Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Nowe Prawo zamówień...

30 Październik 2019 
14 października 2019 r. Prezydent RP podpisał zupełnie nowe – długo procedowane i...

Muzeum Sztuki Nowoczesnej

30 Październik 2019 
Budowa nowego budynku Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie rozpoczęła się w czerwcu 2019...

Ogólnopolski Szczyt...

30 Październik 2019 
W dniach 26–27 września 2019 r. w Siedlcach odbyła się V edycja Ogólnopolskiego Szczytu...

Zamówienia w kulturze

Data publikacji: 02-01-2015 Autor: Izabela Kołodziej

Dzięki funkcjonującym od niedawna przepisom zamówienia na usługi związane z działalnością kulturalną stały się mniej czasochłonne i sformalizowane, co korzystnie wpływa na efekty twórczej pracy instytucji kultury.

Artykuł powstał przy współpracy Marka Mutora, dyrektora Ośrodka „Pamięć i Przyszłość”.

Nowelizacje ustawy – Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp) wprowadzone w 2014 r. wpłynęły na funkcjonowanie instytucji kultury. Zmiany, które weszły w życie 16 kwietnia 2014 r., dotyczyły wielu kwestii istotnych również z punktu widzenia zwykłego człowieka – widza, odbiorcy sztuki. Wyłączenie przedmiotowe na podstawie art. 4 pkt 8b oraz 8c pzp (dotyczące działalności kulturalnej związanej z organizacją wystaw, konkursów, festiwali, widowisk, spektakli teatralnych) daje zamawiającym instytucjom kultury uprawnienie do organizowania działalności kulturalnej bez stosowania procedur pzp, jeśli wartość zamówień nie przekracza 134 000 lub 207 000 euro i jeżeli zamówienia te nie służą zabezpieczeniu bieżącej działalności zamawiającego.

Korzyści płynące z nowelizacji

Warto pochylić się nad wymiarem praktycznym wspomnianej nowelizacji na przykładzie zamówienia dotyczącego organizacji wystawy historycznej. Przed wejściem w życie art. 4 pkt 8b i 8c, chcąc zorganizować wystawę, zamawiający zobowiązani do stosowania pzp musieli rozpisywać konkurs na koncepcję artystyczną wystawy, w którym nagrodą było zaproszenie autora pracy konkursowej do negocjacji w trybie zamówienia z wolnej ręki. Przedmiotem zamówienia z wolnej ręki było szczegółowe opracowanie pracy konkursowej – dokumentacji technicznej. Taki stan rzeczy sprawiał, że w praktyce – najczęściej na etapie realizacji wystawy (czyli w momencie, gdy wykonawcą projektu był podmiot wybrany przeważnie w trybie przetargu nieograniczonego) – ujawniały się liczne problemy. Opisany system działania, jak wiadomo, był czasochłonny oraz na tyle sformalizowany, że prawie całkowicie uniemożliwiał działanie w tak zwanym procesie twórczym. Obecnie, dzięki nowym przepisom, wystawa historyczna może powstać w krótszym czasie oraz – co najważniejsze – może przybierać swój ostateczny kształt przez cały czas trwania prowadzonych nad nią prac, co przy działaniach twórczych ma nieocenioną wartość.

Korzystnym skutkiem nowelizacji jest również obniżenie kosztu organizacji takiej wystawy. Zamawiający dostrzegają pozytywny wpływ nowelizacji na ich działalność kulturalną, ponieważ mniejszy formalizm pozwala im na stosowanie metody warsztatowej, która umożliwia prowadzenie działań artystycznych również przez pracowników zamawiającego; praca wiąże się z aktem twórczym, wyzwala kreatywność, a wykonawca „wchodzi w projekt” jako twórca. Proces powstawania wystawy jest o wiele bardziej elastyczny, dopuszcza zmiany koncepcji czy realizację pomysłów powstających już na etapie wykonywania technicznego wystawy. Dotychczasowe ramy prawne obligowały zamawiających do wytwarzania wystawy zgodnie z dokumentacją techniczną, która była efektem końcowym pracy zwycięzcy konkursu i jednocześnie podstawą realizacji wystawy przez wykonawcę. Obecnie ten dokument w ogóle nie musi powstać, co obniża koszt organizacji przedsięwzięcia i pozwala na większą swobodę. Oczywiście wskazany przykład zakłada istnienie umów zobowiązujących między uczestnikami, które muszą być należycie realizowane przez obie strony. Zamawiający występuje w roli organizatora mającego prawo wpłynąć na ostateczny kształt wystawy, w toku całego procesu jej powstawania, i chętnie z tego prawa korzysta. W poprzednim stanie prawnym w chwili odbioru koncepcji wystawy zamawiającemu takie uprawnienie już nie przysługiwało. Mógł on jedynie wnosić o poprawki do autora koncepcji, od którego zależało, czy je uwzględni, czy też nie. Na etapie realizacji wystawy zamawiający właściwie nie mógł wnosić już żadnych poprawek, ponieważ realizacja odbywała się na podstawie dokumentacji technicznej.

Zobowiązania ciążące na zamawiającym

Mimo wyłączenia ustawowego i uproszczenia procedur nie można powiedzieć, że zamawiający działający w instytucjach kultury mają pełną swobodę i że nie ograniczają ich żadne obostrzenia. Zgodnie bowiem z ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (dalej: uopdk) zamawiający zobowiązani są do przestrzegania zasady transparentności w procesie zlecania podmiotom zewnętrznym prac nad wystawą. Chodzi o rozdział 4a tej ustawy, dotyczący udzielania zamówień na dostawy lub usługi z zakresu działalności kulturalnej, gdzie wskazano m.in. konieczność zapewnienia przejrzystości oraz równego traktowania podmiotów zainteresowanych wykonaniem zamówienia. W wymiarze praktycznym oznacza to, że w momencie podjęcia decyzji o organizacji wystawy zamawiający musi zamieścić na swojej stronie internetowej oraz w BIP ogłoszenie o zamówieniu, a po jego udzieleniu – ogłoszenie o udzieleniu zamówienia, jeśli wartość zamówienia przekracza próg stosowania ustawy, czyli równowartość 30 000 euro. Transparentność ma być gwarancją, że zamówienie zostanie udzielone uczciwie.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne