Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Nowe Prawo zamówień...

30 Październik 2019 
14 października 2019 r. Prezydent RP podpisał zupełnie nowe – długo procedowane i...

Muzeum Sztuki Nowoczesnej

30 Październik 2019 
Budowa nowego budynku Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie rozpoczęła się w czerwcu 2019...

Ogólnopolski Szczyt...

30 Październik 2019 
W dniach 26–27 września 2019 r. w Siedlcach odbyła się V edycja Ogólnopolskiego Szczytu...

Procedury konkursowe (cz. 2)

Data publikacji: 01-09-2015 Autor: Piotr Średniawa

Aby uniknąć problemów dotyczących procedur w konkursach architektonicznych, konieczna jest nie tylko znajomość pzp, ale także odpowiednie stosowanie dobrych praktyk wypracowanych przez środowisko architektów.

Prezentowany artykuł jest wynikiem wieloletnich obserwacji procedur konkursowych, zarówno z pozycji uczestnika konkursów, jak i sędziego oraz współorganizatora konkursów, w szczególności w zakresie formułowania ich regulaminów z ramienia Stowarzyszenia Architektów Polskich (dalej: SARP), posiadającego kilkudziesięcioletnie doświadczenie w organizowaniu i rozstrzyganiu konkursów, oraz Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej posiadającej instrumenty prawne umożliwiające interwencje w procedury zamówień publicznych. Problemy z procedurami konkursowymi obejmują wszystkie rodzaje konkursów, jednak najbardziej istotne i budzące kontrowersje są te związane z konkursami realizacyjnymi, będącymi istotną możliwością uzyskiwania zleceń przez architektów i firmy architektoniczne.

Podstawa organizacji konkursów w zamówieniach publicznych

Podstawą formalnoprawną przeprowadzania konkursów architektonicznych przez inwestorów publicznych jest ustawa Prawo zamówień publicznych, w której cały rozdział 3 działu I poświęcony jest procedurom konkursowym. Również inwestorzy niepubliczni, przeprowadzając konkursy architektoniczne, wzorują się najczęściej na zapisach tej ustawy. Ustawodawca zdefiniował procedurę konkursową w art. 110 pzp w następujący sposób: „Konkurs jest przyrzeczeniem publicznym, w którym przez publiczne ogłoszenie zamawiający przyrzeka nagrodę za wykonanie i przeniesienie prawa do wybranej przez sąd konkursowy pracy konkursowej, w szczególności z zakresu planowania przestrzennego, projektowania urbanistycznego, architektoniczno-budowlanego oraz przetwarzania danych”. Jest to jedyne zdanie w ustawie, w którym pojawiają się tak jednoznaczne odniesienia do projektowania architektonicznego i urbanistycznego. Ustawodawca operuje w ustawie pojęciem regulaminu, jednak w środowisku architektonicznym tradycyjnie funkcjonuje termin „warunki konkursów” o tożsamym znaczeniu.

Wieloletnie już przeprowadzanie konkursów na podstawie pzp pozwala stwierdzić, że przy prawidłowej interpretacji przepisów zawartych w tej ustawie procedury konkursowe mogą być prowadzone w sposób niebudzący wątpliwości. Jednak dla organizatora, a w szczególności sądu konkursowego, konieczne jest jednoczesne zastosowanie dobrych praktyk. Jest to o tyle istotne, że choć w pzp opisano szczegółowo procedury formalne przeprowadzenia konkursów, to zakres merytoryczny pozostawiono całkowicie w gestii organizatora. Jest to logiczne, trudno bowiem zadekretować w przepisach wszystkie możliwe sytuacje, zależne m.in. od skali i złożoności projektu architektonicznego czy urbanistycznego. Jednak brak uregulowań w tym zakresie i błędy popełniane przez organizatorów są źródłem problemów. Dlatego też wielu publicznych organizatorów konkursów architektonicznych korzysta w różnych zakresach i obszarach z pomocy SARP, posiadającego ogromne doświadczenie w tej problematyce.

W ramach procedur konkursowych szczegółowe problemy ujawniają się w kilku obszarach, które zostaną omówione w niniejszym artykule.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne