Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modyfikacje systemu...

31 Grudzień 2020 
Od 14 grudnia ub.r. zamawiający i wykonawcy mogą korzystać ze zmienionego systemu do...

Kanał przez Mierzeję Wiślaną

31 Grudzień 2020 
Budową drugiego etapu budowy kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną, drogi wodnej z...

Fundusz Inwestycji Lokalnych

31 Grudzień 2020 
Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych – czyli program bezzwrotnego wsparcia dla...

Polityka zakupowa państwa

Data publikacji: 03-12-2020 Autor: Józef Górny

Nowe pzp wprowadza do systemu zamówień publicznych regulacje odnoszące się do polityki zakupowej państwa. Regulacje te postrzegać należy jako wyzwanie, które musi zostać solidarnie podjęte przez wszystkich uczestników rynku zamówień publicznych.

 

Regulacje ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (DzU z 2019 r., poz. 2019 ze zm.; dalej: nowa ustawa lub nowe pzp), które dotyczą polityki zakupowej państwa, opierają się na strategiach rozwoju Unii Europejskiej oraz na – mających w nich oparcie – krajowych strategiach rozwoju, które uwzględniają specyfikę i priorytety polskie. Ustawodawca dał temu wyraz w obszernych fragmentach uzasadnienia do nowego pzp.

 

Europejskie i krajowe strategie rozwoju

 

W globalizującej się w szybkim tempie gospodarce światowej liczyć się będą największe i najsilniejsze gospodarki. Jedną z nich jest – i może pozostać – Unia Europejska. Unia jako całość oraz każdy kraj członkowski z osobna podejmują działania, by procesowi globalizacji sprostać.

 

Wraz z końcem roku 2020 kończy się okres obowiązywania strategii „Europa 2020”. Przyjęto w niej trzy priorytety, których realizacja miała zapewnić osiąg­nięcie wzrostu inteligentnego, trwałego i spójnego. Aktualnie toczy się dyskusja nad strategią unijną na kolejną dekadę: „Zrównoważona Europa 2030”. Strategia ta zakłada kontynuację dobrych praktyk wynikających ze strategii „Europa 2020” oraz stawienie czoła nowym wyzwaniom. Polskim wkładem w realizację obecnej i przyszłej strategii Unii Europejskiej, a jednocześnie we własny rozwój są: długookresowa oraz średniookresowa strategia rozwoju kraju, a także przyjęta przez rząd w 2017 r. „Strategia na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.)” (dalej: Strategia). Działania prorozwojowe w gospodarce i tkance społecznej, zgodnie z założeniami Strategii, powinny się koncentrować na działaniach na rzecz:

 

  • powtórnego uprzemysłowienia;
  • rozwoju innowacyjnych przedsiębiorstw, reformy jednostek naukowo-badawczych oraz stworzenia przyjaznego otoczenia prawnego dla biznesu;
  • pozyskiwania kapitału rozwojowego oraz gospodarczej ekspansji zagranicznej;
  • rozwoju społecznego i gospodarczego, w tym polityki regionalnej, wspierania obszarów wiejskich, obszarów problemowych oraz edukacji.

 

Cele leżące u podstaw Strategii znalazły swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu do ustawy, gdzie czytamy: „Projekt nowej ustawy, jest (…) odpowiedzią na wyzwanie postawione w Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, w której wskazano, że zamówienia publiczne są jednym z obszarów, których usprawnienie może przyczynić się do zapewnienia stałego wzrostu gospodarczego kraju, przez prowadzenie zrównoważonej polityki gospodarczej, sprzyjającej zapobieganiu wykluczeniu społecznemu i gospodarczemu”. Polityka zakupowa państwa jest więc instrumentem włączającym zamówienia publiczne w realizację strategii rozwoju kraju.

 

Wybrane aspekty polityki zakupowej państwa w uzasadnieniu nowej ustawy

 

W uzasadnieniu wskazano, że w dotychczasowym systemie zamówień publicznych wiele kluczowych problemów wymaga nowych rozwiązań. Do problemów tych zaliczono: brak powiązania wydatków z realizacją polityki oraz celów strategicznych państwa; wybieranie rozwiązań najtańszych; nieproporcjonalny do potencjału udział MŚP; nieefektywne zarządzanie procesem zakupowym; koncentracja na spełnieniu wymogów formalnych; niski odsetek zamówień udzielonych w trybach negocjacyjnych; zmniejszające się zainteresowanie wykonawców; brak uproszczonej procedury udzielania zamówień poniżej progów unijnych.

 

Uznając, że zamówienia publiczne stanowią silne narzędzie wspierające rozwój gospodarczy, ustawodawca zaproponował w nowej ustawie następujące regulacje o istotnym znaczeniu:

 

  1. wprowadzenie podstawy prawnej do stworzenia polityki zakupowej państwa, która będzie narzędziem do realizacji polityki gospodarczej państwa;
  2. zwiększenie roli planowania w zamówieniach publicznych przez:

 

  • wprowadzenie obowiązku dokonania analizy potrzeb i wymagań,

  • nałożenie na centralne organy administracji rządowej obowiązku określenia strategii zarządzania dla poszczególnych kategorii zakupowych oraz wskazania zamówień stanowiących realizację polityki państwa; obowiązek ten będzie stanowił ramy dla rocznych planów postępowań i ich aktualizacji,

  • koncentrację ogłoszeń o zamówieniach w oficjalnych publikatorach – krajowym i unijnym,

  • większenie roli dialogu z wykonawcą,

  • wprowadzenie zasady efektywności.

 

Ustawodawca oczekuje, że wymienione wyżej nowe zasady udzielania zamówień zapewnią w szczególności:

 

 

  • powiązanie stałego wzrostu gospodarczego Polski z zamówieniami publicznymi;
  • ograniczenie liczby zamówień udzielonych poza systemem zamówień publicznych;
  • zwiększenie liczby postępowań w trybach negocjacyjnych lub poprzedzanych wstępnymi konsultacjami rynkowymi;
  • zwiększenie liczby ofert w postępowaniu oraz udziału MŚP;
  • przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu i gospodarczemu;
  • ujednolicenie orzecznictwa zamówieniowego KIO i sądów;
  •  zwiększenie efektywności kontroli zamówień;
  • ograniczenie liczby upadłości przedsiębiorstw.

 

[...]

 

Józef Górny

wieloletni samorządowiec; arbiter z listy Prezesa UZP w latach 2004–2010; specjalista w dziedzinie IT

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne