Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Tylko jedna szansa (cz. 2)

Data publikacji: 03-09-2007 Autor: Jacek Jerka
Autor: fot. Ingram Publishing

Obowiązek wezwania wykonawców do uzupełnienia oświadczeń i dokumentów ma umożliwić im udowodnienie, że spełniają warunki oraz wymagania określone przez zamawiającego i mogą skutecznie ubiegać się o uzyskanie zamówienia.

Czynność wezwania wykonawcy do uzupełnienia oświadczeń lub dokumentów, stosownie do art. 26 ust. 3 w związku z art. 24 ust. 2 pkt 3 Pzp, jest obowiązkowa dla zamawiającego w dwóch przypadkach:

 

  1. gdy w określonym przez zamawiającego terminie wykonawca nie złożył oświadczeń lub dokumentów,
  2. gdy w określonym przez zamawiającego terminie wykonawca złożył dokumenty zawierające błędy.

 

Niezłożenie oświadczeń lub dokumentów, o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp, obejmuje sytuację, w której wykonawca do oferty lub do wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w ogóle nie załącza wymaganego oświadczenia lub dokumentu, jak również sytuację, gdy wykonawca wprawdzie składa oświadczenie lub dokument, lecz złożony dokument (oświadczenie) nie spełnia wszystkich wymagań określonych przez zamawiającego w ogłoszeniu o zamówieniu lub specyfikacji istotnych warunków zamówienia albo zaproszeniu do składania ofert. Z punktu widzenia przepisów ustawy obydwie sytuacje należy rozpatrywać równorzędnie i w każdym przypadku zamawiający jest zobowiązany wezwać wykonawcę do uzupełnienia oświadczeń lub dokumentów. W przypadku oświadczeń lub dokumentów, wskazanych w art. 25 ust. 1 Pzp, które zawierają błędy, to sytuacja faktyczna uregulowana w art. 26 ust. 3 Pzp odnosi się tylko do dokumentów już złożonych, w których zamawiający stwierdzi rozbieżności między oświadczeniem lub dokumentem a rzeczywistymi okolicznościami sprawy, których dotyczy oświadczenie lub dokument.

 

Za takim stanowiskiem przemawia wykładnia językowa art. 24 ust. 2 pkt 3 Pzp oraz art. 26 ust. 3 Pzp, jak i wykładnia systemowa oraz funkcjonalna tych przepisów. W przepisach Pzp, jak również rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z dnia 19 maja 2006 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane (DzU nr 87, poz. 605) ustawodawca określił szereg wymagań, które muszą spełniać oświadczenia oraz dokumenty, o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp. Dotyczy to m.in. daty wystawienia, wymaganej treści czy formy, w jakiej oświadczenia i dokumenty muszą być złożone, aby wykonawca, który się nimi legitymuje, mógł zgodnie z przepisami ustawy skutecznie udowadniać spełnianie warunków udziału w postępowaniu lub spełnianie wymagań przedmiotowych odnoszących się do dostaw, usług lub robót budowlanych. Zasadnicza część przepisów regulujących kwestie związane ze składaniem dokumentów lub oświadczeń ma charakter bezwzględnie wiążący dla adresatów normy (zamawiającego i wykonawcy). Z tego też względu np. zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia koncesja, zezwolenie lub licencja musi być złożona w formie oryginału lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem i zamawiający nie może uznać za zgodne z prawem złożenie dokumentu w żadnej innej formie, jeżeli przepis bezwzględnie wiążący nie będzie go do tego obligował.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne