Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modyfikacje systemu...

31 Grudzień 2020 
Od 14 grudnia ub.r. zamawiający i wykonawcy mogą korzystać ze zmienionego systemu do...

Kanał przez Mierzeję Wiślaną

31 Grudzień 2020 
Budową drugiego etapu budowy kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną, drogi wodnej z...

Fundusz Inwestycji Lokalnych

31 Grudzień 2020 
Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych – czyli program bezzwrotnego wsparcia dla...

Przez pełnomocnika

Data publikacji: 01-09-2008 Autor: Leszek Klepacki

Zgodnie z zapisami kodeksu cywilnego czynności prawne nie muszą być dokonywane bezpośrednio przez osobę, której dotyczą. W zależności od sytuacji można tutaj skorzystać z pomocy osób trzecich po odpowiednim ich umocowaniu prawnym.

Istotą przedstawicielstwa jest dokonanie czynności prawnej przez osobę trzecią i jeśli mieści się ona w granicach upoważnienia przedstawiciela do działania w cudzym imieniu, pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Prawo polskie zna dwa źródła umocowania: przedstawicielstwo (wynikające z ustawy) oraz pełnomocnictwo (wynikające z oświadczenia woli reprezentowanego). Istotą przedstawicielstwa jest umożliwienie dokonywania czynności prawnych przez osoby, które nie posiadają zdolności do czynności prawnych lub z innych powodów, np. nieobecności, nie mogą same działać. Przykładem przedstawicielstwa są relacje między rodzicami a dziećmi, jak też z zakresu opieki i kurateli. Istnieją jednak pewne rodzaje czynności prawnych (wynika to z art. 95 kc), których nie można dokonać przez przedstawiciela. Zakaz ten, na który wskazuje art. 95 § 1 kc, może wyjątkowo wynikać z wyraźnego przepisu ustawy, jak np. co do uznania dziecka, sporządzenia i odwołania testamentu bądź z właściwości czynności prawnej, tzn. z jej ściśle osobistego charakteru, na przykład w sprawach o prawa stanu: unieważnienia uznania dziecka, zaprzeczenia ojcostwa, zawarcia i unieważnienia małżeństwa z zastrzeżeniem zawarcia małżeństwa przez pełnomocnika za zgodą sądu.

Oświadczenie woli

Instytucja pełnomocnictwa obejmuje sferę działania w obrocie cywilnoprawnym, gdzie nie jest potrzebny osobisty udział w dokonywaniu czynności prawnych. Udzieleniem pełnomocnictwa na gruncie prawa polskiego jest jednostronne oświadczenie woli, którego treścią jest upoważnienie określonej osoby lub grupy osób do dokonania w imieniu i ze skutkiem prawnym dla mocodawcy czynności prawnej indywidualnie oznaczonej albo określonych rodzajowo.  Jednakże do ustanowienia pełnomocnika dochodzi dopiero wtedy, gdy oświadczenie dojdzie do wiadomości adresata i zostanie przez niego przyjęte. Tak więc udzielenie pełnomocnictw nie jest tożsame z ustanowieniem pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo tylko upoważnia, ale nie obciąża pełnomocnika obowiązkiem reprezentowania mocodawcy, dlatego samo udzielenie pełnomocnictwa nie wymaga jeszcze dla swej skuteczności przyjęcia go przez pełnomocnika. Pełnomocnik może nie skorzystać z umocowania, jeżeli nie chce reprezentować mocodawcy. Odmowa przyjęcia nie powoduje bezskuteczności pełnomocnictwa; staje się ono bezprzedmiotowe.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne