Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Zamówienia dodatkowe i uzupełniające na roboty budowlane

Zamówienia dodatkowe i uzupełniające na roboty budowlane
 

Paweł Banasik

Twoja cena: 10,00 zł / 119,00 zł

Zamów

Pakiet wolnościowy

27 Listopad 2019 
Prawo budowlane ma się stać proobywatelskie, deregulacyjne i wolnościowe – taki cel...

Realizacja programów unijnych

27 Listopad 2019 
Portal Funduszy Europejskich opublikował dane dotyczące postępów w realizacji programów...

Zmiana ustawy o zasadach...

27 Listopad 2019 
6 listopada 2019 r. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach...

Polskie Normy w robotach budowlanych

Data publikacji: 04-03-2015 Autor: Eliza Grabowska-Szweicer

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pzp zamawiający opisuje przedmiot zamówienia z zachowaniem Polskich Norm przenoszących normy europejskie lub norm innych państw członkowskich EOG przenoszących te normy.

Początek normalizacji w Polsce jest związany z utworzeniem Komitetu Technicznego dla normalizacji wyrobów przemysłowych oraz ich dostawy. Komitet ten (powstały w 1923 r. przy Ministerstwie Handlu i Przemysłu) podjął w 1924 r. uchwałę, na podstawie której powołano działający do dziś Polski Komitet Normalizacyjny (dalej: PKN). Wtedy to również Polska Norma (dalej również: PN) została uznana za oficjalny dokument do dobrowolnego stosowania. Pierwszą PN opublikowano już w 1925 r.

Co ciekawe, po II wojnie światowej PKN wznowił działalność już w 1945 r., natomiast w 1947 r. stał się członkiem założycielem jednej z najważniejszych międzynarodowych organizacji normalizacyjnych – ISO (ang. International Organization for Standardization). Bardzo ważnym momentem w historii normalizacji w Polsce było wejście w życie ustawy z dnia 20 grudnia 1949 r. o utworzeniu Polskiego Komitetu Normalizacyjnego oraz o Polskich Normach i standardach. Przepisy tej ustawy wprowadziły bowiem obowiązek stosowania Polskich Norm i mimo że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o normalizacji zaczęła obowiązywać zasada dobrowolności, to do dnia dzisiejszego wiele środowisk stosujących Polskie Normy nadal uważa, że jest to obligatoryjne1.

Obecnie obowiązująca ustawa o normalizacji (dalej: uon) została uchwalona w roku 2002 (był to ważny krok w przekształcaniu PKN w nowoczesną jednostkę normalizacyjną o europejskim formacie). Warto zwrócić uwagę na art. 5 ust. 3 tego aktu prawnego, w którym wprowadzono zasadę dobrowolności stosowania PN, z zastrzeżeniem przypadków powołania norm w innych ustawach. Przepisem tym zniesiono instytucję obligatoryjnych PN, których obowiązkowe stosowanie było regulowane w drodze rozporządzeń ministrów. Od dnia wejścia w życie uon (1 stycznia 2003 r.) można mówić o całkowitej dobrowolności stosowania PN, pamiętając jednak w tym miejscu o konfrontacji z regulacjami innych ustaw, w tym również z przepisami ustawy – Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp) dotyczącymi opisu przedmiotu zamówienia.

Czym jest Polska Norma

Definicję normy podano w PN-EN 45020:2009 „Normalizacja i dziedziny związane – Terminologia ogólna”, wskazując, że norma to dokument przyjęty na zasadzie konsensu i zatwierdzony przez upoważnioną jednostkę normalizacyjną, ustalający – do powszechnego i wielokrotnego stosowania – zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów działalności lub ich wyników i zmierzający do uzyskania optymalnego stopnia uporządkowania w określonym zakresie. Należy podkreślić, że norma nie jest aktem prawnym. Wynika to zarówno z postanowień PN-EN 45020:2009, jak i z przepisów uon, w szczególności z art. 5 ust. 5. Zgodnie z tym przepisem Polskie Normy korzystają z ochrony jak utwory literackie, a autorskie prawa majątkowe do nich przysługują krajowej jednostce normalizacyjnej. Oznacza to, że PN nie mogą być uznane za akty prawne z uwagi na brzmienie art. 4 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: uopa), w którym wskazano, że nie stanowią przedmiotu prawa autorskiego akty normatywne i ich urzędowe projekty. Norma nie może być także uznana za dokument urzędowy, o którym mowa w art. 4 pkt 2 uopa, gdyż PKN nie jest urzędem.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne