Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Odwołanie na wybór oferty najkorzystniejszej (cz. 2)

Data publikacji: 15-01-2018 Autor: Paweł Adam Trojan
Tagi:    wadium

Zdaniem Sądu Najwyższego zarzuty odwołania od wyboru najkorzystniejszej oferty w postępowaniach poniżej progów UE mogą obejmować także zaniechanie wykluczenia wykonawcy, który złożył ofertę wybraną przez zamawiającego, lub zaniechanie odrzucenia oferty, która powinna podlegać odrzuceniu.

W pierwszej części artykułu, która ukazała się w poprzednim numerze miesięcznika, przeanalizowano podstawę prawną możliwości wniesienia środka ochrony prawnej wobec czynności wyboru najkorzystniejszej oferty oraz omówiono zarówno wąskie, jak i szerokie podejście do przesłanki z art. 180 ust. 2 pkt 6 pzp. W drugiej części artykułu zostaną zaprezentowane kolejne aspekty odwołań dotyczących wyboru oferty najkorzystniejszej.

Zakres pojęciowy czynności wyboru najkorzystniejszej oferty

Dzięki znajomości procesu ubiegania się o zamówienie oraz na podstawie obserwacji praktyki można stwierdzić, że zaskarżenie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej przez wykonawców sklasyfikowanych na niższych pozycjach jest z reguły związane z zaniechaniem wykluczenia z postępowania wybranego wykonawcy, zaniechaniem odrzucenia jego oferty, nieprawidłowościami w przebiegu aukcji elektronicznej lub nieprawidłowo przeprowadzoną oceną na podstawie kryteriów oceny ofert. Są to cztery zasadnicze nieprawidłowości działań zamawiającego, które mogą doprowadzić do uznania, że oferta określonego wykonawcy nie powinna była zostać uznana za najkorzystniejszą. Tym samym, biorąc pod uwagę fakt, że wybór oferty najkorzystniejszej jest czynnością wynikową, czyli poprzedzoną szeregiem innych czynności, będą one de facto stanowiły również przedmiot zaskarżenia, jako czynności prowadzące do nieprawidłowego wyboru oferty najkorzystniejszej.

Jednak nietrudno wyobrazić sobie sytuację, w której wadliwość czynności wyboru oferty najkorzystniejszej będzie wiązana z zastrzeżeniem tajemnicy przedsiębiorstwa (a w konsekwencji brakiem możliwości weryfikacji czynności zamawiającego), wezwaniem do uzupełnienia dokumentów, wyjaśnieniami treści oferty, oceną wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny, poprawieniem omyłek rachunkowych, pisarskich oraz innych omyłek, jak również brakiem zgody na przedłużenie terminu związania ofertą i okolicznościami związanymi z wniesieniem lub przedłużeniem wadium.

W zasadzie za oczywiste należałoby uznać wyjęcie z zakresu zaskarżenia czynności unieważnienia postępowania. Odnosząc się bowiem do etapu prac legislacyjnych, powyższą czynność należy uznać za niemieszczącą się w tym katalogu. Chociaż, jak zostanie wskazane dalej, unieważnienie postępowania może się stać jedynym rozwiązaniem w odwołaniach odnoszących się do podprogowych postępowań dwuetapowych.

Trudności w interpretacji i praktycznym stosowaniu art. 180 ust. 2 pkt 6 pzp, w związku ze zmianą podejścia do tej przesłanki, mają swoje źródło zarówno w dotychczasowych przepisach, jak i w instytucjach wprowadzonych w ramach ostatniej nowelizacji, wdrażającej dyrektywy 2014/24/UE oraz 2014/25/UE.

Tezy zawarte w uzasadnieniach orzeczeń sądów okręgowych (dalej również: SO) mogą stanowić pomoc przy ustaleniu granic zaskarżenia w postępowaniach o wartości poniżej progów UE. Jednak nierzadko wynika z nich, że zaskarżeniu podlega każda czynność z obszaru badania i oceny ofert, jako wpisująca się w przesłankę uregulowaną w treści art. 180 ust. 2 pkt 6 pzp – o ile można stwierdzić, że jej skutkiem jest wadliwy wybór oferty wykonawcy, który podlega wykluczeniu z postępowania lub którego oferta podlega odrzuceniu. Oznacza to ni mniej, ni więcej, że zakres pojęciowy art. 180 ust. 2 pkt 6 pzp będzie każdorazowo badany ad casum i oceniany przy uwzględnieniu istniejącej w ramach danego postępowania sekwencji zdarzeń.

Sądy okręgowe w swoich orzeczeniach odwoływały się do szerokiego rozumienia pojęcia „wybór oferty najkorzystniejszej” jako ciągu czynności zamawiającego na etapie badania i oceny ofert, które obejmują czynności i zaniechania zamawiającego związane z badaniem podmiotowym wykonawcy i przedmiotowym oferty oraz z czynnościami i zaniechaniami związanymi z samą oceną ofert. Tym samym SO uznają, że czynność wyboru oferty najkorzystniejszej, jako czynność wynikowa, może się utrzymać w ramach postępowania tylko i wyłącznie wówczas, gdy wszystkie poprzedzające ją czynności zostały wykonane zgodnie z literą prawa.

Orzecznictwo Sądu Najwyższego

Argumentacja prezentowana w orzecznictwie SO została potwierdzona przez Sąd Najwyższy. W dniu 17 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej zagadnienia prawnego w sprawach III CZP 56/17 oraz III CZP 58/17 podjął dwie jednobrzmiące uchwały o następującej treści: „Zarzuty odwołania od wyboru najkorzystniejszej oferty, o którym mowa w art. 180 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (jedn. tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 2164 ze zm.), mogą obejmować także zaniechanie wykluczenia wykonawcy, który złożył ofertę wybraną przez zamawiającego, lub zaniechanie odrzucenia oferty, która powinna podlegać odrzuceniu”1.

[...]

Paweł Adam Trojan
prawnik, specjalista w zakresie zamówień publicznych; w latach 2008–2010 specjalista w Departamencie Kontroli Doraźnej UZP; od 2010 r. członek KIO, pełniący funkcję Prezesa Izby w latach 2013–2016

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne