Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

gov_LAB

25 Styczeń 2019 
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości uruchomiła program edukacyjny gov_LAB,...

Konkurs na pozacenowe...

25 Styczeń 2019 
Urząd Zamówień Publicznych zaprasza do udziału w II edycji konkursu na pozacenowe...

Roczne sprawozdania o...

25 Styczeń 2019 
Na podstawie art. 98 pzp zamawiający zobowiązani są do sporządzania rocznych sprawozdań o...

Przywrócenie terminu na wniesienie odwołania

Data publikacji: 23-11-2018 Autor: Grzegorz Matejczuk

Terminy na wniesienie odwołania od czynności lub zaniechań zamawiającego traktowane są na gruncie pzp jako terminy prawa materialnego o charakterze zawitym i prekluzyjnym. Czy jednak rzeczywiście takimi są?

 

Na gruncie prawa zamówień publicznych przyjmuje się, że niedochowanie terminu skutkuje wygaśnięciem prawa do wniesienia odwołania, a w konsekwencji za niedopuszczalną uznaje się możliwość jego przywrócenia, i to bez względu na to, jakiego rodzaju przyczyny doprowadziły do uchybienia terminowemu złożeniu odwołania1.

Niniejszy artykuł stanowi próbę polemiki z powyższym stanowiskiem. W ocenie autora istnieją bowiem mocne argumenty natury prawnej, które warto przemyśleć, gdyż mogą one skłaniać do wniosków wprost przeciwnych.

Roszczenie procesowe

Analizę zagadnienia wypada zacząć od kwestii podstawowej, mianowicie od ustalenia charakteru terminu na wniesienie odwołania, co z kolei wymaga wcześniejszej oceny charakteru samej czynności prawnej w postaci wniesienia odwołania.

Przepisy pzp poświęcone postępowaniu odwoławczemu przed Krajową Izbą Odwoławczą mają charakter proceduralny, a nie materialny. Zgodnie z § 27 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej”. przepisy proceduralne określają m.in.: sposób postępowania przed organami lub instytucjami; strony i innych uczestników postępowania oraz ich prawa i obowiązki w postępowaniu; rodzaje rozstrzygnięć, tryb ich wzruszania; zasady i tryb ponoszenia opłat i kosztów postępowania. Nie ulega wątpliwości, że powyższe aspekty pojawiają się w przepisach pzp poświęconych postępowaniu odwoławczemu przed Izbą.

Postępowanie to, tak samo jak postępowanie inicjowane pozwem na gruncie klasycznego sądowego postępowania cywilnego, służy przekonaniu składu orzekającego o zasadności twierdzeń i zarzutów zawartych w odwołaniu w celu uzyskania rozstrzygnięcia zgodnego z postawionymi żądaniami. Przedmiotem postępowania odwoławczego, analogicznie do procesu cywilnego, jest tzw. roszczenie procesowe, które oznacza samą możliwość wniesienia sprawy do KIO i możliwość żądania udzielenia ochrony.

Wyrok TK z 10 lipca 2000 r. (SK 12/99)

„Roszczenie procesowe jest instytucją czysto procesową, czasem nie mającą odzwierciedlenia w prawie cywilnym materialnym. Obowiązkiem sądu jest zajęcie się roszczeniem procesowym i to niezależnie od tego, czy jest ono merytorycznie uzasadnione (…). Proces przed sądem ma dopiero wykazać, czy twierdzenie będące jego przedmiotem znajduje podstawę w przepisach prawa materialnego. Posiadanie zatem prawa, którego ochrony się żąda, potrzebne jest nie do wszczęcia, lecz do wygrania procesu” (zob. też powołane w tym wyroku poglądy orzecznictwa i doktryny).

Powyższe w pełni wpisuje się w naturę postępowania odwoławczego przed KIO. W konsekwencji przedmiotem odwołania jest roszczenie procesowe, a nie materialnoprawne. W świetle tego ustalenia słabnie stanowisko, zgodnie z którym termin na wniesienie odwołania ma materialny charakter. Skoro bowiem przedmiotem czynności w postaci wniesienia odwołania nie jest roszczenie materialnoprawne, lecz roszczenie procesowe, to trudno zrozumieć, dlaczego termin na dokonanie tej czynności miałby być jednak terminem prawa materialnego, a nie procesowego2.

Termin zawity a termin prekluzyjny

Terminy prawa materialnego, jak i procesowego mogą być terminami zawitymi. Terminy procesowe, nawet jeżeli są terminami zawitymi, mogą jednak podlegać przywróceniu. Stanowisko opierające się na koncepcji wygaśnięcia prawa do wniesienia odwołania wskutek przekroczenia terminu nawiązuje nie tylko do zawitego charakteru terminu, ale również do jego prekluzyjności. Prekluzyjność terminu oznacza, że termin ten jest terminem nieprzekraczalnym i nieprzywracalnym.
 

[...]

 

Grzegorz Matejczuk
adwokat z Kancelarii Prawnej Pieróg & Partnerzy; były arbiter KIO; specjalizuje się w prawie zamówień publicznych, prawie administracyjnym i gospodarczym

Aktualizacja: 23-11-2018

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne