Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Konferencja „Przeszłość dla...

10 Lipiec 2019 
10 czerwca 2019 r. w Warszawie odbyła się konferencja „Przeszłość dla przyszłości....

Projekt nowego pzp przyjęty

10 Lipiec 2019 
19 czerwca 2019 r. Stały Komitet Rady Ministrów przyjął projekt nowej ustawy – Prawo...

Mosty zero waste

10 Lipiec 2019 
W Krakowie trwa budowa mostów kolejowych przez Wisłę. Nowe przeprawy zastąpią użytkowany...

Gwarancja bankowa

Data publikacji: 03-04-2008 Autor: Dominik Wojcieszek
Autor: Rys. B. Brosz

Jeżeli o zamówienie wspólnie ubiega się kilku wykonawców, to w przypadku wadium w formie pieniężnej nie ma znaczenia, kto je wnosi. Gdy jednak wadium wnoszone jest w formie gwarancji bankowej, powinni być w niej wpisani wszyscy konsorcjanci.

Gwarancjebankowe i ubezpieczeniowe są jedną z kilku dopuszczalnych form wadium. Ich zaletą jest to, że nie wymagają one od wykonawcy blokowania środków finansowych poprzez ich wpłatę na rachunek bankowy zamawiającego. Z tego powodu wykonawcy chętnie sięgają po tę formę wadium. W praktyce zastosowanie gwarancji bankowej wywołuje wiele wątpliwości. Szczególnie często pojawiają się one w przypadku wykonawców, którzy wspólnie ubiegają się o zamówienie. Nie wiadomo bowiem, czy w treści gwarancji mają być wymienieni wszyscy członkowie konsorcjum, czy też jeden z nich.

Forma zabezpieczenia wierzytelności

Gwarancja powstała jako forma zabezpieczenia wierzytelności. Schemat gwarancji najlepiej wytłumaczyć na przykładzie. Nabywca towarów A zaciąga zobowiązanie zapłaty ceny z tytułu umowy sprzedaży, jaką zawiera ze sprzedawcą B. Ten jest gotów dostarczyć towar i odroczyć termin płatności, jednakże chce zabezpieczyć transakcję na wypadek niewykonania przez A zobowiązania zapłaty. W tej sytuacji A zawiera z bankiem (gwarantem) umowę zlecenia, w której za ustaloną prowizję bank zobowiązuje się udzielić gwarancji na rzecz B (beneficjenta gwarancji). W gwarancji bank zobowiązuje się, że zapłaci B określoną sumę pieniędzy na wypadek, gdyby A nie wykonał umowy. Mamy więc trzy stosunki prawne:

 

  1. podstawowy – stosunek, jaki łączy A z B,
  2. zlecenia – jakiego A udziela bankowi, który wejdzie w rolę gwaranta,
  3. gwarancji – łączy on bank z wierzycielem stosunku podstawowego, czyli z B (w tym stosunku bank jest gwarantem, a B beneficjentem gwarancji).

Umowa gwarancji

W przypadku tzw. gwarancji wadialnych, czyli wykorzystywanych podczas postępowania o zamówienie publiczne, stosunkiem podstawowym jest obowiązek wykonawcy do wniesienia wadium. Podstawową formą wadium jest pieniądz. Jeżeli oferta wykonawcy zostanie wybrana, ale nie dojdzie do podpisania umowy z przyczyn leżących po stronie wykonawcy, zamawiający przejmuje kwotę wadium. W tym stosunku dłużnikiem jest wykonawca, a wierzycielem zamawiający. W przypadku zastosowania gwarancji, zamawiający zwraca się do gwaranta (banku) z żądaniem wypłaty kwoty, a gwarant ma obowiązek to żądanie zaspokoić. Udzielenie gwarancji bankowej następuje pod rygorem nieważności na piśmie, zaś świadczenie banku zawsze ma charakter pieniężny. Przewagę zyskał pogląd traktujący gwarancję jako umowę pomiędzy gwarantem a beneficjentem, jakkolwiek znaczna część doktryny uważa, że jest to czynność jednostronna. 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne