Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Precyzja zamawiającego

Data publikacji: 05-06-2018 Autor: Anna Wojtczyk
Tagi:    oświadczenie   siwz

Przygotowując postępowanie, należy pamiętać, że jakiekolwiek wątpliwości dotyczące zapisów specyfikacji istotnych warunków zamówienia są przez KIO interpretowane na korzyść wykonawcy.

W przypadku wielu postępowań o udzielenie zamówienia publicznego można spotkać się ze specyfikacjami istotnych warunków zamówienia, które charakteryzują się brakiem precyzji w zakresie m.in. opisu przedmiotu zamówienia, wymagań dotyczących przedmiotu zamówienia czy kryteriów oceny ofert. Kwestia ta zostanie omówiona w niniejszym artykule na przykładzie dwóch orzeczeń Krajowej Izby Odwoławczej.

Czego właściwie oczekuje zamawiający?

Postępowanie, które stało się przedmiotem rozprawy przed KIO (wyrok KIO z 29 lipca 2016 r., KIO 1285/16), dotyczyło zamówienia na dostawę odczynników laboratoryjnych do mikrobiologii wraz z dzierżawą aparatów w zakresie mikrobiologii. Zamawiający w jednym z pakietów postawił wymóg, by oferowany mu automatyczny system do monitorowania posiewów krwi i innych płynów ustrojowych wraz z podłożami do hodowli drobnoustrojów posiadał możliwość opóźnionego wprowadzania butelek po preinkubacji, bez negatywnego wpływu na detekcję drobnoustrojów. Zamawiający wymagał, aby warunek ten był potwierdzony przez producenta w metodyce stosowania.


Dokonana przez Izbę analiza kolejnych oświadczeń składanych przez zamawiającego w toku postępowania o udzielenie zamówienia i w toku postępowania odwoławczego (w formie wymagań określonych w siwz, dookreślanych w trakcie odpowiedzi na pytania czy też składanych w toku rozprawy przed Izbą) pozwoliła stwierdzić, że oświadczenia te nie są ze sobą spójne i na kolejnych etapach procedury ulegają zmianie.

Z pierwotnej treści siwz nie wynikało, aby wykonawcy mieli obowiązek złożyć sporną metodykę stosowania wraz ze swoją ofertą. Dopiero w odpowiedziach na pytania wykonawców zamawiający doprecyzował, że wymaga dołączenia do oferty metodyk stosowania. Jednocześnie w tym samym piśmie z odpowiedziami zamawiający odrzucił możliwość potwierdzenia spornego wymogu przez złożenie wraz z ofertą innych, proponowanych w pytaniu dokumentów, tj. „oświadczenia, instrukcji używania lub innych materiałów promocyjnych wystawionych przez producenta”. Tak więc w przedstawianej sprawie sporny między stronami nie był fakt odrzucenia możliwości złożenia wraz z ofertami innych dokumentów niż metodyka stosowania, lecz to, czym owa metodyka jest.

Należy zaznaczyć, że zamawiający – udzielając odpowiedzi na pytanie – nie utożsamiał żądanej przez siebie metodyki z żadnym z przywołanych w pytaniu dokumentów. Jest to szczególnie istotne w kontekście innego oświadczenia złożonego przez zamawiającego w toku rozprawy przed Izbą, zgodnie z którym metodyka stosowania i instrukcja używania to ten sam dokument. Przytoczone dwa oświadczenia zamawiającego pozostają ze sobą w oczywistej sprzeczności: z jednej strony zamawiający wyklucza możliwość złożenia instrukcji używania, pisząc, że oczekuje przedstawienia mu metodyki stosowania, z drugiej zaś strony oświadcza, że metodyka stosowania i instrukcja używania to ten sam dokument.

Izba w swym wyroku przytoczyła przepisy ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie wymagań zasadniczych oraz procedur oceny zgodności wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro. Co istotne, przepisy tych aktów prawnych w sposób wyraźny odnoszą się do takich pojęć jak „instrukcja używania” czy „materiały promocyjne”, nieznane jest im zaś pojęcie „metodyka stosowania”.

Jeden z wykonawców w złożonej przez siebie ofercie zawarł oświadczenie, że oferowane przez niego rozwiązanie gwarantuje spełnienie postawionego wymogu oraz załączył do niej „Instrukcję pobierania materiału biologicznego na posiew mikrobiologiczny z zastosowaniem BD Bactec Culture Vials – butelki z podłożami hodowlanymi”. W trakcie rozprawy odwołujący stwierdził, że w kontekście udzielonej przez zamawiającego odpowiedzi uznał, iż zamawiający wyraźnie rozgraniczył znaczenie pojęć „instrukcja używania” i „metodyka stosowania”. Wobec tego – jak również wobec faktu, że metodyka stosowania, odmiennie niż instrukcja używania, nie została zdefiniowana w ustawie o wyrobach medycznych i przywołanym wyżej rozporządzeniu – odwołał się on do językowego rozumienia wyrażenia „metodyka stosowania”, uznając, że powinien to być dokument opisujący proces, w którym oferowany przez niego wyrób bierze udział, czy też zbiór ogólnych zasad odnoszących się do wykonania pewnej pracy. W odpowiedzi na wystosowane przez zamawiającego wezwanie do potwierdzenia, że posiada on metodykę stosowania producenta i złożenia kserokopii metodyki, wykonawca poinformował go, że metodykę tę zawarł już w ofercie, i wskazał, iż jest to dokument instrukcji, który w jego ocenie spełnia zapisy siwz pod kątem udokumentowania warunku opisanego powyżej.

[...]

Anna Wojtczyk
doktor nauk prawnych; zastępca kierownika działu zamówień publicznych w Sosnowieckim Szpitalu Miejskim sp. z o.o.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne