Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Interes we wniesieniu odwołania

Data publikacji: 28-02-2017 Autor: Katarzyna Skiba-Kuraszkiewicz

Czy wobec zmian nowelizacyjnych i najnowszego orzecznictwa sądów wspólnotowych powinien ulec zmianie sposób rozumienia przez Krajową Izbę Odwoławczą pojęcia „interes”?

Mimo wielu zmian wprowadzonych w ustawie Prawo zamówień publicznych przez nowelizację z dnia 22 czerwca 2016 r. (DzU z 2016 r., poz. 1020) treść przepisu art. 179 ust. 1 pzp pozostała niezmieniona. W nowym stanie prawnym, tak jak poprzednio, środki ochrony prawnej przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów pzp. Wobec zmian, jakie wprowadziła nowelizacja w sposobie prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, oraz najnowszego orzecznictwa sądów wspólnotowych zasadne wydaje się postawienie pytania, czy sposób rozumienia przez Krajową Izbę Odwoławczą pojęcia „interes” powinien w najbliższych latach ulec zmianie.

Zasada skuteczności środków odwoławczych

Tytułem wstępu wskazać należy, że w prawie wspólnotowym obowiązuje zasada „skuteczności środków odwoławczych”. Skuteczność postępowania odwoławczego oznacza m.in., że obiektywne (prowadzone przez niezależne organy) postępowanie odwoławcze (kontrolne), prowadzone możliwie szybko, z inicjatywy każdego z zainteresowanych podmiotów, umożliwi skuteczne (wiążące) korygowanie nielegalnych decyzji zamawiającego, zasadniczo jeszcze w trakcie trwania procedury przetargowej, doprowadzając do przywrócenia stanu zgodnego z prawem (udzielenia zamówienia oferentowi, którego oferta, zgodnie z przepisami, powinna być wybrana)1. Zasada ta jest stosowana w orzecznictwie sądów wspólnotowych, które konsekwentnie dokonują wykładni przepisów dyrektyw w taki sposób, by zapewnić wykonawcom możliwie szerokie stosowanie środków odwoławczych.

Analiza orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej prowadzi do wniosku, że u nas tendencja bywa odwrotna, a wąskie rozumienie pojęcia „interes” staje się niejednokrotnie barierą do tego, by rozpoznać merytorycznie zarzuty stawiane przez wykonawców.

Interes w uzyskaniu danego zamówienia

W orzecznictwie Izby od lat dominuje pogląd, że skoro interes wykonawcy musi być związany z uzyskaniem danego zamówienia, to odwołujący powinien „wykazać, że ma potrzebę uzyskania zamówienia publicznego w konkretnym postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego” (wyrok KIO z 10 lutego 2016 r., KIO 106/16). Konsekwencją takiego poglądu jest przyjęcie, że wykonawcy nie mają interesu w żądaniu unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Unieważnienie postępowania uniemożliwi bowiem wykonawcy uzyskanie zamówienia w danym – toczącym się już – postępowaniu.


Artykuł 179 ust. 1 pzp

Środki ochrony prawnej określone w niniejszym dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów niniejszej ustawy.


 

[...]

 

Katarzyna Skiba-Kuraszkiewicz
radca prawny, Partner w Kancelarii Prawnej Schampera, Dubis, Zając (SDZLEGAL SCHINDHELM)

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne