Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modernizacja dróg łączących...

31 Grudzień 2019 
O blisko 12 mln euro wzrosną inwestycje w infrastrukturę drogową na polsko-słowackim...

Zamówienia z branży IT dla...

31 Grudzień 2019 
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który ma ponad 24 mln klientów, ma też największy system...

Centrum Usług Społecznych

31 Grudzień 2019 
Usługi społeczne są ważnym obszarem inwestycji finansowanych z Funduszy Europejskich.

Termin wykonania (cz. 2)

Data publikacji: 31-01-2019 Autor: Piotr Horelik
Tagi:    siwz   roboty budowlane

Wskazanie przez zamawiającego terminu realizacji zamówienia jest elementem obligatoryjnym dokumentacji każdego postępowania.

 

W pierwszej części artykułu, która ukazała się w styczniowym numerze miesięcznika, omówiono takie kwestie, jak: termin w ujęciu cywilistycznym, ograniczenie zasady swobody umów w zakresie czasu trwania umowy lub terminu realizacji zamówienia, konkretyzacja terminu, a szczegółowej analizie poddano zagadnienie terminu wykonania zamówień na dostawy i usługi. Niniejsza, druga część artykułu skupia się na temacie terminu wykonania w robotach budowlanych, a ponadto stanowi opracowanie w zakresie wykorzystania terminu wykonania zamówienia w ramach kryterium oceny ofert i zmiany tego terminu.

Termin wykonania zamówienia na roboty budowlane

Umowy o roboty budowlane znajdują swoją podstawę prawną w przepisach art. 647–658 ustawy Kodeks cywilny (dalej: kc). Próżno jednak w treści tych przepisów szukać regulacji odnoszących się wprost do ustalania terminu wykonania robót budowlanych.

W odróżnieniu od dostaw, których charakter może być różny, roboty budowlane na gruncie pzp uznaje się za mające charakter świadczenia jednorazowego. Choć w zakres świadczeń wykonawcy robót budowlanych wchodzić będzie wiele czynności, często nawet o charakterze stale powtarzającym się i odtwarzalnym, nie jest możliwe przypisanie im przymiotu ciągłości lub okresowości. Celem umowy o roboty budowlane jest zasadniczo wykonanie obiektu budowlanego (w ramach umów na gruncie pzp poprzedzone niekiedy zaprojektowaniem obiektu budowlanego), a więc doprowadzenie do realizacji z góry powziętego zamierzenia inwestycyjnego (umowa rezultatu).

Brak regulacji ustanawiającej czteroletni limit

Reguła ogólna wyznaczająca czteroletni okres trwania umowy o zamówienie publiczne odnosi się do zamówień o charakterze ciągłym lub okresowym, a więc do usług i dostaw. Zamówienia na roboty budowlane mają charakter świadczenia jednorazowego, zatem ograniczenie z art. 142 ust. 2 pzp ich nie dotyczy. Aktualny pozostaje jednak wymóg zawarcia umowy na czas oznaczony, zgodnie z dyspozycją art. 142 ust. 1 pzp. Umowa o roboty budowlane zawierana jest na czas realizacji określonej inwestycji, wydaje się więc, że uprawnione powinno być zastrzeżenie terminu wykonania zamówienia przez wskazanie zdarzenia przyszłego o charakterze pewnym – co do zasady jest to dopuszczalne w stosunkach stricte cywilnoprawnych.

O ile możliwość określenia terminu wykonania umowy o zamówienie publiczne przez wskazanie daty końcowej lub oznaczonej liczby jednostek czasu jest sprawą oczywistą, to określenie jej przez wskazanie oznaczonego zdarzenia nie zawsze takie będzie.

Wyrok Sądu Najwyższego z 13 stycznia 2016 r. (V CSK 277/15)

„(…) dane przyszłe zdarzenie można traktować jako termin ustania stosunku prawnego tylko wówczas, gdy jest ono w ramach rozsądnych ludzkich oczekiwań oczywiście pewne. Termin oznaczony jako «zakończenie inwestycji» nie jest w powyższym rozumieniu «pewny» zarówno co do faktu, jak i chwili nadejścia. (…) Termin wykonania umowy musi być bowiem wskazany wprost i odpowiadać SIWZ. Postanowienia SIWZ i umowy zawartej na ich podstawie nie powinny zawierać sformułowań umożliwiających zamawiającemu przesuwanie terminu realizacji umowy na niekorzyść wybranego wykonawcy i uzależniać go od czynników niezależnych od stron tego kontraktu”.

W przypadku niezrealizowania robót budowlanych w terminie zobowiązanie nie wygasa, lecz powoduje stan spóźnienia. Wykonawca w dalszym ciągu pozostaje względem zamawiającego zobowiązany do jego wykonania1. Dopiero po prawidłowym zrealizowaniu umowy zgodnie z jej treścią można mówić o wykonaniu zamówienia.

Zaniechanie obowiązku wskazania terminu wykonania zamówienia

Na gruncie kc niewskazanie w treści umowy terminu realizacji świadczenia skutkuje najczęściej odwołaniem się do ogólnej reguły wynikającej z art. 455 kc, stanowiącej, że „jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania”. W przypadku umów o zamówienie publiczne braki tego rodzaju w treści umowy skutkować będą bezwzględną nieważnością całej umowy, na gruncie art. 58 § 1 kc. Brak bowiem podstaw do unieważnienia części umowy2. Wydaje się jednak, że sankcją nieważności bezwzględnej nie zostaną dotknięte te umowy, których przedmiotem są świadczenia określone w art. 143 pzp – np. dostawy gazu, ciepła, licencji na oprogramowanie – wobec których dopuszczono zawieranie umów na czas nieokreślony.

 

[...]

 

Piotr Horelik
prawnik, aplikant adwokacki, specjalizuje się w prawie zamówień publicznych, doradza zarówno zamawiającym, jak i wykonawcom, reprezentuje strony przed KIO, prowadzi szkolenia; autor publikacji z zakresu zamówień publicznych

 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne