Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Rozporządzenie ws. inwestycji...

29 Październik 2020 
Rząd pracuje nad rozporządzeniem, które określi listę inwestycji towarzyszących, która...

Projekt nowelizacji ustawy o...

29 Październik 2020 
Klub KO przygotował projekt nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19,...

Przesunięcie terminu wejścia...

29 Październik 2020 
Związek Powiatów Polskich alarmuje, że choć nowe Prawo zamówień publicznych ma zacząć...

Prawo opcji w zamówieniach (cz. 2)

Data publikacji: 20-12-2016 Autor: Piotr Wiśniewski

Możliwość stosowania prawa opcji w zamówieniach publicznych nie wynika z art. 34 ust. 5 pzp, lecz z zasady swobody umów, wyrażonej w art. 3531 kodeksu cywilnego.

Prawo opcji w zamówieniach publicznych ma swój charakterystyczny kształt wynikający ze specyfiki zamówień publicznych. Potwierdza to analiza stosowania opcji w praktyce. Cechy prawa opcji, ustalone na podstawie przeglądu kilkudziesięciu postępowań, w których to prawo występowało, przedstawiono wraz z przykładami w części 1 niniejszego artykułu. W tej części autor podda je analizie, przy czym z uwagi na ograniczoną objętość tekstu pewne kwestie zostaną jedynie zasygnalizowane, inne – pominięte, a ewentualna argumentacja na poparcie podnoszonych twierdzeń siłą rzeczy będzie ograniczona.

Dopuszczalność stosowania prawa opcji

Stosowanie prawa opcji w zamówieniach publicznych od czasu wprowadzenia regulacji odnoszącej się do szacowania zamówienia na usługi lub dostawy przewidującego prawo opcji (art. 34 ust. 5) nie budzi wątpliwości. Co najwyżej z powołanego przepisu, ze względu na jego brzmienie, wyprowadza się zakaz stosowania prawa opcji w zamówieniach publicznych na roboty budowlane1. Bywa i tak, że jedynie do tego przepisu (art. 34 ust. 5) odnosi się wymagania, jakie powinno spełniać prawo opcji stosowane w zamówieniach publicznych, uznając, że żadne inne przepisy nie mają zastosowania (zob. przypis 4 z części 1 artykułu).

Tymczasem możliwość stosowania prawa opcji w zamówieniach publicznych nie wynika z art. 34 ust. 5 pzp, lecz z zasady swobody umów, wyrażonej w art. 3531 ustawy Kodeks cywilny (dalej: kc). Jest to konsekwencja cywilistycznego charakteru zamówień publicznych2. Jeżeli bowiem przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nakaz stosowania kc wynika z pzp (art. 14 ust. 1, art. 139 ust. 1). Oznacza to, że przepisy kc nie tylko można, ale wręcz należy stosować tam, gdzie brak jest uregulowania danej kwestii w pzp.

W pzp nie zakazano natomiast stosowania prawa opcji. Nie ma w pzp żadnego przepisu, z którego dałoby się taki zakaz wyprowadzić. Prawo zamówień publicznych zawiera natomiast regulacje, które odnoszą się do opcji bezpośrednio, co dodatkowo potwierdza dopuszczalność stosowania opcji w zamówieniach publicznych (art. 2 pkt 2, art. 34 ust. 5).

Prawo opcji konstruowane w zamówieniach publicznych na podstawie zasady swobody umów (art. 3531 kc3) poprzez praktykę stosowania musi pozostawać w zgodności z:

a) właściwościami (naturą) opcji,
b) zasadami współżycia społecznego,
c) przepisami pzp,
d) przepisami kc – w przypadku gdy dana kwestia nie jest regulowana przepisami pzp.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne