Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Konsultacje społeczne

27 Lipiec 2018 
Komisja Europejska prowadzi obecnie drugą rundę konsultacji dotyczących nowych...

Standardy usług i danych

27 Lipiec 2018 
Ministerstwo Cyfryzacji wraz z Urzędem Zamówień Publicznych przy współpracy wykonawcy...

Odsunięcie w czasie obowiązku...

27 Lipiec 2018 
20 lipca 2018 r. Sejm RP uchwalił ustawę zmieniającą ustawę Prawo zamówień publicznych...

Interes przystępującego

Data publikacji: 07-05-2018 Autor: Magdalena Falkowska

Niedopuszczenie przystępującego do udziału w postępowaniu odwoławczym w praktyce nie jest poddawane kontroli instancyjnej. Brak jednoznacznych przepisów i coraz większe rozbieżności w orzecznictwie powodują, że interes przystępującego jest wciąż tematem budzącym wiele emocji.

Wydawać by się mogło, że temat dotyczący interesu przystępującego został już w literaturze przeanalizowany bardzo szczegółowo i we wszystkich możliwych aspektach. Okazuje się jednak, że w praktyce wciąż kwestia ta budzi wiele kontrowersji. Ich powodem są nieprecyzyjne przepisy i niejednolite orzecznictwo.

Instytucja „przystąpienia do postępowania odwoławczego” to nic innego jak realizacja prawa do sądu. Ustawodawca w pzp, koncentrując się na odwołującym i jego prawach czy obowiązkach, zbyt mało uwagi poświęca przystępującemu. A przecież przystąpienie do postępowania odwoławczego to niejednokrotnie jedyny sposób obrony praw wykonawcy przed KIO.

Zacznijmy od końca

Aby dobrze zrozumieć doniosłość zagadnienia interesu przystępującego i jego prawidłowej oceny, warto zacząć od skutków niedopuszczenia przystępującego do udziału w postępowaniu odwoławczym. Literalna interpretacja przepisów może doprowadzić do takich wniosków, jakie wysnuwa niekiedy KIO w swoich wyrokach:

 

  • Wyrok KIO z 6 marca 2018 r. (KIO 314/18)


„Na rozstrzygnięcie Izby co do niedopuszczenia do udziału w postępowaniu odwoławczym nie służy odrębny środek zaskarżenia. Z kolei, jak wynika z art. 196 ust. 5 p.z.p., orzeczenia Izby doręcza się wyłącznie stronom oraz uczestnikom postępowania odwoławczego lub ich pełnomocnikom. Wykonawcy, którzy nie zgłosili skutecznie udziału w postępowaniu odwoławczym, nie posiadają statusu uczestnika postępowania, zatem w myśl przywołanego unormowania nie ma obowiązku doręczenia im orzeczenia Izby”.

Skoro nie służy odrębny środek zaskarżenia we wskazanej wyżej sytuacji, należałoby przyjąć, że służy skarga. Powstaje jednak pytanie: w jaki sposób wykonawca miałby wnieść skargę, skoro nie otrzymuje wyroku, bo nie został dopuszczony do postępowania odwoławczego jako jego uczestnik?

Rozstrzygnięcie o niedopuszczeniu przystępującego

W wielu wyrokach KIO można znaleźć sformułowanie „rozstrzygnięcie o niedopuszczeniu przystępującego”. Należy jednak sprecyzować, o jakim rozstrzyg­nięciu jest tu mowa. W pzp nie określono wprost, jaki jest charakter tego rozstrzygnięcia. Z art. 192 ust. 1 pzp wynika, że o oddaleniu odwołania lub jego uwzględnieniu Izba orzeka w wyroku, a w pozostałych przypadkach – wydaje postanowienie. Jak zatem potraktować zawarte w uzasadnieniu stwierdzenie: „Izba nie dopuszcza do udziału w postępowaniu odwoławczym”? Czy sformułowanie takie należy traktować jako postanowienie, zawarte wprawdzie w uzasadnieniu, niewyartykułowane wprost, ale jednak postanowienie?


Pewną wskazówką określającą tok myślenia KIO w tym zakresie może być wyrok z 15 października 2014 r. (KIO 2013/14), gdzie Izba wskazała, że: „O uwzględnieniu lub oddaleniu opozycji Izba orzeka w formie postanowienia na podstawie art. 185 ust. 4 zd. 4 P.z.p. Z uwagi na zamknięty charakter regulacji art. 185 ust. 4 P.z.p. oraz brak innego przepisu ustawy stanowiącego podstawę do wydania postanowienia, niezachowanie pozostałych przesłanek zgłoszenia przystąpienia warunkować może wyłącznie uznanie braku skuteczności przystąpienia”.


Skoro nie jest to postanowienie, to może element uzasadnienia wyroku? Jednak w art. 196 ust. 4 pzp, określającym w sposób wyczerpujący elementy treści uzasadnienia wyroku wydanego przez Izbę, nie ma żadnej wzmianki o możliwości zamieszczenia w uzasadnieniu wyroku jakiegokolwiek rozstrzyg­nięcia. Na powyższe zwrócono uwagę również w uchwale Sądu Najwyższego z 17 lutego 2016 r. (III CZP 111/15). Sąd uznał za wadliwą praktykę Izby polegającą na orzekaniu w uzasadnieniu wyroku, a nie w jego sentencji, o części zarzutów i żądań zawartych w odwołaniu (zob. też wyrok KIO z 26 października 2016 r., KIO 1922/16, oraz z 16 grudnia 2016 r., KIO 2138/16).

Kandydat na przystępującego

Niektórzy członkowie KIO nazywają przystępujących określeniem „kandydat na przystępującego”. Określenie to jest bardzo adekwatne z kilku powodów. Pierwszym są wymogi formalne, których niedopełnienie dyskwalifikuje przystępującego, przy braku możliwości ich uzupełnienia. Każdy brak, w tym brak wykazania interesu, będzie oceniony przez KIO na posiedzeniu i może doprowadzić do niedopuszczenia przystępującego do udziału w postępowaniu odwoławczym.

[...]

Magdalena Falkowska
adwokat, nauczyciel akademicki, przewodnicząca Sekcji Prawa Zamówień Publicznych przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Warszawie

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2012 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne