Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Rozporządzenie ws. inwestycji...

29 Październik 2020 
Rząd pracuje nad rozporządzeniem, które określi listę inwestycji towarzyszących, która...

Projekt nowelizacji ustawy o...

29 Październik 2020 
Klub KO przygotował projekt nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19,...

Przesunięcie terminu wejścia...

29 Październik 2020 
Związek Powiatów Polskich alarmuje, że choć nowe Prawo zamówień publicznych ma zacząć...

Prawo opcji w zamówieniu

Data publikacji: 07-05-2015 Autor: Maria Witkowska, Piotr Liberski

Zamawiający może w ramach postępowania wyróżnić część podstawową, która z pewnością zostanie zamówiona, oraz część opcjonalną, której zamówienie będzie fakultatywne.

Zamówienia publiczne z uwzględnieniem prawa opcji nie są w Polsce szczególnie popularne, mimo elastyczności w kształtowaniu zamówienia, jaką ta instytucja daje. Niechęć do korzystania przez zamawiających z prawa opcji najprawdopodobniej wynika z braku jej precyzyjnego uregulowania w ustawie Prawo zamówień publicznej (dalej: pzp). Ani przepisy krajowe, ani unijne nie zawierają wyjaśnienia, czym dokładnie jest opcja i jak należy ją stosować.

Przez prawo opcji należy rozumieć uprawnienie zamawiającego do rozszerzenia zamówienia podstawowego o dodatkowe zamówienie opcjonalne, którego treść i maksymalny zakres zostały określone w specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej: siwz).

Do jakiego rodzaju zamówień?

Pierwsze wątpliwości mogą się pojawić w trakcie rozstrzygania, do jakiego rodzaju zamówień można zastosować opcję. Z literalnej treści art. 34 ust. 5 pzp można by wnioskować, że opcja znajdzie zastosowanie jedynie w przypadku zamówień na dostawy lub usługi. W doktrynie przeważa jednak stanowisko, że prawo opcji jest dopuszczalne również w postępowaniach na roboty budowlane. Za taką wykładnią przemawia treść przepisów unijnych, szczególnie dyrektyw (dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylającej dyrektywę 2004/17/WE), które odnoszą się do wszystkich rodzajów zamówień, w tym robót budowlanych. Jednocześnie w żadnym miejscu pzp ustawodawca nie wyłącza możliwości stosowania prawa opcji do robót budowlanych. Nie wydaje się również, aby istniały jakiekolwiek racjonalne przesłanki uzasadniające ograniczenie stosowania prawa opcji jedynie do dostaw i usług. Należy więc podzielić stanowisko, zgodnie z którym prawo opcji można stosować do wszystkich rodzajów zamówień, w tym do zamówień na roboty budowlane.

Prawo opcji może być również stosowane we wszystkich typach postępowań, a nie tylko w przetargach nieograniczonych i ograniczonych. Nie ma prawnych podstaw do ograniczenia możliwości stosowania opcjonalnego zamówienia np. w negocjacjach z ogłoszeniem czy w zamówieniu z wolnej ręki (w przeciwieństwie do sytuacji korzystania z instytucji zamówień uzupełniających, które są dopuszczalne jedynie w postępowaniach przetargowych).

Część obligatoryjna i fakultatywna zamówienia

Niewątpliwą korzyścią płynącą z zastosowania prawa opcji jest możliwość zaciągnięcia zobowiązania jedynie w zakresie zamówienia podstawowego – część opcjonalna stanowi bowiem tylko uprawnienie zamawiającego. Gdyby się okazało, że w chwili podpisania umowy o zamówienie publiczne zamawiający nie posiada środków na realizację zarówno zamówienia podstawowego, jak i opcjonalnego, to może on pominąć zamówienie opcjonalne. 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne