Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Zamówienia dodatkowe i uzupełniające na roboty budowlane

Zamówienia dodatkowe i uzupełniające na roboty budowlane
 

Paweł Banasik

Twoja cena: 10,00 zł / 119,00 zł

Zamów

Punkty ładowania pojazdów...

25 Kwiecień 2019 
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad otworzyła oferty na dzierżawę 13 miejsc pod...

Wpływ brexitu na zamówienia

25 Kwiecień 2019 
Na nadzwyczajnym szczycie 10 kwietnia br. Rada Europejska zgodziła się przełożyć termin...

Zmiany, zmiany, nowelizacje…

25 Kwiecień 2019 
18 kwietnia 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o elektronicznym...

Zgodność z prawem wspólnotowym

Data publikacji: 31-07-2017 Autor: Katarzyna Skiba-Kuraszkiewicz

Czy ostatnie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej spowodują rewolucję w sposobie udzielania zamówień publicznych w Polsce?

Rynek zamówień publicznych z dużym niepokojem przyjął dwa wyroki, które Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał lub TSUE) wydał na początku maja br. w sprawach pytań prejudycjalnych zadanych przez Krajową Izbę Odwoławczą. Mowa tu o wyroku Trybunału z 4 maja 2017 r., wydanym w sprawie C-387/14, oraz o wyroku z 11 maja 2017 r. w sprawie C-131/16. Tezy tych wyroków wskazują, że obowiązujące dotychczas w Polsce rozumienie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych dotyczących m.in. uzupełnienia dokumentów w trybie art. 26 ust. 3 pzp czy wykazywania posiadania wiedzy i doświadczenia przez wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie może być niezgodne z prawem wspólnotowym.

Tezy te, ze względu na możliwe skutki dla całego systemu zamówień publicznych funkcjonującego w Polsce, wywołały dyskusje nad kształtem obowiązujących u nas przepisów i nad kierunkiem, w jakim powinno obecnie pójść orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej.

O co całe zamieszanie?

Aby dobrze oddać sens tez postawionych przez Trybunał Sprawiedliwości w powołanych wyrokach, warto zacząć od krótkiego przedstawienia stanu faktycznego spraw, w jakich zapadły orzeczenia.

Sprawa C-387/14

Zamawiający w dokumentacji przetargowej postawił warunek udziału w postępowaniu odnoszący się do posiadania wiedzy i doświadczenia przy wykonaniu dwóch usług o określonych parametrach. Wykonawca, składając ofertę, powołał się na dwie zrealizowane przez siebie, w tym w ramach tzw. konsorcjum, usługi. Wezwany do uzupełnienia oferty w trybie art. 26 ust. 3 pzp wykonawca w miejsce zakwestionowanej przez zamawiającego usługi (usługa nie potwierdzała spełnienia warunku udziału w postępowaniu) przedstawił usługę zrealizowaną przez tzw. podmiot trzeci, wraz z wymaganymi dokumentami: „nowym” wykazem usług oraz zobowiązaniem podmiotu trzeciego. Wykonawca na etapie badania i oceny ofert posłużył się więc na potrzeby potwierdzenia, że spełnia warunek udziału w postępowaniu, wiedzą i doświadczeniem podmiotu trzeciego, który pierwotnie nie był wskazany w jego ofercie.

Na gruncie tak opisanego stanu faktycznego Trybunał doszedł do następujących wniosków:

„1. Artykuł 51 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi w związku z art. 2 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by po upływie terminu zgłoszeń do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego wykonawca przekazał instytucji zamawiającej, w celu wykazania, że spełnia on warunki uczestnictwa w postępowaniu w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, dokumenty, których nie zawierała jego pierwotna oferta, takie jak umowa zamówienia zrealizowanego przez podmiot trzeci oraz jego zobowiązanie do oddania do dyspozycji tego wykonawcy zdolności i środków niezbędnych do realizacji rozpatrywanego zamówienia.

2. Artykuł 44 dyrektywy 2004/18 w związku z art. 48 ust. 2 lit. a) tej dyrektywy oraz zasadą równego traktowania wykonawców, zapisaną w art. 2 tej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszcza on, by wykonawca polegał na zdolnościach innego podmiotu w rozumieniu art. 48 ust. 3 omawianej dyrektywy poprzez sumowanie wiedzy i doświadczenia dwóch podmiotów, które samodzielnie nie mają wymaganej zdolności do realizacji określonego zamówienia, w przypadku gdy instytucja zamawiająca uzna, że dane zamówienie jest niepodzielne oraz że takie wykluczenie możliwości polegania na doświadczeniu większej liczby wykonawców jest związane z przedmiotem zamówienia, które musi zatem zostać zrealizowane przez jednego wykonawcę, oraz proporcjonalne do niego.

3. Artykuł 44 dyrektywy 2004/18 w związku z art. 48 ust. 2 lit. a) tej dyrektywy oraz zasadą równego traktowania wykonawców, zapisaną w art. 2 tej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszcza on, by wykonawca biorący indywidualnie udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego polegał na doświadczeniu grupy wykonawców, której był członkiem przy innym zamówieniu publicznym, jeżeli faktycznie i konkretnie nie uczestniczył w jego realizacji.

[...]

Katarzyna Skiba-Kuraszkiewicz
radca prawny, partner w Kancelarii Prawnej Schampera, Dubis, Zając (SDZLEGAL SCHINDHELM)

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne