Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Źródło korzyści czy konflikt interesów?

Data publikacji: 01-10-2014 Autor: Adam Kotas

Nowym zadaniom, jakie stawiane są przed jst, nie zawsze towarzyszy dostęp do nowych środków finansowych. W tym kontekście dobrym rozwiązaniem wydaje się partnerstwo publiczno-prywatne.

Istniejąca na świecie tendencja do decentralizowania władzy oraz prywatyzowania gospodarki, w tym również prywatyzowania zadań publicznych, przyczynia się do coraz większej powszechności procesów współdziałania sektorów publicznego i prywatnego. Podejmowanie projektów inwestycyjnych na zasadach partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP) jest w Polsce i w wielu innych krajach (szczególnie w krajach tzw. gospodarek wschodzących) zjawiskiem stosunkowo nowym. W naszym kraju, mimo dużej luki w zakresie infrastruktury zarówno technicznej, jak i społecznej, liczba zrealizowanych projektów w PPP jest nadal uznawana za zdecydowanie zbyt małą.

Kłopoty finansowe

Inwestycje rzeczowe realizowane przez jednostki sektora publicznego często napotykają na barierę finansową. Permanentny brak publicznych środków inwestycyjnych, a także szereg korzyści pozafinansowych wynikających ze wzajemnej współpracy podmiotu publicznego i partnera prywatnego stały się jednym z głównych powodów rozwoju koncepcji PPP. Ma ona ułatwić jednostkom publicznym realizację podstawowych zadań oraz zwiększyć skuteczność i opłacalność podejmowanych przez nie działań. Podkreślenia wymaga fakt, że skłonność podmiotów publicznych do realizacji zadań inwestycyjnych w formule PPP ma uzasadnienie nie tylko finansowe. Celem wzajemnej współpracy jest wykorzystanie doświadczeń, umiejętności oraz zasobów kapitałowych sektora prywatnego, a także podział ryzyka związanego z realizacją inwestycji, zgodny z ich przygotowaniem do kontrolowania określonych kategorii ryzyka. Możliwość przeniesienia ryzyka na partnerów prywatnych, w połączeniu z ich znacznie lepszym przygotowaniem do prowadzenia działalności gospodarczej, jest podstawowym źródłem korzyści dla interesu publicznego, jakich sektor publiczny nie jest w stanie uzyskać, wykonując zadania publiczne we własnym zakresie. Zaangażowanie kapitału prywatnego i jego know-how uważane jest zatem za potencjalny sposób zaspokojenia rosnących wymagań społecznych w zakresie ilości i jakości świadczonych usług publicznych.

Nowym zadaniom, jakie stawiane są jednostkom samorządu terytorialnego (dalej: jst), nie zawsze towarzyszy dostęp do nowych środków finansowych. Fakt ten nie oznacza jednak, że są one zwolnione z odpowiedzialności za świadczenie usług użyteczności publicznej. Powstaje zatem konieczność pozyskania środków na te zadania. Niewystarczający dopływ dochodów w połączeniu z rosnącymi potrzebami inwestycyjnymi zwykle skutkuje deficytem budżetowym w jst. Rozwiązaniem przedstawionych problemów może być współpraca sektora publicznego z – dysponującym zasobami kapitałowymi – sektorem prywatnym.

Motywacje

Dla sektora publicznego głównym celem współpracy z sektorem prywatnym jest zaspokajanie potrzeb zbiorowych, podczas gdy inwestorzy prywatni podejmują współpracę, kierowani chęcią uzyskania satysfakcjonującej ich stopy zwrotu.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne