Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Punkty ładowania pojazdów...

25 Kwiecień 2019 
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad otworzyła oferty na dzierżawę 13 miejsc pod...

Wpływ brexitu na zamówienia

25 Kwiecień 2019 
Na nadzwyczajnym szczycie 10 kwietnia br. Rada Europejska zgodziła się przełożyć termin...

Zmiany, zmiany, nowelizacje…

25 Kwiecień 2019 
18 kwietnia 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o elektronicznym...

Kodeks cywilny (cz. 2)

Data publikacji: 04-11-2008 Autor: mec. Anna Specht-Schampera, Katarzyna Skiba-Kuraszkiewicz
Tagi:    konsorcjum   kary umowne   siwz

W jakich sytuacjach ustawa Prawo zamówień publicznych odsyła zarówno zamawiających, jak i wykonawców do przepisów zawartych w kodeksie cywilnym i jak je należy interpretować.

Pierwsza część niniejszego opracowania, która ukazała się w październikowym numerze miesięcznika, poświęcona została przepisom opisanym w Księdze I „Część ogólna” ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (DzU nr 16, poz. 93 z późn. zm. – dalej: kc) i ich roli w toku postępowania zmierzającego do udzielenia zamówienia publicznego, zwłaszcza zaś w zakresie składania przez wykonawcę oferty. Drugą grupą przepisów kc, która znajduje szerokie zastosowanie w zamówieniach publicznych, są przepisy Księgi III kc, regulujące tzw. ogólną część prawa zobowiązań. Przepisy te wykorzystywane są przede wszystkim przy zawieraniu i wykonywaniu umów o zamówienie publiczne. O konieczności ich stosowania właśnie w tym kontekście przypomina art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (tj. DzU z 2007 r. nr 223, poz. 1655 z późn. zm. – dalej: Pzp).

Zasada swobody umów

Jedną z zasad prawa zobowiązań jest tzw. swoboda umów wyrażona w art. 3531 kc, zgodnie z którą strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.  W przypadku umów o zamówienie publiczne zasada swobody umów wynikająca z art. 3531 kc doznaje szeregu ograniczeń wynikających wprost z przepisów Pzp. W literaturze przedmiotu do najważniejszych z nich zalicza się wyłączenie możliwości dokonywania zmian podmiotowych po stronie wykonawcy, o którym przypomina Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 stycznia 2004 r. (sygn. akt V CK 97/03), ograniczenie możliwości dokonywania zmian przedmiotowych umowy w stosunku do treści oferty wynikające z przepisu art. 144 Pzp, obowiązek zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności umowy (przepis art. 139 ust. 2 Pzp) czy też ograniczenia w zakresie treści samej umowy. Mimo zasygnalizowanych odmienności i specyfiki umowa o zamówienie publiczne pozostaje umową cywilnoprawną, a co za tym idzie, winna ona odpowiadać podstawowym zasadom prawa cywilnego, o czym wielokrotnie przypomina się w orzecznictwie arbitrażowym.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne