Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Pakiet wolnościowy

27 Listopad 2019 
Prawo budowlane ma się stać proobywatelskie, deregulacyjne i wolnościowe – taki cel...

Realizacja programów unijnych

27 Listopad 2019 
Portal Funduszy Europejskich opublikował dane dotyczące postępów w realizacji programów...

Zmiana ustawy o zasadach...

27 Listopad 2019 
6 listopada 2019 r. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach...

Podział ryzyk w umowach

Data publikacji: 04-11-2013 Autor: Edyta Snakowska-Estorninho
Tagi:    szkoda   siwz   gwarancja   kary umowne   fidic
Rys. B. Brosz

Zbyt jednostronne i nadmierne przesunięcie ryzyk na niekorzyść wykonawcy powoduje między innymi sztuczne podwyższenie cen składanych ofert i zmniejsza konkurencyjność w przetargach.

Prawa i obowiązki stron umowy w sprawie zamówienia publicznego, w tym podział ryzyk, charakteryzuje brak symetryczności wynikający wprost z ustawy – Prawo zamówień publicznych (dalej: pzp). Przedmiotowa nierówność stron umów zawarta jest m.in. w regulacjach dotyczących zabezpieczenia należytego wykonania umowy przez wykonawcę (art. 147 i nast. pzp), prawa odstąpienia przez zamawiającego od umowy (art. 145 pzp) czy zmiany umowy (art. 144 pzp). W orzecznictwie (zob. wyroki KIO: z 30 czerwca 2010 r., KIO 1189/10, oraz z 26 listopada 2009 r., KIO/UZP 1547/09) i literaturze1 umowę w sprawie zamówienia publicznego często określa się jako adhezyjną2. W wyroku z 5 czerwca 2012 r. (KIO/1019/12) Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że „wykonawca przy umowie adhezyjnej nie ma w zasadzie wpływu na jej kształt, lecz ekwiwalentność świadczenia wzajemnego, jakie ma uzyskać, kreuje, określając swoje wynagrodzenie”. Uzasadnieniem dla jednostronności jej postanowień i przeniesienia ciężaru ryzyk na wykonawcę ma być fakt, że zamawiający działa w interesie publicznym (zob. np. wyroki KIO: z 26 listopada 2009 r., KIO/UZP 1547/09, i z 7 czerwca 2013 r., KIO 1238/13). Nie odmawiając słuszności tym założeniom, należy zauważyć, że w praktyce każdy profesjonalny wykonawca z zasady wkalkulowuje ryzyko w cenę przedstawioną w ofercie. Tym samym proponowana cena jest relatywnie zbyt wysoka w stosunku do przedmiotu zamówienia, gdyż uwzględnia (często na wyrost) przewidywane ryzyko, co w konsekwencji oznacza skutek niezgodny z interesem publicznym.

Wyższe ryzyko a zasada swobody umów

Przepis art. 7 ust. 1 pzp opisuje dwie podstawowe zasady zamówień publicznych – zasadę równości oraz zasadę uczciwej konkurencji. Czynności zamawiającego odpowiadają wymaganiom art. 7 ust. 1 pzp, jeżeli eliminują dowolność działań po jego stronie i są istotne z punktu widzenia jego rzeczywistych potrzeb. W tym kontekście należy również analizować postanowienia umów o zamówienie publiczne, które zawsze powinno być udzielone w ściśle określonym celu, dla zaspokojenia określonych potrzeb publicznych, oraz respektować zasady prawa cywilnego w zakresie umów. Zgodnie z art. 139 ust. 1 pzp do umów w sprawach zamówień publicznych stosuje się kodeks cywilny (dalej: kc), jeżeli przepisy pzp nie stanowią inaczej.

Aktualizacja: 25-11-2013

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne