Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Zamówienia dodatkowe i uzupełniające na roboty budowlane

Zamówienia dodatkowe i uzupełniające na roboty budowlane
 

Paweł Banasik

Twoja cena: 10,00 zł / 119,00 zł

Zamów

Ankieta dotycząca JEDZ

04 Wrzesień 2019 
Komisja Europejska prowadzi badanie dotyczące satysfakcji użytkowania elektronicznego...

Ogólnopolski Szczyt...

04 Wrzesień 2019 
Jako patron medialny wraz z organizatorem – Europejskim Centrum Biznesu zapraszamy do...

Wykonawcy z państw trzecich a...

04 Wrzesień 2019 
W dniu 24 lipca 2019 r. Komisja Europejska opublikowała wytyczne dotyczące udziału...

Natura umowy o roboty budowlane

Data publikacji: 06-07-2015 Autor: Konrad Majewski, Kamil Stolarski
Tagi:    roboty budowlane   ppp   fidic
Autor: Rys. B. Brosz

Czy fakt, że zawarcie umowy o roboty budowlane nastąpiło w wyniku udzielenia zamówienia publicznego, wpływa na naturę tej umowy?

W Polsce funkcjonuje zasada swobodnego kształtowania treści umów, wyrażona w art. 3531 ustawy Kodeks cywilny (dalej: kc). Znajduje ona jednak pewne ograniczenia. Zgodnie z tym przepisem: „Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego”. W konsekwencji zrozumienie natury każdego typu umów jest konieczne, by móc świadomie ułożyć treść kontraktu zgodnie z prawem.

Natura umowy

Jest to pojęcie trudne do jednoznacznego wyjaśnienia. Jak słusznie napisał Roman Trzaskowski, „choć o właściwości (naturze) stosunku prawnego powiedziano już w doktrynie wcale niemało, to nadal pojęcie to otoczone jest atmosferą tajemniczości”1.

Mówiąc o naturze stosunku prawnego, mamy na myśli naturę umowy ujmowaną w sposób generalny (natura każdej umowy cywilnoprawnej) i naturę konkretnego typu umowy, takiego jak umowa sprzedaży, umowa zlecenia, umowa o dzieło czy umowa o roboty budowlane. W piśmiennictwie wskazano, że pojęcie natury umowy można rozumieć dwojako: „Po pierwsze, szerzej, jako dyrektywę przestrzegania pewnych zasadniczych znamion stosunku zobowiązaniowego, to jest tych jego części składowych, których istnienie decyduje o istocie tworzonego węzła prawnego (…). Po drugie zaś, węziej, jako dyrektywę przestrzegania pewnych specyficznych, normatywnie sprecyzowanych części składowych poszczególnych typów nazwanych stosunków zobowiązaniowych”2. Zaznaczmy, że jeśli mówimy o owych typach umów, to niekoniecznie musimy się ograniczać do tych typów, które zostały nazwane w aktach normatywnych (w szczególności w kc). Oprócz nich w prawie występują różnego rodzaju umowy nienazwane (na przykład umowa factoringu, umowa o zastępstwo inwestycyjne). Jak wskazał Sąd Najwyższy (dalej: SN) w wyroku z 12 grudnia 2007 r. (V CSK 333/07), „tego rodzaju umowy, jakkolwiek (…) nie należą do katalogu umów nazwanych, są często zawierane w obrocie, można zatem określić je mianem umownego «typu empirycznego»”.

Wracając do pojęcia natury umowy, można je w dużym skrócie rozumieć jako zespół cech charakterystycznych danej umowy, odróżniających jeden typ umowy od innych i szerzej odróżniających umowę cywilnoprawną od innych stosunków prawnych. Mówiąc obrazowo – tak jak o naturze samochodu decyduje to, że ma on cztery (a nie dwa) koła i napęd silnikowy, tak o naturze danego kontraktu decydują konkretne cechy.

Typy umów a natura umowy

Pojęcie natury umowy jest istotne nie tylko w związku ze wspomnianym art. 3531 kc. Jak już wskazano, natura umowy to zespół cech charakterystycznych dla tej umowy. Zatem jeśli ustawodawca wprowadza przepisy, w których dokonuje modyfikacji tych cech, to możemy mieć do czynienia z sytuacją, w której wyodrębnia się nowy typ umowy. 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne