Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Konferencja „Przeszłość dla...

10 Lipiec 2019 
10 czerwca 2019 r. w Warszawie odbyła się konferencja „Przeszłość dla przyszłości....

Projekt nowego pzp przyjęty

10 Lipiec 2019 
19 czerwca 2019 r. Stały Komitet Rady Ministrów przyjął projekt nowej ustawy – Prawo...

Mosty zero waste

10 Lipiec 2019 
W Krakowie trwa budowa mostów kolejowych przez Wisłę. Nowe przeprawy zastąpią użytkowany...

Dwudziestolecie systemu zamówień w Polsce

Data publikacji: 06-11-2014 Autor: Jacek Sadowy

Zagwarantowanie równego dostępu do zamówień publicznych jest jednym z wyznaczników funkcjonowania demokracji.

W roku bieżącym obchodzimy jubileusz 20-lecia ustanowienia systemu zamówień publicznych w III Rzecz­pospolitej.

Uchwalona w dniu 10 czerwca 1994 r. ustawa o zamówieniach publicznych była niespełna pięć lat młodsza niż III Rzeczpospolita. Ustanowienie tego aktu niewątpliwie wpisywało się w system demokratycznych przemian zapoczątkowanych równo pięć lat wcześniej, wyborami „kontraktowymi” z 4 i 18 czerwca 1989 r.1

Trudno sobie dziś wyobrazić prawidłowo funkcjonujący system demokratycznego państwa prawa bez procedur, których głównym celem jest zagwarantowanie wykonawcom niedyskryminującego dostępu do dóbr publicznych. Można zaryzykować stwierdzenie, że jednym z wyznaczników funkcjonowania demokracji jest stworzenie gwarancji równego dostępu wykonawców do zamówień publicznych (trudno we współczesnym świecie znaleźć przykład państwa demokratycznego funkcjonującego bez przepisów regulujących sposób udzielania zamówień publicznych).

Pisząc o dwudziestoleciu systemu zamówień publicznych w Polsce, celowo nawiązuję do stosunkowo krótkiej jeszcze historii III RP. W historii naszego państwa ustawa z dnia 10 czerwca 1994 r. nie była pierwszym aktem prawnym ujednolicającym zasady udzielania zamówień publicznych. Warto przy tej okazji przybliżyć pierwsze akty prawne2 poświęcone zamówieniom publicznym, uchwalane jeszcze w okresie międzywojennym. Stanowiły one – co wypada podkreślić – źródło inspiracji dla twórców współczesnych ram systemu zamówień publicznych3.

Kompleksowe uregulowania

Ustawa z 1994 r., odmiennie niż akty okresu międzywojennego, była aktem, który po raz pierwszy uregulował zamówienia publiczne w sposób kompleksowy. Wskazane w niej przepisy regulowały bowiem nie tylko samą procedurę udzielania zamówień publicznych, ale również administracyjny system organów właściwych w sprawie zamówień publicznych (w tym utworzenie Urzędu Zamówień Publicznych). Co do zasady uchwalenie tego aktu prawnego podyktowane było przede wszystkim potrzebą „stworzenia jasnego i przejrzystego systemu zamówień publicznych”, mającego zapewnić równe traktowanie wszystkich wykonawców, sprzyjać uczciwej konkurencji między nimi i zapobiegać zjawiskom korupcyjnym, podnosząc wiarygodność państwa polskiego wobec instytucji międzynarodowych. Uchwalenie ustawy inspirowane było zatem potrzebą zabezpieczenia istotnych interesów społecznych, nie wynikało natomiast bezpośrednio ze zobowiązań międzynarodowych. Oczywiście, wyrażane ówcześnie dążenia Polski do uczestnictwa w strukturach europejskich prędzej czy później wymusiłyby przyjęcie stosownej regulacji, niemniej jednak warto podkreślić, że uchwalenie ustawy nastąpiło bez związku z implementacją konkretnych wymagań międzynarodowych. Podkreślam ten fakt szczególnie, ponieważ ze swego doświadczenia wiem, jak wiele wysiłku wymaga przyjęcie przepisów zwiększających transparentność wydatkowania środków publicznych przez administrację publiczną. 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne