Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Prawo opcji w zamówieniu

Data publikacji: 07-05-2015 Autor: Maria Witkowska, Piotr Liberski

Zamawiający może w ramach postępowania wyróżnić część podstawową, która z pewnością zostanie zamówiona, oraz część opcjonalną, której zamówienie będzie fakultatywne.

Zamówienia publiczne z uwzględnieniem prawa opcji nie są w Polsce szczególnie popularne, mimo elastyczności w kształtowaniu zamówienia, jaką ta instytucja daje. Niechęć do korzystania przez zamawiających z prawa opcji najprawdopodobniej wynika z braku jej precyzyjnego uregulowania w ustawie Prawo zamówień publicznej (dalej: pzp). Ani przepisy krajowe, ani unijne nie zawierają wyjaśnienia, czym dokładnie jest opcja i jak należy ją stosować.

Przez prawo opcji należy rozumieć uprawnienie zamawiającego do rozszerzenia zamówienia podstawowego o dodatkowe zamówienie opcjonalne, którego treść i maksymalny zakres zostały określone w specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej: siwz).

Do jakiego rodzaju zamówień?

Pierwsze wątpliwości mogą się pojawić w trakcie rozstrzygania, do jakiego rodzaju zamówień można zastosować opcję. Z literalnej treści art. 34 ust. 5 pzp można by wnioskować, że opcja znajdzie zastosowanie jedynie w przypadku zamówień na dostawy lub usługi. W doktrynie przeważa jednak stanowisko, że prawo opcji jest dopuszczalne również w postępowaniach na roboty budowlane. Za taką wykładnią przemawia treść przepisów unijnych, szczególnie dyrektyw (dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylającej dyrektywę 2004/17/WE), które odnoszą się do wszystkich rodzajów zamówień, w tym robót budowlanych. Jednocześnie w żadnym miejscu pzp ustawodawca nie wyłącza możliwości stosowania prawa opcji do robót budowlanych. Nie wydaje się również, aby istniały jakiekolwiek racjonalne przesłanki uzasadniające ograniczenie stosowania prawa opcji jedynie do dostaw i usług. Należy więc podzielić stanowisko, zgodnie z którym prawo opcji można stosować do wszystkich rodzajów zamówień, w tym do zamówień na roboty budowlane.

Prawo opcji może być również stosowane we wszystkich typach postępowań, a nie tylko w przetargach nieograniczonych i ograniczonych. Nie ma prawnych podstaw do ograniczenia możliwości stosowania opcjonalnego zamówienia np. w negocjacjach z ogłoszeniem czy w zamówieniu z wolnej ręki (w przeciwieństwie do sytuacji korzystania z instytucji zamówień uzupełniających, które są dopuszczalne jedynie w postępowaniach przetargowych).

Część obligatoryjna i fakultatywna zamówienia

Niewątpliwą korzyścią płynącą z zastosowania prawa opcji jest możliwość zaciągnięcia zobowiązania jedynie w zakresie zamówienia podstawowego – część opcjonalna stanowi bowiem tylko uprawnienie zamawiającego. Gdyby się okazało, że w chwili podpisania umowy o zamówienie publiczne zamawiający nie posiada środków na realizację zarówno zamówienia podstawowego, jak i opcjonalnego, to może on pominąć zamówienie opcjonalne. 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne