Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Ankieta dotycząca JEDZ

04 Wrzesień 2019 
Komisja Europejska prowadzi badanie dotyczące satysfakcji użytkowania elektronicznego...

Ogólnopolski Szczyt...

04 Wrzesień 2019 
Jako patron medialny wraz z organizatorem – Europejskim Centrum Biznesu zapraszamy do...

Wykonawcy z państw trzecich a...

04 Wrzesień 2019 
W dniu 24 lipca 2019 r. Komisja Europejska opublikowała wytyczne dotyczące udziału...

Koszty cyklu życia budynków

Data publikacji: 29-05-2019 Autor: Jerzy Wysocki
Tagi:    siwz

Omawiamy metody kalkulacji kosztów cyklu życia budynków, obejmujących wydatki związane z utrzymaniem, użytkowaniem, wycofaniem z eksploatacji czy szkoleniem użytkowników.

 

Zgodnie z art. 91 ust. 2 pzp zamawiający zamiast kryterium ceny może wykorzystać kryterium kosztu, które warto zastosować w przypadku, gdy przedmiot zamówienia wymaga nakładów eksploatacyjnych. Pozwala ono bowiem na uwzględnienie koniecznych wydatków związanych z utrzymaniem, użytkowaniem, wycofaniem z eksploatacji czy szkoleniem użytkowników danego przedmiotu zamówienia.

W odróżnieniu od ceny pojęcie kosztu nie zostało zdefiniowane prawnie. Należy jednak uznać, że jest ono pojęciem znacznie szerszym niż cena. Koszt, jak wspomniano wyżej, odnosi się również do innych wydatków, w tym do tych, które pojawią się już po decyzji zakupowej. Cena nabycia stanowi tylko jeden z elementów kosztu, czasem wręcz marginalny w końcowym podsumowaniu poniesionych nakładów.

Ponieważ koszt jest bardziej wieloaspektowy niż cena, proces jego ustalenia jest też bardziej złożony. Zgodnie z art. 91 ust. 3b pzp zamawiający może określić kryterium kosztu z wykorzystaniem rachunku kosztów cyklu życia. Zamawiający ma również możliwość określenia kosztu z wykorzystaniem innych mechanizmów. W przypadku gdy zamawiający szacuje koszty z wykorzystaniem podejścia opartego na rachunku kosztów cyklu życia przedmiotu zamówienia, określa w siwz dane, które mają przedstawić wykonawcy, oraz metodę, którą zastosuje do określenia kosztów cyklu życia na podstawie tych danych (art. 91 ust. 3d pzp). Zapis ten ma zagwarantować transparentność zamówienia oraz zapewnić, że przedmiot zamówienia będzie opisany w sposób wyczerpujący i jednoznaczny, tak by uniemożliwić swobodną interpretację ofert.

Podstawa prawna kalkulowania kosztów cyklu życia

Na podstawie art. 91 ust. 7c pzp Minister Inwestycji i Rozwoju wydał rozporządzenie w sprawie metody kalkulacji kosztów cyklu życia budynków oraz sposobu przedstawiania informacji o tych kosztach (DzU z 2018 r., poz. 1357; dalej: Rozporządzenie). Rozporządzenie weszło w życie z dniem 14 lipca 2018 r., a na jego podstawie kalkulację kosztów cyklu życia budynku oblicza się jako sumę:

 

  • kosztów nabycia;
  • kosztów użytkowania;
  • kosztów utrzymania budynku.


W celu zagwarantowania możliwości porównywania ofert w Rozporządzeniu wprowadzono obligatoryjny okres obliczeniowy dla potrzeb kalkulacji kosztów cyklu życia budynku. Okres ten wynosi 30 lat1.

Koszt nabycia

Zgodnie z zapisami Rozporządzenia zamawiający określa koszt nabycia na podstawie ceny oferty. Jednak nie należy się tu kierować definicją ceny z art. 2 pkt 1 pzp. W § 6 Rozporządzenia wskazano, że w rachunku kosztów cyklu życia budynku nie uwzględnia się podatku od towarów i usług. Stąd, zdaniem autora, należy to rozumieć w taki sposób, że koszty te zamawiający określa na podstawie ceny oferty pomniejszonej o podatek od towarów i usług. Przy okazji należy doprecyzować, że w przypadku zastosowania kalkulacji kosztów cyklu życia budynku w odniesieniu do części budynku, koszty nabycia, użytkowania oraz utrzymania oblicza się dla tej części, która jest przedmiotem zamówienia.

Koszty użytkowania

W ramach kosztów użytkowania należy określić koszty użytkowania związane z:

 

  • przewidywanym zużyciem energii końcowej;
  • przewidywanym kosztem nośników energii;
  • przewidywanym kosztem wody.


Po ich określeniu koszt użytkowania oblicza się jako sumę iloczynów ilości zużywanej w ciągu roku energii końcowej lub nośników energii oraz wody, cen jednostkowych energii końcowej lub nośnika energii oraz wody i okresu obliczeniowego (który – jak wspomniano wyżej – wynosi 30 lat).

Zużycie energii

Zamawiający określa w specyfikacji istotnych warunków zamówienia minimalną charakterystykę energetyczną budynku, ze wskazaniem maksymalnej ilości energii końcowej lub nośników energii zużywanych w ciągu roku, oraz maksymalne zużycie wody w ciągu roku. Powyższe dane oblicza się zgodnie z przepisami wykonawczymi wydanymi na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 1498 ze zm.) w oparciu o przyjęte założenia wynikające z dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych lub programu funkcjonalno-użytkowego.

Dla potrzeb kalkulacji kosztów cyklu życia budynku może być wykorzystywane świadectwo charakterystyki energetycznej. Świadectwo to jest wydawane na podstawie oceny przeprowadzanej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków (tekst jedn. DzU z 2018 r., poz. 1984 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 27 lutego 2015 r. w sprawie metodologii wyznaczania charakterystyki energetycznej budynku lub części budynku oraz świadectw charakterystyki energetycznej (DzU z 2015 r., poz. 376).

Świadectwo charakterystyki energetycznej określa wskaźniki dotyczące ochrony cieplnej i zużycia energii dla danej budowli, a potem przypisuje budynek do konkretnej klasy energetycznej. Dobre współczynniki oznaczają, że budynek jest tani w eksploatacji. Świadectwo charakterystyki energetycznej, potocznie nazywane także certyfikatem energetycznym, bazuje na dwóch wskaźnikach: energii pierwotnej (EP) i energii końcowej (EK). Wyliczenia są podawane w kWh (m2/rok). Zasadniczo dokument ten określa roczne zapotrzebowanie budynku na nieodnawialną energię. Energia pierwotna tym różni się od końcowej, że zawiera także straty, które nastąpią w czasie produkcji i przesyłki energii. 

 

[...]

 

Jerzy Wysocki
dyrektor wydziału gospodarki gminnej w jednostce samorządu terytorialnego  

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne