Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Kraków Business Park

01 Październik 2020 
PKP Polskie Linie Kolejowe ogłosiły przetarg na przebudowę przystanku Kraków Business...

Osiągnij Sukces z PPP

01 Październik 2020 
Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej ogłosiło konkurs „Osiągnij Sukces z PPP”.

Fundusz Dróg Samorządowych

01 Październik 2020 
Fundusz Dróg Samorządowych (FDS) stanowi kompleksowy instrument wsparcia realizacji zadań...

Procedury konkursowe (cz. 1)

Data publikacji: 23-07-2015 Autor: Piotr Średniawa

Planując ogłoszenie zamówienia publicznego na projekty architektoniczne i urbanistyczne, warto rozważyć zastosowanie procedury, o której mowa w art. 110–127 pzp.

Zamówienia na projekty architektoniczne i urbanistyczne, jak wszystkie zamówienia publiczne w Polsce, prowadzone są zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych. Ustawodawca w rozdziale 3 działu II tej ustawy wymienił i opisał możliwe tryby postępowań. Najczęściej stosowaną obecnie procedurą w udzielaniu zamówień na projekty architektoniczne i urbanistyczne jest tryb przetargu nieograniczonego, rzadziej przetargu ograniczonego. Zasadniczymi problemami związanymi ze stosowaniem tej procedury są trudności w opisaniu zamówienia, a konkretniej – sformułowanie merytorycznych kryteriów oceny ofert.

W ciągu kilku lat powszechnego stosowania formy przetargu w zamówieniach na projekty architektoniczne i urbanistyczne kryteria stosowane przy wyborze oferty najkorzystniejszej zawężano jedynie do kryterium najniższej ceny, sporadycznie wskazując do tego również kryterium związane z terminem wykonania dokumentacji. Skutkiem tego jest nieuczciwa wzajemna konkurencja cenowa między architektami i firmami architektonicznymi, prowadząca do operowania zaniżonymi poziomami wycen, drastycznie odbiegającymi od wartości cen wyliczanych zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2004 r. w sprawie określenia metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego, obliczania planowanych kosztów prac projektowych oraz planowanych kosztów robót budowlanych określonych w programie funkcjonalno-użytkowym. Poziom wycen jest tak niski, że praktycznie uniemożliwia należyte i profesjonalne wykonanie zlecenia. Coraz powszechniejsze stają się w tej sytuacji skargi inwestorów skierowane do Rzeczników Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowych Izb Architektów, dotyczące nierzetelnego wykonania usługi. Skuteczne przeciwdziałanie dumpingowi cenowemu przez Izbę Architektów jest utrudnione m.in. przez brak jednoznacznej definicji pojęcia „rażąco niska cena”. W niektórych krajach europejskich stosowana jest stosunkowo prosta metoda zapobiegająca patologii w tym zakresie, polegająca na obligatoryjnym obowiązku odrzucenia najwyższej i najniższej cenowo oferty, co skutkuje racjonalizacją zachowań potencjalnych oferentów, jednak w Polsce – mimo wielokrotnych postulatów – ta prosta i skuteczna zasada nie znalazła odzwierciedlenia w przepisach.

Można szacować, że według podstawowych trybów udzielania zamówienia prowadzonych jest około 85–90% wszystkich postępowań na projekty architektoniczne i urbanistyczne. Zdecydowanie rzadziej stosowane są negocjacje z ogłoszeniem czy dialog konkurencyjny.

Niezależnie od wykazu trybów w rozdziale 3 działu III ustawodawca opisał zupełnie inną procedurę, jaką jest konkurs. Ustawa umożliwia prowadzenie różnych form konkursów. Pierwszą jest konkurs, w którym zwycięzca otrzymuje nagrodę pieniężną lub rzeczową (w środowisku architektonicznym jest to tzw. konkurs studialny). Drugą formą jest konkurs, w którym nagrodą jest zaproszenie do negocjacji w trybie negocjacji bez ogłoszenia co najmniej dwóch autorów wybranych prac konkursowych, lub zaproszenie do negocjacji w trybie zamówienia z wolnej ręki autora wybranej pracy konkursowej (są to tzw. konkursy realizacyjne). Możliwe jest także – i wskazane – łączenie tych dwóch form. Ustawa umożliwia również prowadzenie konkursów jedno- i dwuetapowych. Ponieważ w pzp nie określono jednoznacznie zakresu prac konkursowych, oznacza to, że inwestor publiczny posiada bardzo dużą możliwość prowadzenia konkursu w różnych formach i zakresach, w zależności od potrzeb i od wielkości zadania inwestycyjnego.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne