotu prywatnego, to wybór tego podmiotu będzie dokonywany w oparciu o regulacje uppp, a nie ukrbu, i do zawarcia takiej umowy zastosowanie przepisów uppp będzie niezbędne.

[...]

mec. Irena Skubiszak-Kalinowska
Radca prawny, były arbiter, wykładowca na Podyplomowym Studium Zamówień Publicznych na Uniwersytecie Warszawskim.

Ewa Wiktorowska
Inżynier budownictwa, członek zarządu Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Konsultantów Zamówień Publicznych.