Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modernizacja dróg łączących...

31 Grudzień 2019 
O blisko 12 mln euro wzrosną inwestycje w infrastrukturę drogową na polsko-słowackim...

Zamówienia z branży IT dla...

31 Grudzień 2019 
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który ma ponad 24 mln klientów, ma też największy system...

Centrum Usług Społecznych

31 Grudzień 2019 
Usługi społeczne są ważnym obszarem inwestycji finansowanych z Funduszy Europejskich.

Podział ryzyk w umowach

Data publikacji: 04-11-2013 Autor: Edyta Snakowska-Estorninho
Tagi:    szkoda   siwz   gwarancja   kary umowne   fidic
Rys. B. Brosz

Zbyt jednostronne i nadmierne przesunięcie ryzyk na niekorzyść wykonawcy powoduje między innymi sztuczne podwyższenie cen składanych ofert i zmniejsza konkurencyjność w przetargach.

Prawa i obowiązki stron umowy w sprawie zamówienia publicznego, w tym podział ryzyk, charakteryzuje brak symetryczności wynikający wprost z ustawy – Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp). Przedmiotowa nierówność stron umów zawarta jest m.in. w regulacjach dotyczących zabezpieczenia należytego wykonania umowy przez wykonawcę (art. 147 i nast. pzp), prawa odstąpienia przez zamawiającego od umowy (art. 145 pzp) czy zmiany umowy (art. 144 pzp). W orzecznictwie (zob. wyroki KIO: z 30 czerwca 2010 r., KIO 1189/10, oraz z 26 listopada 2009 r., KIO/UZP 1547/09) i literaturze1 umowę w sprawie zamówienia publicznego często określa się jako adhezyjną2. W wyroku z 5 czerwca 2012 r. (KIO/1019/12) Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że „wykonawca przy umowie adhezyjnej nie ma w zasadzie wpływu na jej kształt, lecz ekwiwalentność świadczenia wzajemnego, jakie ma uzyskać, kreuje, określając swoje wynagrodzenie”. Uzasadnieniem dla jednostronności jej postanowień i przeniesienia ciężaru ryzyk na wykonawcę ma być fakt, że zamawiający działa w interesie publicznym (zob. np. wyroki KIO: z 26 listopada 2009 r., KIO/UZP 1547/09, i z 7 czerwca 2013 r., KIO 1238/13). Nie odmawiając słuszności tym założeniom, należy zauważyć, że w praktyce każdy profesjonalny wykonawca z zasady wkalkulowuje ryzyko w cenę przedstawioną w ofercie. Tym samym proponowana cena jest relatywnie zbyt wysoka w stosunku do przedmiotu zamówienia, gdyż uwzględnia (często na wyrost) przewidywane ryzyko, co w konsekwencji oznacza skutek niezgodny z interesem publicznym.

Wyższe ryzyko a zasada swobody umów

Przepis art. 7 ust. 1 pzp opisuje dwie podstawowe zasady zamówień publicznych – zasadę równości oraz zasadę uczciwej konkurencji. Czynności zamawiającego odpowiadają wymaganiom art. 7 ust. 1 pzp, jeżeli eliminują dowolność działań po jego stronie i są istotne z punktu widzenia jego rzeczywistych potrzeb. W tym kontekście należy również analizować postanowienia umów o zamówienie publiczne, które zawsze powinno być udzielone w ściśle określonym celu, dla zaspokojenia określonych potrzeb publicznych, oraz respektować zasady prawa cywilnego w zakresie umów. Zgodnie z art. 139 ust. 1 pzp do umów w sprawach zamówień publicznych stosuje się kodeks cywilny (dalej: kc), jeżeli przepisy pzp nie stanowią inaczej.

Aktualizacja: 25-11-2013

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne