Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modyfikacje systemu...

31 Grudzień 2020 
Od 14 grudnia ub.r. zamawiający i wykonawcy mogą korzystać ze zmienionego systemu do...

Kanał przez Mierzeję Wiślaną

31 Grudzień 2020 
Budową drugiego etapu budowy kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną, drogi wodnej z...

Fundusz Inwestycji Lokalnych

31 Grudzień 2020 
Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych – czyli program bezzwrotnego wsparcia dla...

Polskie Normy w robotach budowlanych

Data publikacji: 04-03-2015 Autor: Eliza Grabowska-Szweicer

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pzp zamawiający opisuje przedmiot zamówienia z zachowaniem Polskich Norm przenoszących normy europejskie lub norm innych państw członkowskich EOG przenoszących te normy.

Początek normalizacji w Polsce jest związany z utworzeniem Komitetu Technicznego dla normalizacji wyrobów przemysłowych oraz ich dostawy. Komitet ten (powstały w 1923 r. przy Ministerstwie Handlu i Przemysłu) podjął w 1924 r. uchwałę, na podstawie której powołano działający do dziś Polski Komitet Normalizacyjny (dalej: PKN). Wtedy to również Polska Norma (dalej również: PN) została uznana za oficjalny dokument do dobrowolnego stosowania. Pierwszą PN opublikowano już w 1925 r.

Co ciekawe, po II wojnie światowej PKN wznowił działalność już w 1945 r., natomiast w 1947 r. stał się członkiem założycielem jednej z najważniejszych międzynarodowych organizacji normalizacyjnych – ISO (ang. International Organization for Standardization). Bardzo ważnym momentem w historii normalizacji w Polsce było wejście w życie ustawy z dnia 20 grudnia 1949 r. o utworzeniu Polskiego Komitetu Normalizacyjnego oraz o Polskich Normach i standardach. Przepisy tej ustawy wprowadziły bowiem obowiązek stosowania Polskich Norm i mimo że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o normalizacji zaczęła obowiązywać zasada dobrowolności, to do dnia dzisiejszego wiele środowisk stosujących Polskie Normy nadal uważa, że jest to obligatoryjne1.

Obecnie obowiązująca ustawa o normalizacji (dalej: uon) została uchwalona w roku 2002 (był to ważny krok w przekształcaniu PKN w nowoczesną jednostkę normalizacyjną o europejskim formacie). Warto zwrócić uwagę na art. 5 ust. 3 tego aktu prawnego, w którym wprowadzono zasadę dobrowolności stosowania PN, z zastrzeżeniem przypadków powołania norm w innych ustawach. Przepisem tym zniesiono instytucję obligatoryjnych PN, których obowiązkowe stosowanie było regulowane w drodze rozporządzeń ministrów. Od dnia wejścia w życie uon (1 stycznia 2003 r.) można mówić o całkowitej dobrowolności stosowania PN, pamiętając jednak w tym miejscu o konfrontacji z regulacjami innych ustaw, w tym również z przepisami ustawy – Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp) dotyczącymi opisu przedmiotu zamówienia.

Czym jest Polska Norma

Definicję normy podano w PN-EN 45020:2009 „Normalizacja i dziedziny związane – Terminologia ogólna”, wskazując, że norma to dokument przyjęty na zasadzie konsensu i zatwierdzony przez upoważnioną jednostkę normalizacyjną, ustalający – do powszechnego i wielokrotnego stosowania – zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów działalności lub ich wyników i zmierzający do uzyskania optymalnego stopnia uporządkowania w określonym zakresie. Należy podkreślić, że norma nie jest aktem prawnym. Wynika to zarówno z postanowień PN-EN 45020:2009, jak i z przepisów uon, w szczególności z art. 5 ust. 5. Zgodnie z tym przepisem Polskie Normy korzystają z ochrony jak utwory literackie, a autorskie prawa majątkowe do nich przysługują krajowej jednostce normalizacyjnej. Oznacza to, że PN nie mogą być uznane za akty prawne z uwagi na brzmienie art. 4 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: uopa), w którym wskazano, że nie stanowią przedmiotu prawa autorskiego akty normatywne i ich urzędowe projekty. Norma nie może być także uznana za dokument urzędowy, o którym mowa w art. 4 pkt 2 uopa, gdyż PKN nie jest urzędem.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne