Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

UZP o zamówieniach na...

11 Marzec 2021 
Zamówieniami publicznymi na innowacje określa się wszelkie zamówienia obejmujące zakup...

Wodny plac zabaw w Katowicach

11 Marzec 2021 
W Katowicach rozpoczyna się właśnie budowa wodnego placu zabaw na Osiedlu Tysiąclecia w...

Polska największym...

11 Marzec 2021 
Jak wynika z analizy Polskiego Instytutu Ekonomicznego, eksport autobusów elektrycznych...

Procedury odwoławcze w państwach UE

Data publikacji: 03-12-2015 Autor: Zbigniew Raczkiewicz

Omawiamy funkcjonowanie procedur odwoławczych w wybranych państwach członkowskich UE na przykładzie Niemiec i Francji.

W państwach członkowskich UE oferenci, w których mniemaniu doszło do naruszenia przepisów w trakcie procedury udzielania zamówienia publicznego, mają możliwość skorzystania ze środków ochrony prawnej. W Polsce środkami takimi są odwołanie do KIO w pierwszej instancji oraz skarga do sądu powszechnego na orzeczenie KIO w drugiej instancji.

Środki ochrony prawnej zharmonizowano na poziomie unijnym przez dyrektywę 89/665/EWG oraz zmieniającą ją dyrektywę 2007/66/WE, które wprowadzają jednolite, minimalne standardy. Do państw członkowskich należy transpozycja tych regulacji do krajowych porządków prawnych, co w przypadku Polski ma miejsce na gruncie działu VI pzp.

Uregulowania dotyczące procedur odwoławczych, wprowadzane w państwach członkowskich UE – choć wszędzie bazują na wskazanych dyrektywach – nie są identyczne.

W niniejszym artykule przedstawione zostanie funkcjonowanie procedur odwoławczych w Niemczech oraz we Francji. Informacje i dane statystyczne zaprezentowane poniżej pochodzą z przygotowanego na zlecenie Komisji Europejskiej studium zatytułowanego: „Economic efficiency and legal effectiveness of review and remedies procedures for public contracts”1.

Niemcy

Podstawa prawna

Niemieckie prawo zamówień publicznych (Vergaberecht) regulowane jest w ramach ustawy przeciwko ograniczaniu konkurencji (Gesetz gegen Wettbewerbsbeschränkunge – GWB). Będące przedmiotem niniejszego artykułu procedury odwoławcze określone są w części 4 GWB2. Organem odpowiedzialnym za rozpatrywanie odwołań w pierwszej instancji są izby ds. zamówień publicznych (Vergabekammer), których na terenie Niemiec funkcjonuje prawie 30. Od decyzji Vergabekammer można się odwołać w ciągu dwóch tygodni do sądu apelacyjnego (Oberlandesgericht). Rzeczone odwołanie zawiesza decyzję Vergabekammer.

Próg wartościowy dla procedur odwoławczych

Zharmonizowane przez dyrektywy procedury odwoławcze mają zastosowanie do zamówień publicznych o wartości ponadprogowej, czyli powyżej 134 000 euro. W przypadku zamówień o wartości poniżej progu obowiązują odrębne uregulowania.

Zakres podmiotowy procedur odwoławczych

Procedury odwoławcze mają zastosowanie w wypadku:

 

  • zamówień publicznych udzielanych przez administrację publiczną, czyli zharmonizowanych na poziomie unijnym przez dyrektywę 2004/18/WE;
  • zamówień publicznych udzielanych przez podmioty sektora użyteczności publicznej, czyli zharmonizowanych na poziomie unijnym przez dyrektywę 2004/17/WE;
  • koncesji.


Podmioty uprawnione do skorzystania z procedur odwoławczych

Obowiązujące w Niemczech uregulowania stanowią, że tylko oferent, który złożył ofertę, jest uprawniony do skorzystania z procedur odwoławczych. Oznacza to, że Niemcy nie transponowały do swojego porządku prawnego opcjonalnych zapisów dyrektyw odwoławczych, które pozwalają na skorzystanie z procedur odwoławczych:

 

  • podmiotom innym niż oferent, które mają lub miały interes w uzyskaniu danego zamówienia;
  • stowarzyszeniom branżowym;
  • organom państwa ds. konkurencji;
  • osobom trzecim;
  • instytucjom zamawiającym lub przedstawicielom państwa.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne