Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modernizacja dróg łączących...

31 Grudzień 2019 
O blisko 12 mln euro wzrosną inwestycje w infrastrukturę drogową na polsko-słowackim...

Zamówienia z branży IT dla...

31 Grudzień 2019 
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który ma ponad 24 mln klientów, ma też największy system...

Centrum Usług Społecznych

31 Grudzień 2019 
Usługi społeczne są ważnym obszarem inwestycji finansowanych z Funduszy Europejskich.

Opłata skarbowa za pełnomocnictwa

Data publikacji: 03-12-2015 Autor: Maciej Gazda
Autor: Rys. B. Brosz

Upowszechniona już praktyka uiszczania opłaty skarbowej od pełnomocnictw składanych w toku postępowania odwoławczego przed KIO może nie mieć pełnego oparcia w obowiązujących przepisach prawa.

Na gruncie rozważań dotyczących środków ochrony prawnej warto zwrócić uwagę na kwestie związane z obowiązkiem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa składanego w toku postępowania odwoławczego prowadzonego przed KIO. Wydaje się bowiem, że praktyka uiszczania wspomnianej należności publicznoprawnej na etapie rzeczonego postępowania odwoławczego1 nie ma pełnego oparcia w obowiązujących przepisach. Rozstrzygające znaczenie dla powyższego problemu ma treść art. 1 ust. 1 pkt 2 oraz art. 1 ust. 2 ustawy o opłacie skarbowej (dalej: uos).

W świetle przywołanych przepisów należałoby rozważyć, czy postępowanie odwoławcze przed KIO jest postępowaniem sądowym, czy dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej, a wreszcie, czy KIO (bądź Prezes KIO) jest podmiotem innym niż organ administracji rządowej i samorządowej, wykonującym zadania z zakresu administracji publicznej. Powyższe ustalenia pozwolą rozstrzygnąć, czy spełniona zostaje podstawowa przesłanka aktualizująca obowiązek zapłaty omawianej należności publicznoprawnej.


Artykuł 1 ust. 1 pkt 2 uos

Opłacie skarbowej podlega złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii – w sprawie z zakresu administracji publicznej lub w postępowaniu sądowym.


Charakter prawny postępowania odwoławczego

W literaturze przedmiotu status KIO jest sporny. Nie brakuje wypowiedzi, w których autorzy opowiadają się za zaliczeniem Izby do organów administracji publicznej2. Sądy administracyjne wykluczają jednak taką kwalifikację KIO (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 października 2011 r., II GSK 1189/11; z 27 września 2011 r., II GSK 1842/11). Na ogół wyklucza się również uznawanie jej za sąd3 czy też za państwowy sąd polubowny (na co wskazywano w wyroku KIO z 3 grudnia 2012 r., KIO 2538/12). Z punktu widzenia polskiego porządku prawnego, co do zasady, nie można uznać KIO za sąd (zwłaszcza w świetle treści art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych). Nie wydaje ona bowiem wyroków w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej ani nie sprawuje wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu Konstytucji RP. Jedynie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej: TFUE) traktuje KIO jako organ sądowy (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 13 grudnia 2012 r., C-465/11). Przy czym wykładnia owego pojęcia ma charakter autonomiczny. Oznacza to, że z perspektywy art. 267 TFUE nie ma znaczenia to, czy organ zwracający się z pytaniem prejudycjalnym jest sądem w rozumieniu przepisów krajowych4. Izba posiada natomiast cechy upodabniające ją do sądów. Prowadzi postępowanie odwoławcze głównie na podstawie przepisów pzp, które niemal kompleksowo regulują tę procedurę. 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne