Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Konferencja „Przeszłość dla...

10 Lipiec 2019 
10 czerwca 2019 r. w Warszawie odbyła się konferencja „Przeszłość dla przyszłości....

Projekt nowego pzp przyjęty

10 Lipiec 2019 
19 czerwca 2019 r. Stały Komitet Rady Ministrów przyjął projekt nowej ustawy – Prawo...

Mosty zero waste

10 Lipiec 2019 
W Krakowie trwa budowa mostów kolejowych przez Wisłę. Nowe przeprawy zastąpią użytkowany...

Termin wykonania

Data publikacji: 04-01-2019 Autor: Piotr Horelik
Tagi:    siwz

Wskazanie przez zamawiającego terminu realizacji zamówienia jest elementem obligatoryjnym dokumentacji każdego postępowania.


Polska ustawa Prawo zamówień publicznych w bardzo oszczędny sposób odnosi się do stawianych zamawiającemu wymogów w zakresie określania terminu wykonania zamówienia publicznego. Poza kilkoma przepisami regulującymi konieczność wskazywania w treści dokumentacji postępowania informacji o terminie wykonania zamówienia (np. art. 36 ust. 1 pkt 4 dotyczący obowiązku wskazania terminu w treści siwz) nie określono w pzp konkretnych wytycznych, którymi kierować powinien się zamawiający przy jego określaniu. Termin wykonania zamówienia, które realizowane jest na mocy umowy zawartej między stronami, wynika także z samej treści umowy.

Wskazanie dat wyznaczających początek i koniec zamówienia należy zatem do sfery stricte kontraktowej, co nie oznacza, że ramy czasowe wynikające z umowy o zamówienie publiczne mogą się różnić od tych, które wskazano uprzednio w siwz. Z pomocą w tej kwestii przychodzi art. 139 ust. 1 pzp, który stanowi, że do umów w sprawach zamówień publicznych stosuje się przepisy ustawy Kodeks cywilny (dalej: kc), jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Skoro termin wykonania zamówienia wskazany w treści umowy musi się pokrywać z tym wskazanym w dokumentacji postępowania – już w treści siwz, to zamawiający powinien określić go w taki sposób, jak zrobiłby to w treści umowy, w ramach stosunków typowo cywilnoprawnych. Termin wykonania zamówienia będzie co do zasady tożsamy z okresem, na jaki została zawarta dana umowa o zamówienie publiczne. Zasada swobody umów wynikająca z art. 3531 kc doznaje jednak uszczerbku w zakresie dopuszczalnego maksymalnego okresu trwania umowy o zamówienie publiczne.

Termin w ujęciu cywilistycznym

Zasady obliczania terminów uregulowane są w art. 110 kc i n. Wyrażenie „termin” używane jest w prawie w dwóch znaczeniach: na oznaczenie punktu czasowego albo okresu (co oznacza określoną liczbę następujących po sobie jednostek czasu). W myśl art. 89 kc warunek oznacza zdarzenie przyszłe i niepewne, gdy tymczasem „termin” jest zdarzeniem przyszłym i pewnym1.

Określony termin powinien więc charakteryzować się przewidywalnością i realnością jego wystąpienia. W przypadku zamówień publicznych nie zawsze będzie to wystarczające z uwagi na generalną regułę limitowania czasu, na jaki może zostać zawarta umowa. To w konsekwencji przekłada się na konieczność jego dookreślenia.

Ograniczenie zasady swobody umów w zakresie czasu trwania umowy/terminu realizacji zamówienia – dostawy i usługi

Ustalenie przedmiotu/rodzaju zamówienia oraz charakteru świadczenia wykonawcy stanowić będzie punkt wyjściowy dla prawidłowego określenia ram czasowych trwania umowy o zamówienie publiczne i w konsekwencji dla ustalenia terminu wykonania zamówienia.

Zgodnie z dyspozycją art. 142 ust. 1 pzp umowę zawiera się na czas oznaczony. Zgodnie zaś z ust. 2 przywołanego przepisu zamawiający może zawrzeć umowę, której przedmiotem są świadczenia okresowe lub ciągłe (a więc dostawy lub usługi), na okres dłuższy niż 4 lata, jeżeli wykonanie zamówienia w dłuższym okresie spowoduje oszczędności kosztów realizacji zamówienia w stosunku do okresu czteroletniego lub jest to uzasadnione zdolnościami płatniczymi zamawiającego lub zakresem planowanych nakładów oraz okresem niezbędnym do ich spłaty. Tym samym przepis ten ustala, że zasadniczy czas trwania umowy o zamówienie publiczne wynosi do 4 lat.

Konkretyzacja terminu wykonania zamówienia

Wskazanie czasu trwania umowy powinno być na tyle precyzyjne, by nie było co do niego żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Jednocześnie termin ten musi odpowiadać ogólnym zasadom systemu zamówień publicznych, m.in. zasadzie równego dostępu do zamówienia dla wszystkich wykonawców zainteresowanych jego uzyskaniem. Termin wykonania zamówienia określa się więc w sposób proporcjonalny do jego przedmiotu, zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji. Termin ten musi być realny oraz konkretny – określony pewnymi ramami czasowymi (początkowy, końcowy, realizacji poszczególnych etapów/części). Zamawiający może oznaczyć termin wykonania zamówienia, wskazując liczbę dni, miesięcy lub lat, a także przez wskazanie konkretnej daty lub przyszłego zdarzenia o charakterze pewnym. Istotne jest przy tym, aby wskazana została też data rozpoczęcia realizacji zamówienia, wyznaczając w ten sposób konkretne ramy czasowe zamówienia.

Zamawiający, określając termin wykonania zamówienia, może się również posłużyć więcej niż jedną z ww. metod, np. przez wskazanie okresu realizacji liczonego w miesiącach, począwszy od dnia zaistnienia pewnego zdarzenia, przy jednoczesnym wskazaniu maksymalnego terminu realizacji zamówienia określonego konkretną datą kalendarzową. Rozwiązanie takie jest często praktykowane w przypadku postępowań współfinansowanych ze środków unijnych.

 

[...]

Piotr Horelik

prawnik, aplikant adwokacki; specjalizuje się w prawie zamówień publicznych, doradza zarówno zamawiającym, jak i wykonawcom, reprezentuje strony przed KIO, prowadzi szkolenia; autor publikacji z zakresu zamówień publicznych 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne