Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Poznańska elektrownia...

10 Luty 2021 
Pod koniec stycznia w Poznaniu uruchomiono miejską elektrownię słoneczną.

Witraże na dworcu w Gdańsku

10 Luty 2021 
Na dworcu Gdańsk Główny trwają prace budowlane związane z przebudową dworca.

Umowa Partnerstwa

10 Luty 2021 
18 stycznia 2021 r. ruszyły konsultacje społeczne Umowy Partnerstwa, która jest...

Obowiązki inwestora (cz. 3)

Data publikacji: 10-02-2021 Autor: Andrzej Polaszek

Omawiamy najważniejsze zmiany, jakie przewidziano w ramach nowelizacji prawa budowlanego, kluczowe z punktu widzenia inwestora – zamawiającego.

 

Od 19 września 2020 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (DzU z 2020 r., poz. 471; dalej: ustawa nowelizująca). W uzasadnieniu projektu zmian do ustawy Prawo budowlane (DzU z 2020 r., poz. 1333; dalej: pr. bud., ustawa) ustawodawca wskazywał, że potrzeba wprowadzenia zmian w prawie budowlanym wynika z konieczności uproszczenia i przyspieszenia procesu inwestycyjno-budowlanego oraz zapewnienia większej stabilności podejmowanych w nim rozstrzygnięć. Zastosowane w ustawie nowelizującej rozwiązania mogą istotnie przyspieszyć i uprościć postępowania w sprawach rozpatrywanych przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Nowelizacja jednoznacznie rozstrzyga również kilka kwestii, które dotychczas wywoływały wątpliwości w praktyce administracyjnej i rozbieżności w orzecznictwie.


Zgoda poprzedniego właściciela na przeniesienie praw i obowiązków


Uproszczeniu procedur składających się na proces budowlany niewątpliwie służy nowelizacja art. 40 ustawy, która zwalnia nabywcę nieruchomości, dla której uprzednio wydano decyzję o pozwoleniu na budowę lub dokonano zgłoszenia robót budowlanych, z obowiązku uzyskania zgody poprzedniego właściciela (a także użytkownika wieczystego) na przeniesienie praw i obowiązków wynikających z pozwolenia lub zgłoszenia. Dzięki tej zmianie nowi właściciele nieruchomości nie będą narażeni na sytuacje, w których poprzednicy odmawiają wyrażenia takiej zgody albo żądają za nią dodatkowej opłaty.


Stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę


Warto również odnotować zmianę w zakresie stwierdzania nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Wprowadzony do ustawy art. 37b stanowi, że po upływie pięciu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji o pozwoleniu na budowę nie będzie już możliwe stwierdzenie nieważności tej decyzji. W takim wypadku, jeśli zachodzą merytoryczne przesłanki do stwierdzenia nieważności – zgodnie z art. 158 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego – organ ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, wskazując jednocześnie upływ czasu jako okoliczność, z powodu której nie stwierdził nieważności decyzji. Dodany do ustawy art. 59h wprowadza podobną regulację dla decyzji o pozwoleniu na użytkowanie („Nie stwierdza się nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym decyzja o pozwoleniu na użytkowanie stała się ostateczna”).


Obowiązek ustanowienia kierownika budowy oraz inwestora nadzoru inwestorskiego


Korzystna dla inwestorów jest również zmiana art. 42 pr. bud., która ułatwi ustalenie, kiedy inwestor jest zobowiązany do ustanowienia kierownika budowy oraz inwestora nadzoru inwestorskiego. Zmiana polega na utworzeniu zamkniętych katalogów przypadków, w których taki obowiązek występuje. Ponadto art. 42 ust. 3 stanowi, że organ administracji architektoniczno-budowlanej może wyłączyć, w drodze decyzji, obowiązek ustanawiania kierownika budowy, jeżeli jest to uzasadnione nieznacznym stopniem skomplikowania robót budowlanych lub innymi ważnymi względami.


Samowola budowlana i proces legalizacyjny


Dzięki nowelizacji uporządkowano przepisy dotyczące postępowań w sprawie rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy (tzw. samowola budowlana), poprzez ich wyodrębnienie do osobnego rozdziału 5a „Postępowanie w sprawie rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy”. Ponadto ustawodawca wprowadził, obok standardowej procedury, uproszczone postępowanie legalizacyjne dla samowoli budowlanych, których budowa została zakończona przynajmniej 20 lat temu.

 

Obecnie – po wejściu w życie zmian nowelizacyjnych – postępowanie w sprawie samowoli budowlanej przebiega w następujący sposób. Stroną postępowania jest inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. W pierwszej kolejności organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy rozpoczętej:

 

 

  1. bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo
  2. bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.

 

Postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w sytuacji, kiedy roboty budowlane są zakończone. Jeżeli w wyniku budowy występuje stan zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, w postanowieniu o wstrzymaniu budowy organ nadzoru budowlanego nakazuje bezzwłoczne zabezpieczenie obiektu budowlanego lub terenu budowy lub nakazuje usunięcie stanu zagrożenia. W treści postanowienia organ ponadto informuje stronę o możliwości złożenia wniosku o legalizację oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej i jej wysokości. Inwestor może w ciągu 30 dni od otrzymania postanowienia złożyć wniosek o legalizację. Jeśli tego nie uczyni, organ nadzoru budowlanego wydaje nakaz rozbiórki. Otrzymawszy wniosek o legalizację, organ w drodze postanowienia nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych w terminie nie krótszym niż 60 dni od dnia doręczenia tego postanowienia (zakres dokumentacji jest podobny jak w przypadku wniosku o pozwolenie na budowę). Nieprzedłożenie dokumentacji legalizacyjnej w określonym terminie skutkuje wydaniem nakazu rozbiórki. Organ nadzoru budowlanego sprawdza kompletność dokumentacji legalizacyjnej oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami pr. bud., w tym zgodność z przepisami techniczno-budowlanymi. Badaniu podlega także zgodność inwestycji z ustaleniami:

 

  • obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innych aktów prawa miejscowego albo
  • decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej.

 

[...]

 

Andrzej Polaszek
radca prawny, partner w Kancelarii Adwokatów i Radców Prawnych Polaszek & Rosada sp.p.; specjalizuje się w prawie budowlanym, posiada bogate doświadczenie w obsłudze projektów finansowanych ze środków UE

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne