Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Zastosowanie prawa cywilnego w zamówieniach publicznych

Zastosowanie prawa cywilnego w zamówieniach publicznych
 

Eliza Grabowska-Szweicer, Marcin Meducki

Twoja cena: 60,00 zł / 128,00 zł

Zamów

Zamówienia dodatkowe i uzupełniające na roboty budowlane

Zamówienia dodatkowe i uzupełniające na roboty budowlane
 

Paweł Banasik

Twoja cena: 10,00 zł / 119,00 zł

Zamów

Konsultacje społeczne

27 Lipiec 2018 
Komisja Europejska prowadzi obecnie drugą rundę konsultacji dotyczących nowych...

Standardy usług i danych

27 Lipiec 2018 
Ministerstwo Cyfryzacji wraz z Urzędem Zamówień Publicznych przy współpracy wykonawcy...

Odsunięcie w czasie obowiązku...

27 Lipiec 2018 
20 lipca 2018 r. Sejm RP uchwalił ustawę zmieniającą ustawę Prawo zamówień publicznych...

Niewykonanie wyroku KIO

Data publikacji: 29-01-2018 Autor: Wojciech Piórkowski
Tagi:    roboty budowlane
Autor: Rys. B. Brosz

Postępowania odwoławcze w polskim systemie zamówień publicznych prowadzone są przed instytucją niebędącą organem sądowym. Czy niewykonanie wyroku wydanego przez tę instytucję wiąże się z jakimiś konsekwencjami?

Czy można nie wykonać wyroku KIO i jakie będą tego konsekwencje? Aby odpowiedzieć na tak postawione pytanie, warto w pierwszej kolejności wyjaśnić charakter prawny organu rozstrzygającego spory w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego i omówić jego usytuowanie w polskim i europejskim systemie prawa. Pozwoli to na dokonanie rzetelnej oceny skutków niewykonania wydanych przez ten organ orzeczeń.

Izba ma charakter organu sądowego w rozumieniu art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej: TFUE):

 

  • Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 13 grudnia 2012 r. w sprawie Forposta (C-465/11)


„Krajowa Izba Odwoławcza, która jest organem ustanowionym na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych, mającym wyłączną właściwość do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów wykonawców z instytucjami zamawiającymi, jest sądem w rozumieniu art. 267 TFUE, gdy wykonuje swoje kompetencje objęte zakresem przepisów owej ustawy. Fakt, że na podstawie innych przepisów omawiany organ jest również upoważniony do pełnienia funkcji o charakterze konsultacyjnym, jest w tym względzie bez znaczenia”.


Trybunał wskazał ponadto, że KIO, jako sąd prawa krajowego, jest zobowiązana do dokonywania wykładni przepisów prawa krajowego z uwzględnieniem reguł wykładni prounijnej, co wynika z art. 10 TWE (zasada solidarności, obecnie art. 4 TFUE), oraz z art. 249 akapit 3 TWE (obecnie art. 288 TFUE, który nakłada na państwa członkowskie obowiązek osiągnięcia w prawie krajowym zakładanego przez nie rzeczywistego rezultatu). Sąd krajowy, stosując prawo krajowe, jest zobowiązany do wykładni tego prawa w świetle brzmienia i celu dyrektywy.

Przepisy unijne nie zawierają szczegółowych rozwiązań w zakresie rozstrzygania ww. sporów w zamówieniach publicznych, pozostawiając tę decyzję państwom członkowskim (procedura, organy itp.). Jedynym istotnym elementem tej procedury jest ekonomika postępowania, tzn. spory powinny być rozpoznawane szybko z uwagi na proces udzielania i wykonania zamówienia publicznego.

Polski organ odwoławczy ds. zamówień publicznych

Izbę utworzono w myśl art. 2 ust. 9 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zgodnie z którym możliwe jest rozstrzyganie środków odwoławczych przez organy odwoławcze niebędące organami sądowymi. Jednak prawo krajowe w takim przypadku powinno zapewnić przepisy gwarantujące postępowanie, dzięki któremu wszelkie ewentualnie bezprawne środki podjęte przez organ odwoławczy lub wszelkie uchybienia w wykonywaniu nadanych mu uprawnień będą mogły być przedmiotem odwołania w sądzie lub odwołania rozpatrywanego przez inny organ będący sądem w rozumieniu art. 234 Traktatu, który byłby niezależny zarówno od instytucji zamawiającej, jak i organu odwoławczego.

Taki właśnie model przyjęto w polskim systemie zamówień publicznych, gdzie organ o niesądowym charakterze rozstrzyga odwołania, uzasadniając swoje orzeczenia na piśmie. Od tych decyzji służy następnie skarga do sądu powszechnego. Krajowa Izba Odwoławcza nie jest instytucją z zakresu wymiaru sprawiedliwości, w szczególności nie jest sądem I instancji ani sądem polubownym, arbitrażowym czy organem administracyjnym. Jej unikalny status w polskim systemie prawnym znajduje oparcie w prawie unijnym. Warto przypomnieć, że w wyniku nowelizacji pzp z 2010 r. KIO stała się organem oddzielnym (autonomicznym) i niezależnym od Prezesa UZP, który zapewnia jedynie obsługę administracyjną wobec KIO.

Rozstrzygnięcia KIO

Stosownie do treści art. 192 ust. 1 pzp o oddaleniu odwołania lub jego uwzględnieniu Izba orzeka w wyroku, a w pozostałych przypadkach Izba wydaje postanowienie. Zatem w przypadku merytorycznego rozstrzygnięcia sporu KIO zobowiązana jest do wydania wyroku, gdy zaś rozpoznanie sprawy doznaje przeszkód formalnych (upływ terminu do wniesienia odwołania, brak uiszczenia wpisu itp.), Izba wydaje postanowienie. Jednak na orzeczenia przysługuje stronom i uczestnikom postępowania odwoławczego (a także Prezesowi UZP) skarga do sądu okręgowego.

Ustawa nie przewiduje terminu, w jakim zamawiający zobowiązany jest wykonać wyrok Krajowej Izby Odwoławczej. Można jednak sformułować tezę (zasadę), że wyroki KIO są wykonalne z dniem ich ogłoszenia. Zaniechania zamawiającego w tym zakresie należy ocenić jako naruszające nie tylko dobre obyczaje, ale także podstawowe zasady prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, tj. zasadę zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców.

[...]

Wojciech Piórkowski
radca prawny z Kancelarii Adwokatów i Radców Prawnych Sowisło & Topolewski S.K.A. 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2012 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne