Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Zamówienia dodatkowe i uzupełniające na roboty budowlane

Zamówienia dodatkowe i uzupełniające na roboty budowlane
 

Paweł Banasik

Twoja cena: 10,00 zł / 119,00 zł

Zamów

Pakiet wolnościowy

27 Listopad 2019 
Prawo budowlane ma się stać proobywatelskie, deregulacyjne i wolnościowe – taki cel...

Realizacja programów unijnych

27 Listopad 2019 
Portal Funduszy Europejskich opublikował dane dotyczące postępów w realizacji programów...

Zmiana ustawy o zasadach...

27 Listopad 2019 
6 listopada 2019 r. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach...

Zgodność z prawem wspólnotowym

Data publikacji: 31-07-2017 Autor: Katarzyna Skiba-Kuraszkiewicz

Czy ostatnie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej spowodują rewolucję w sposobie udzielania zamówień publicznych w Polsce?

Rynek zamówień publicznych z dużym niepokojem przyjął dwa wyroki, które Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał lub TSUE) wydał na początku maja br. w sprawach pytań prejudycjalnych zadanych przez Krajową Izbę Odwoławczą. Mowa tu o wyroku Trybunału z 4 maja 2017 r., wydanym w sprawie C-387/14, oraz o wyroku z 11 maja 2017 r. w sprawie C-131/16. Tezy tych wyroków wskazują, że obowiązujące dotychczas w Polsce rozumienie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych dotyczących m.in. uzupełnienia dokumentów w trybie art. 26 ust. 3 pzp czy wykazywania posiadania wiedzy i doświadczenia przez wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie może być niezgodne z prawem wspólnotowym.

Tezy te, ze względu na możliwe skutki dla całego systemu zamówień publicznych funkcjonującego w Polsce, wywołały dyskusje nad kształtem obowiązujących u nas przepisów i nad kierunkiem, w jakim powinno obecnie pójść orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej.

O co całe zamieszanie?

Aby dobrze oddać sens tez postawionych przez Trybunał Sprawiedliwości w powołanych wyrokach, warto zacząć od krótkiego przedstawienia stanu faktycznego spraw, w jakich zapadły orzeczenia.

Sprawa C-387/14

Zamawiający w dokumentacji przetargowej postawił warunek udziału w postępowaniu odnoszący się do posiadania wiedzy i doświadczenia przy wykonaniu dwóch usług o określonych parametrach. Wykonawca, składając ofertę, powołał się na dwie zrealizowane przez siebie, w tym w ramach tzw. konsorcjum, usługi. Wezwany do uzupełnienia oferty w trybie art. 26 ust. 3 pzp wykonawca w miejsce zakwestionowanej przez zamawiającego usługi (usługa nie potwierdzała spełnienia warunku udziału w postępowaniu) przedstawił usługę zrealizowaną przez tzw. podmiot trzeci, wraz z wymaganymi dokumentami: „nowym” wykazem usług oraz zobowiązaniem podmiotu trzeciego. Wykonawca na etapie badania i oceny ofert posłużył się więc na potrzeby potwierdzenia, że spełnia warunek udziału w postępowaniu, wiedzą i doświadczeniem podmiotu trzeciego, który pierwotnie nie był wskazany w jego ofercie.

Na gruncie tak opisanego stanu faktycznego Trybunał doszedł do następujących wniosków:

„1. Artykuł 51 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi w związku z art. 2 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by po upływie terminu zgłoszeń do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego wykonawca przekazał instytucji zamawiającej, w celu wykazania, że spełnia on warunki uczestnictwa w postępowaniu w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, dokumenty, których nie zawierała jego pierwotna oferta, takie jak umowa zamówienia zrealizowanego przez podmiot trzeci oraz jego zobowiązanie do oddania do dyspozycji tego wykonawcy zdolności i środków niezbędnych do realizacji rozpatrywanego zamówienia.

2. Artykuł 44 dyrektywy 2004/18 w związku z art. 48 ust. 2 lit. a) tej dyrektywy oraz zasadą równego traktowania wykonawców, zapisaną w art. 2 tej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszcza on, by wykonawca polegał na zdolnościach innego podmiotu w rozumieniu art. 48 ust. 3 omawianej dyrektywy poprzez sumowanie wiedzy i doświadczenia dwóch podmiotów, które samodzielnie nie mają wymaganej zdolności do realizacji określonego zamówienia, w przypadku gdy instytucja zamawiająca uzna, że dane zamówienie jest niepodzielne oraz że takie wykluczenie możliwości polegania na doświadczeniu większej liczby wykonawców jest związane z przedmiotem zamówienia, które musi zatem zostać zrealizowane przez jednego wykonawcę, oraz proporcjonalne do niego.

3. Artykuł 44 dyrektywy 2004/18 w związku z art. 48 ust. 2 lit. a) tej dyrektywy oraz zasadą równego traktowania wykonawców, zapisaną w art. 2 tej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszcza on, by wykonawca biorący indywidualnie udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego polegał na doświadczeniu grupy wykonawców, której był członkiem przy innym zamówieniu publicznym, jeżeli faktycznie i konkretnie nie uczestniczył w jego realizacji.

[...]

Katarzyna Skiba-Kuraszkiewicz
radca prawny, partner w Kancelarii Prawnej Schampera, Dubis, Zając (SDZLEGAL SCHINDHELM)

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne