Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Ankieta dotycząca JEDZ

04 Wrzesień 2019 
Komisja Europejska prowadzi badanie dotyczące satysfakcji użytkowania elektronicznego...

Ogólnopolski Szczyt...

04 Wrzesień 2019 
Jako patron medialny wraz z organizatorem – Europejskim Centrum Biznesu zapraszamy do...

Wykonawcy z państw trzecich a...

04 Wrzesień 2019 
W dniu 24 lipca 2019 r. Komisja Europejska opublikowała wytyczne dotyczące udziału...

Realność udostępnienia zasobów

Data publikacji: 02-05-2014 Autor: Robert Siwik
Tagi:    oświadczenie   podmiot trzeci

W orzecznictwie sądów powszechnych wskazuje się, że z art. 26 ust. 2b pzp nie wynika konieczność osobistego uczestnictwa w realizacji zamówienia przez podmiot, który udostępnia wykonawcy swoje zasoby.

Wskutek nowelizacji z 5 listopada 2009 r. do ustawy – Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp) wprowadzono art. 26 ust. 2b dopuszczający możliwość powoływania się na zasoby podmiotów trzecich w przypadkach enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. Możliwość ta dotyczy zasobów obejmujących: wiedzę i doświadczenie, potencjał techniczny, osoby zdolne do wykonania zamówienia lub zdolności finansowe innych podmiotów, niezależnie od charakteru prawnego stosunków, jakie łączą wykonawcę z tymi podmiotami.

Przywołany przepis stanowił transpozycję postanowień art. 47 ust. 2 oraz art. 48 ust. 3 dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi do prawa krajowego. Celem jego wprowadzenia było też zwiększenie konkurencyjności postępowań o udzielenie zamówienia, przez ułatwienie wykonawcom spełnienia warunków udziału w postępowaniu (dzięki możliwości polegania na zdolnościach innych podmiotów).

Uprawnienie do badania realności udostępnienia zasobów

W praktyce omawiany przepis budzi cały czas wiele kontrowersji z uwagi na jego rozmaite interpretacje, dokonywane zarówno przez zamawiających i wykonawców, jak i Krajową Izbę Odwoławczą (dalej: KIO) czy Urząd Zamówień Publicznych.

Jednym z takich kontrowersyjnych zagadnień jest uprawnienie zamawiających do tego, by – oprócz sprawdzenia, czy wykonawca posiada pisemne zobowiązanie podmiotów trzecich do oddania mu do dyspozycji niezbędnych zasobów, oraz badania treści takiego zobowiązania – badać realność, skuteczność i zakres udostępnienia potencjału podmiotu trzeciego na podstawie art. 26 ust. 2b pzp (w szczególności w postaci wiedzy i doświadczenia, z czym wiąże się możliwość dysponowania referencjami podmiotu trzeciego).

W orzecznictwie ukształtowały się na tym tle różne poglądy. W części orzeczeń KIO stoi na stanowisku, że wykonawca powinien wykazać realność udostępnienia zasobów przez podmiot trzeci, co oznacza, że zamawiający ma prawo przeprowadzić stosowną weryfikację w tym zakresie.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne