Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Ratowanie zabytkowych kopalni

03 Czerwiec 2020 
Na stronach Rządowego Centrum Legislacji zamieszczono przygotowany przez Ministerstwo...

Unijna pomoc w dobie kryzysu

03 Czerwiec 2020 
Podczas debaty „Unia Europejska – odpowiedź na kryzys”, która odbyła się pierwszego dnia...

Kolejne zmiany w zamówieniach...

03 Czerwiec 2020 
Rada Ministrów 20 maja przyjęła projekt ustawy o dopłatach do oprocentowania kredytów...

Kłopot czy ratunek?

Data publikacji: 03-03-2014 Autor: Małgorzata Gmiter

Wpis zabytku do rejestru jest najważniejszą z czterech form ochrony prawnej zabytków. Z tej formy ochrony wynika najwięcej przywilejów i obowiązków dla właścicieli i posiadaczy zabytków.

Szczegółowy tryb prowadzenia rejestru zabytków został wskazany przez ustawodawcę w rozporządzeniu w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem. Wpis do rejestru następuje na mocy decyzji administracyjnej wojewódzkiego konserwatora zabytków. Jest to jedyny organ, który wydaje taką decyzję, i nie może on tej kompetencji nikomu przekazać. Wszczęcie postępowania w sprawie wpisu zabytku nieruchomego (a zatem również budynku) do rejestru zabytków następuje na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego gruntu albo z urzędu. W postępowaniu wszczętym z urzędu przez konserwatora zabytków posiadacz zabytku uczestniczy jako strona postępowania i może się odwołać od wydanej decyzji do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wpisanie zabytku do rejestru może jednak nastąpić wbrew woli właściciela.

Korzyści z zabytku

Właściciel lub posiadacz zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru ma z tego tytułu pewne korzyści. Już samo nabycie zabytku nieruchomego stanowiącego własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego może być korzystniejsze niż nabycie innej nieruchomości. Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami obniża się o 50% cenę wartości nieruchomości osiągniętej w przetargu lub wyliczonej przez rzeczoznawcę. Dotyczy to też opłaty z tytułu użytkowania wieczystego oraz opłaty z tytułu trwałego zarządu. Istnieje przy tym możliwość podwyższenia lub obniżenia tej bonifikaty za zgodą odpowiednio wojewody, sejmiku lub rady. Trzeba jednak dodać, że sprzedaż, zamiana, darowizna, oddanie w użytkowanie wieczyste, wnoszenie jako wkładów niepieniężnych (aportów) do spółek nieruchomości wpisanych do rejestru zabytków stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego wymaga uzyskania pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Konieczne dokumenty

W celu zagospodarowania zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru trzeba przygotować odpowiednią dokumentację. Są to następujące opracowania:

 

  • dokumentacja konserwatorska, określająca stan zachowania zabytku i możliwości jego adaptacji z uwzględnieniem historycznej funkcji i wartości tego zabytku;
  • uzgodniony z wojewódzkim konserwatorem zabytków program prac konserwatorskich, określający zakres i sposób ich prowadzenia oraz wskazujący niezbędne do zastosowania materiały i technologie;
  • uzgodniony z wojewódzkim konserwatorem zabytków program zagospodarowania zabytku nieruchomego wraz z otoczeniem oraz dalszego korzystania z tego zabytku, z uwzględnieniem wyeksponowania jego wartości.


Wojewódzki konserwator zabytków ma obowiązek pomóc właścicielowi lub posiadaczowi zabytku w przygotowaniu tych dokumentów przez nieodpłatne udostępnienie do wglądu posiadanej dokumentacji oraz umożliwienie dokonywania niezbędnych odpisów z tej dokumentacji.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne