Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Prawo opcji w zamówieniach (cz. 2)

Data publikacji: 20-12-2016 Autor: Piotr Wiśniewski

Możliwość stosowania prawa opcji w zamówieniach publicznych nie wynika z art. 34 ust. 5 pzp, lecz z zasady swobody umów, wyrażonej w art. 3531 kodeksu cywilnego.

Prawo opcji w zamówieniach publicznych ma swój charakterystyczny kształt wynikający ze specyfiki zamówień publicznych. Potwierdza to analiza stosowania opcji w praktyce. Cechy prawa opcji, ustalone na podstawie przeglądu kilkudziesięciu postępowań, w których to prawo występowało, przedstawiono wraz z przykładami w części 1 niniejszego artykułu. W tej części autor podda je analizie, przy czym z uwagi na ograniczoną objętość tekstu pewne kwestie zostaną jedynie zasygnalizowane, inne – pominięte, a ewentualna argumentacja na poparcie podnoszonych twierdzeń siłą rzeczy będzie ograniczona.

Dopuszczalność stosowania prawa opcji

Stosowanie prawa opcji w zamówieniach publicznych od czasu wprowadzenia regulacji odnoszącej się do szacowania zamówienia na usługi lub dostawy przewidującego prawo opcji (art. 34 ust. 5) nie budzi wątpliwości. Co najwyżej z powołanego przepisu, ze względu na jego brzmienie, wyprowadza się zakaz stosowania prawa opcji w zamówieniach publicznych na roboty budowlane1. Bywa i tak, że jedynie do tego przepisu (art. 34 ust. 5) odnosi się wymagania, jakie powinno spełniać prawo opcji stosowane w zamówieniach publicznych, uznając, że żadne inne przepisy nie mają zastosowania (zob. przypis 4 z części 1 artykułu).

Tymczasem możliwość stosowania prawa opcji w zamówieniach publicznych nie wynika z art. 34 ust. 5 pzp, lecz z zasady swobody umów, wyrażonej w art. 3531 ustawy Kodeks cywilny (dalej: kc). Jest to konsekwencja cywilistycznego charakteru zamówień publicznych2. Jeżeli bowiem przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nakaz stosowania kc wynika z pzp (art. 14 ust. 1, art. 139 ust. 1). Oznacza to, że przepisy kc nie tylko można, ale wręcz należy stosować tam, gdzie brak jest uregulowania danej kwestii w pzp.

W pzp nie zakazano natomiast stosowania prawa opcji. Nie ma w pzp żadnego przepisu, z którego dałoby się taki zakaz wyprowadzić. Prawo zamówień publicznych zawiera natomiast regulacje, które odnoszą się do opcji bezpośrednio, co dodatkowo potwierdza dopuszczalność stosowania opcji w zamówieniach publicznych (art. 2 pkt 2, art. 34 ust. 5).

Prawo opcji konstruowane w zamówieniach publicznych na podstawie zasady swobody umów (art. 3531 kc3) poprzez praktykę stosowania musi pozostawać w zgodności z:

a) właściwościami (naturą) opcji,
b) zasadami współżycia społecznego,
c) przepisami pzp,
d) przepisami kc – w przypadku gdy dana kwestia nie jest regulowana przepisami pzp.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne