Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modyfikacje systemu...

31 Grudzień 2020 
Od 14 grudnia ub.r. zamawiający i wykonawcy mogą korzystać ze zmienionego systemu do...

Kanał przez Mierzeję Wiślaną

31 Grudzień 2020 
Budową drugiego etapu budowy kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną, drogi wodnej z...

Fundusz Inwestycji Lokalnych

31 Grudzień 2020 
Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych – czyli program bezzwrotnego wsparcia dla...

Przełomowy wyrok Trybunału

Data publikacji: 02-05-2014 Autor: Katarzyna Grzywacka
Tagi:    konsorcjum

Trybunał Konstytucyjny uznał art. 34 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych za niezgodny z Konstytucją. Umożliwił w ten sposób szeroką kontrolę orzeczeń KIO przez sądy powszechne.

Wyrokiem z 15 kwietnia 2014 r. w sprawie SK 12/13 Trybunał Konstytucyjny (dalej: Trybunał) przesądził, że art. 34 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (dalej: ukssc) jest niezgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Co to oznacza w praktyce? Uchylenie tego przepisu powoduje, że wniesienie do sądu okręgowego skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej (dalej: KIO) po otwarciu ofert nie będzie się wiązało z koniecznością uiszczenia horrendalnej opłaty stosunkowej w wysokości 5% wartości przedmiotu zamówienia (nie więcej niż 5 000 000 zł). Wydając wskazany wyrok, Trybunał położył kres iluzorycznej gwarancji prawa stron do zaskarżania orzeczeń w systemie zamówień publicznych w Polsce.

Stan faktyczny

Konsorcjum wykonawców (dalej: skarżący) wniosło odwołanie do KIO na podstawie art. 180 ust. 1 ustawy – Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp). KIO odrzuciła odwołanie, lecz skarżący nie zgodził się z takim postanowieniem KIO i wniósł skargę do sądu okręgowego, wraz z wnioskiem o zwolnienie z kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi. Sąd oddalił ten wniosek i jednocześnie – z uwagi na to, że wartość przedmiotu zamówienia w postępowaniu wynosiła 182 335 517,59 zł – wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty sądowej od skargi w wysokości 5 000 000 zł w ciągu tygodnia od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie wniósł opłaty w tej wysokości, skutkiem czego skarga została odrzucona. Następnie sąd odrzucił także wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty sądowej od skargi. Wyczerpanie przez skarżącego wszystkich możliwych środków sądowej ochrony, przysługujących mu wolności lub praw otworzyło mu drogę do wniesienia skargi konstytucyjnej.

Skarga konstytucyjna w sprawie SK 12/13 została wniesiona 5 stycznia 2011 r. Jako przedmiot kontroli wskazano art. 34 ust. 2 ukssc, który de facto uniemożliwił skarżącemu skuteczne zaskarżenie orzeczenia KIO do sądu okręgowego. Jako wzorce kontroli przywołano art. 2 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji RP. Łącznie z nieobjętym zakresem zaskarżenia z ust. 1 kwestionowany przepis stanowi, że:

 

  1. Od skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych pobiera się opłatę stałą w wysokości pięciokrotności wpisu wniesionego od odwołania w sprawie, której dotyczy skarga, z zastrzeżeniem ust. 2.
  2. Jeżeli skarga, o której mowa w ust. 1, dotyczy czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego podjętych po otwarciu ofert, pobiera się opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości przedmiotu zamówienia w postępowaniu, którego skarga dotyczy, jednak nie więcej niż 5 000  000 złotych.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne