Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Pakiet wolnościowy

27 Listopad 2019 
Prawo budowlane ma się stać proobywatelskie, deregulacyjne i wolnościowe – taki cel...

Realizacja programów unijnych

27 Listopad 2019 
Portal Funduszy Europejskich opublikował dane dotyczące postępów w realizacji programów...

Zmiana ustawy o zasadach...

27 Listopad 2019 
6 listopada 2019 r. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach...

Zarządzanie kontraktem

Data publikacji: 03-01-2008 Autor: Marek Gazda, Artur Stecuła
Tagi:    zamówienie dodatkowe   siwz   fidic

Rola inżyniera w kontraktach współfinansowanych ze środków Funduszu Spójności w oparciu o ogólnie dostępne wzorce publikowane przez FIDIC.

Fundusz Spójności (FS), zwany inaczej Funduszem Kohezji, to instrument polityki spójności gospodarczej i społecznej Unii Europejskiej, powołany w 1994 r. Fundusz ten pomaga państwom członkowskim w zmniejszeniu różnic gospodarczych i społecznych oraz w stabilizacji ich gospodarek. Służy także współfinansowaniu dużych projektów infrastrukturalnych w sektorze środowiska i transportu. Od 2000 r. Polska była beneficjentem pomocy przyznawanej w ramach ISPA (Przedakcesyjnego Instrumentu Polityki Strukturalnej). Był to fundusz, który – obok PHARE i SAPARD-u – powstał w celu zapewnienia pomocy w zakresie społecznej i gospodarczej spójności dziesięciu krajom Europy Środkowowschodniej, kandydującym do członkostwa w Unii Europejskiej. 1 maja 2004 r. zobowiązania Funduszu ISPA przejął Fundusz Spójności. Jak wielki jest zakres pracy w związku z budową i modernizacją dróg – z pewnością wie każdy, kto choć raz miał tę wątpliwą przyjemność korzystania z polskich bezdroży. Nie każdy jednak zdaje sobie sprawę, że niewiele mniejsze zadanie czeka nas w sektorze gospodarki wodno-ściekowej oraz gospodarki odpadami. Obserwowany w ostatnich latach duży przyrost przedsięwzięć współfinansowanych z środków Funduszu Spójności w sektorze środowiska wynika z zobowiązań, jakie przyjęła na siebie Polska, przystępując do UE. Zgodnie z postanowieniami traktatu akcesyjnego wszystkie aglomeracje o wielkości powyżej 2000 RLM (równoważnej liczby mieszkańców) muszą przed końcem 2015 r. być wyposażone w kanalizację sanitarną i nowoczesne oczyszczalnie ścieków. Obecnie wiele miejscowości w ogóle nie posiada kanalizacji sanitarnej. W większych miastach, jak np. Szczecin czy Kraków, istniejąca infrastruktura, budowana jeszcze przed wojną albo w latach 50. ubiegłego wieku, jest w bardzo złym stanie technicznym i nie nadaje się do dalszej eksploatacji. Do tego dochodzi kwestia migracji bogacącej się klasy średniej na obrzeża miast, gdzie nowe osiedla domów jednorodzinnych powstają jak grzyby po deszczu. Zakres pracy do wykonania jest ogromny, dlatego też przetargi na roboty budowlane współfinansowane ze środków FS nierzadko obejmują budowę kilkuset kilometrów sieci kanalizacyjnych i opiewają na kwoty kilkudziesięciu milionów euro. Aby sprostać takiemu wyzwaniu konieczne jest, obok sprawnego planowania i przygotowania inwestycji, zapewnienie możliwe efektywnej realizacji robót budowlanych. Oczywiście to, jak będą realizowane roboty budowlane, nie zależy tylko od zamawiającego, lecz także (czy wręcz przede wszystkim) od drugiego gracza, jakim jest wykonawca. Niemniej jednak w przypadku zamówień publicznych to zamawiający narzuca wykonawcom reguły gry w postaci wzoru warunków umowy. To, czy warunki kontraktu stanowiące element siwz zostały przygotowane przez zamawiającego właściwie, czy też nie, ma kluczowe znaczenie dla prawidłowej realizacji zamówienia.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne