Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modernizacja dróg łączących...

31 Grudzień 2019 
O blisko 12 mln euro wzrosną inwestycje w infrastrukturę drogową na polsko-słowackim...

Zamówienia z branży IT dla...

31 Grudzień 2019 
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który ma ponad 24 mln klientów, ma też największy system...

Centrum Usług Społecznych

31 Grudzień 2019 
Usługi społeczne są ważnym obszarem inwestycji finansowanych z Funduszy Europejskich.

Odwołanie a prawo do sądu

Data publikacji: 12-07-2016 Autor: Magdalena Falkowska
Tagi:    konkurs   siwz   gwarancja

Literalna interpretacja przepisów pzp odnoszących się do terminów na wniesienie odwołania może de facto pozbawić wykonawców prawa do sądu.

Zgodnie z art. 1 ust. 3 dyrektywy odwoławczej1 „Państwa członkowskie zapewniają dostępność procedur odwoławczych, w ramach szczegółowych przepisów, które państwa członkowskie mogą ustanowić, przynajmniej dla każdego podmiotu, który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia i który poniósł szkodę lub może ponieść szkodę w wyniku domniemanego naruszenia”.

Realizacją tego postulatu jest art. 179 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Jednak prawo do korzystania ze środków ochrony prawnej przez określone podmioty doznaje w pzp wielu ograniczeń (w zakresie terminu czy formy). Ograniczenia te tworzą faktyczne granice prawa do sądu w zamówieniach publicznych. Jeśli zaś granice prawa do korzystania ze środków ochrony prawnej będą interpretowane na niekorzyść podmiotu składającego odwołanie, może się okazać, że nie zrealizowano w pełni postulatu zapewnienia prawa do sądu. Przyjęcie takiej interpretacji może prowadzić do wniosku, że dyrektywa odwoławcza nie została prawidłowo wdrożona.

Prawo do sądu

W Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo do sądu wyrażone zostało w art. 45: „Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd”. Zamieszczenie tego przepisu wśród regulacji poświęconych wolnościom, prawom i obowiązkom człowieka i obywatela oznacza podniesienie go do rangi prawa podstawowego, czyli uprawnienia o znaczeniu zasadniczym2.

Konieczność przyznania prawa do sądu płynie również z wiążących Polskę regulacji międzynarodowych, w tym przede wszystkim z art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i z art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.

Realizacją prawa do sądu jest możliwość poddania sporu, w jego merytorycznej warstwie, pod osąd niezawisłego sądu. Jednak sam fakt formalnej możliwości złożenia odwołania nie przesądza o istnieniu prawa do sądu. Decydująca jest taka możliwość złożenia odwołania, które prowadzi do rozpoznania sprawy materialnie, nie tylko formalnie. Również możliwość wniesienia skargi na orzeczenie, w którym KIO odmawia merytorycznego rozstrzygnięcia sporu, nie jest wystarczającą realizacją prawa do sądu, gdyż (pomijając już koszty postępowania odwoławczego) faktycznie ogranicza to materialne rozpoznanie sprawy do jednej instancji.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne