Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

UZP o zamówieniach na...

11 Marzec 2021 
Zamówieniami publicznymi na innowacje określa się wszelkie zamówienia obejmujące zakup...

Wodny plac zabaw w Katowicach

11 Marzec 2021 
W Katowicach rozpoczyna się właśnie budowa wodnego placu zabaw na Osiedlu Tysiąclecia w...

Polska największym...

11 Marzec 2021 
Jak wynika z analizy Polskiego Instytutu Ekonomicznego, eksport autobusów elektrycznych...

Podwykonawstwo a nowe dyrektywy

Data publikacji: 03-02-2014 Autor: Paweł Nowicki

Porównanie wprowadzonej nowelizacji pzp w sprawie podwykonawstwa z projektem nowych dyrektyw zamówieniowych może prowadzić do wniosku, że prawo krajowe traktuje tę kwestię zbyt szczegółowo.

Parlament Europejski 15 stycznia br. w Brukseli przyjął pakiet nowej generacji dyrektyw zamówieniowych, tj. nową dyrektywę 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (dalej: dyrektywa klasyczna), nową dyrektywę 2004/17/WE koordynującą procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (dalej: dyrektywa sektorowa) oraz – po raz pierwszy – dyrektywę o udzielaniu koncesji. Z początkiem nowego roku zakończyły się więc trwające od 2011 r. prace nad zmianami w systemie zamówień publicznych Unii Europejskiej. Chwilę wcześniej polski ustawodawca przygotował uczestnikom rynku zamówień publicznych rewolucję w postaci ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp), zwanej potocznie nowelizacją o podwykonawcach. W celu porównania krajowych rozwiązań z nowymi dyrektywami warto najpierw wskazać na obowiązujące rozwiązania na gruncie prawa Unii Europejskiej.

Podwykonawstwo w projektach dyrektyw

Dotychczas obowiązująca dyrektywa klasyczna zawierała szczątkowe regulacje dotyczące podwykonawstwa. Zgodnie z jej art. 25 instytucja zamawiająca może żądać lub zostać zobowiązana przez państwo członkowskie do żądania od oferenta, by wskazał w swojej ofercie tę część zamówienia, której wykonanie zamierza zlecić stronom trzecim w ramach podwykonawstwa, a także, by wskazał wszystkich proponowanych podwykonawców. Jak zapisano w preambule do dyrektywy klasycznej, zalecenie uwzględnienia w prawie krajowym przepisów o podwykonawstwie ma na celu zachęcenie małych i średnich przedsiębiorstw (dalej: MŚP) do udziału w rynku zamówień publicznych. Analogiczne treści zawarto w art. 37 dyrektywy sektorowej. Bardziej szczegółowe postanowienia wprowadziła natomiast w art. 21 dyrektywa 2009/81/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa i zmieniająca dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE (tzw. dyrektywa obronna), z uwagi na specyfikę udzielania zamówień nią objętych.

Nowelizacja pzp w sprawie podwykonawstwa wprowadziła jednak przepisy, które znacznie przekraczają minimalny poziom regulacji narzucony przez dyrektywę. Oceniając przedmiotową nowelizację, nie można jej jednak odmówić tego, że częściowo opiera się na rozwiązaniach, które Komisja Europejska zaproponowała w nowych dyrektywach zamówieniowych. 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne