Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Ochrona zabytków w...

02 Wrzesień 2020 
Ponad 4 mln zł przeznaczył samorząd województwa podkarpackiego na dotacje dla zabytków w...

Serwis e-budownictwo

02 Wrzesień 2020 
2 sierpnia 2020 r. ruszył serwis e-budownictwo (e-budownictwo.gunb.gov.pl).

Sprawozdanie z działalności...

02 Wrzesień 2020 
W sierpniu br. Krajowa Rada Regionalnych Izb Obrachunkowych przedstawiła „Sprawozdanie z...

Należność za usługę lub dostarczenie towaru

Data publikacji: 04-11-2013 Autor: Łukasz Zalewski
Tagi:    dostawa

Unormowania, które wprowadziła nowelizacja ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, mają na celu poprawę pozycji wierzyciela przez zmniejszenie opóźnień i zwalczanie zatorów płatniczych.

Od 28 kwietnia 2013 r. obowiązuje nowa ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (dalej: utzth). Jak wskazano w uzasadnieniu projektu utzth, jej celem jest zwalczanie pogłębiającego się problemu zatorów płatniczych przez wprowadzenie instrumentów wspomagających zmniejszanie opóźnień w zapłacie należności oraz dyscyplinujących strony do stosowania krótkich terminów zapłaty. Konieczność wprowadzenia zmian i nowych rozwiązań wynikała ponadto z obowiązku implementowania nowej dyrektywy 2011/7/UE w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (dalej: dyrektywa).

Transakcja handlowa

Przepisy zawarte w utzth określają szczególne uprawnienia wierzyciela i obowiązki dłużnika w związku z terminami zapłaty w transakcjach handlowych.

Dotychczas przez transakcję handlową rozumiano umowę, której przedmiotem jest odpłatne dostarczanie towaru lub odpłatne świadczenie usług, jeżeli strony tej umowy zawarły ją w związku z wykonywaną przez siebie działalnością gospodarczą lub zawodową. Skonstruowana w ten sposób definicja budziła wątpliwości, zwłaszcza w odniesieniu do działalności jednostek sektora finansów publicznych. Problem sprowadzał się do pytania, czy wykonywanie zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego może być uznane za ich działalność gospodarczą, a w konsekwencji – czy działalność ta w ogóle może być przedmiotem transakcji handlowej. Do kwestii tej odniósł się m.in. Sąd Najwyższy w uchwale z 13 stycznia 2006 r. (III CZP 124/05), uznając, że umowa zawierana w celu realizacji zadań własnych gminy może stanowić transakcję handlową, o ile odpowiada ona kryteriom działalności gospodarczej. W glosie do przywołanego orzeczenia1 słusznie jednak zauważono, że nie do pomyślenia jest, aby każdorazowo trzeba było badać, z jaką działalnością (gospodarczą czy inną) związana jest transakcja zawierana przez tego rodzaju podmiot i w zależności od wyniku oceny wnioskować o jej reżimie prawnym. Podniesiono w niej także, że mankament ten dowodzi pośrednio niestarannej implementacji obowiązującej wówczas dyrektywy w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych, na gruncie której za transakcję handlową uważano transakcję między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, która prowadzi do dostawy towarów lub świadczenia usług za zapłatą.

Aktualizacja: 25-11-2013

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne